Znaczenie: Perła.
Margaux to francuska forma imienia Marguerite, wywodzącego się z greckiego „margaritês” (perła) za pośrednictwem łacińskiego „margarita”.
16 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Margaryta Szkocka.
Królowa-żona Szkocji w XI wieku, żona króla Malcolma III. Przekształciła dwór w zjednoczony dom i działała na rzecz sprawiedliwości społecznej, zakładając szpitale dla ubogich i chorych. Zmodernizowała również instytucje szkockie, wprowadzając do nich reformy liturgiczne i kulturalne sprowadzone z kontynentu.
Co z tego zostaje: Tu dowiaduje się, że władzę można sprawować z łagodnością i inteligencją. Jej życie pokazuje, że konkretne zaangażowanie na rzecz najsłabszych jest najpiękniejszym dziedzictwem.
Margaux obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Niemczech 16 listopada.
Margaux to francuska i słoneczna wersja imienia Marguerite, z którym łączy je wspólne pochodzenie: greckie „margaritês”, czyli perła. Przez długi czas było to jedynie zdrobnienie, ale we Francji w latach 80. i 90. XX wieku utwierdziło się jako samodzielne imię, napędzane modą na końcówki -aux i pewnym bon tonem z Bordeaux — niemożliwe jest usłyszenie go bez myślenia o Château Margaux, wielkim cru z Médoc.
Imię oddycha elegancją, perłową delikatnością, ale też nutą wolności i charakteru, uosobioną przez postacie takie jak Margaux Hemingway. Dziś Margaux zachowuje wyrafinowany i ponadczasowy wizerunek, ani zbyt klasyczny, ani zbyt modowy: żeńskie, szlachetne imię, z tą bardzo francuską dodatkową duszą. Chętnie kojarzy się z doborem smaku, subtelnością i spokojną pewnością siebie.
Margaux idzie z elegancją, która nigdy się nie usprawiedliwia. Imię niesie w sobie delikatną perłową poświatę słowa „perła” – ale nie dajcie się zwieść tej okrągłości: pod szykownym lakierem kryje się uparcie niezależny temperament, który wybiera swoje sprawy, miłości i wina, nie pytając o zdanie reszty przy stole. Rozpoznaje się ją po spokojnej energii, po sposobie prowadzenia własnej łodzi z pewnością siebie, nigdy nie podnosząc przy tym głosu.
W tym imieniu jest coś z Médocu: coś szlachetnego, słonecznego, kojarzącego się z wielkimi winami i pewnym ujęciem francuskiego wyrafinowania z lat 80. i 90., kiedy Margaux zakwitły na szkolnych podwórkach. Jest też w nim jasny cień Margaux Hemingway, wolnej i zszarpanej top-modelki, albo siła Margaux Pinot, która wyrywała olimpijskie złoto na tatami judo – dwa oblicza tego samego imienia: gracja i podniesiona garda.
Lojalna, ale nie przyklejająca się, Margaux traktuje przyjaźnie jak cenną butelkę wina: na wielkie okazje i dla prawdziwych przyjaciół. Ma poczucie humoru, zdolność do ciętych ripost, które gryzą łagodnie, oraz tę wrażliwość, którą chroni za maską starannie wypracowanej nonszalancji. Ambitna po swojemu, ceni jakość ponad szum: chce odnieść sukces, tak, ale ze stylem. W miłości jak i w pracy, Margaux ucieka od tego, co ją uwięzi, i ceni to, co ma ciało, głębię i charakter. Krótko mówiąc, to perła – ale perła, która toczy własną drogę i nie ma nic wspólnego z figurką ustawioną na półce.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Margaux nie podrywuje, ona emanuje. Pochodząca z perłowej macierzy, jej miłość jest skarbem, który można zdobyć jedynie siłą oczekiwania i cierpliwości. Zdobycie serca Margaux to pokonanie fal, by dotrzeć do istoty rzeczy; odrzuca powierzchowne ozdoby i lekkie pocałunki, preferując głębinę otchłani, gdzie światło jest rzadkie, ale cenne. Zakochuje się tak, jak odkrywa się unikalny klejnot: z fascynacją zmieszaną z pewnym sakralnym lękiem. Co ją nudzi? Trywialność. Niepotrzebny hałas. Poczucie pilności, które zaprzecza dojrzewaniu. Margaux potrzebuje połączenia, które rezonuje w niej jak podziemne echo, rzadkiej alchemii, w której kruchość staje się siłą. Nie szuka partnera, lecz lustra zdolnego odzwierciedlić jej własną olśniewającą złożoność, nie rozbijając jej. Miłość dla niej jest aktem sentymentalnej geologii: trzeba kopać, drapać, czekać, aż perła w końcu ofiaruje się światłu, naga i doskonała, w całej swojej miękkiej i magnetycznej oporności.
To francuska forma imienia Marguerite, wywodząca się z greckiego „margaritês”, co oznacza „perła”.
„Perła”, dzięki swojemu greckiemu korzeniowi wspólnemu dla wszystkich Marguerite.
16 listopada, wraz ze świętą Małgorzatą Szkocką (imiona Marguerite obchodzone są również 20 lipca).
Dwa zdrobnienia od imienia Marguerite; Margaux, sfrancuszczone i „bordoskie”, stało się popularne później.
Imię to odnotowało gwałtowny wzrost popularności we Francji w latach 80. i 90. XX wieku i pozostaje bardzo cenione do dziś.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.