Znaczenie: młoda służebnica kultu, asystentka ceremonii.
Milla jest skróconą formą imienia Camilla, wywodzącego się z łacińskiego słowa „camilla”, oznaczającego dziecko uczestniczące w ceremoniach religijnych; słowiańska interpretacja wiąże je również z „mil”, oznaczającym „drogi” lub „łaskawy”.
14 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Kamillius Lellis.
Włoski kapłan z XVI wieku, założyciel zgromadzenia poświęconego opiece nad chorymi. Ponieważ sam cierpiał na inwalidyzującą chorobę, założył zakon ochotniczych pielęgniarzy, aby opiekować się najbardziej zaniedbanymi, w tym chorymi na dżumę, i zreformował pomoc szpitalną swoich czasów.
Co z tego zostaje: Uczy nas tu, że kruchość może stać się siłą napędową służenia innym. Jego przykład pokazuje, że aktywna współczucie i solidarna organizacja są potężną odpowiedzią na ludzkie cierpienie.
Milla obchodzi imieniny we Francji, w Brazylii i w Niemczech 14 lipca; w USA 13 lipca; w Argentynie 18 sierpnia.
Milla to krótkie, łagodne i kosmopolityczne imię o wielu źródłach. Czyta się je przede wszystkim jako skróconą formę Camilla: w starożytnym Rzymie „camilla” oznaczała młodą dziewczynę, która asystowała podczas ceremonii religijnych, stąd piękne znaczenie „służebnicy kultu”. W związku z tym Milla dzieli święto z 14 lipca ze świętym Kamilem z Lellis, założycielem zakonu poświęconego opiece nad chorymi.
Inne ścieżki wzbogacają jego historię: w językach słowiańskich rdzeń „mil” oznacza „drogi, kochany, wdzięczny”, a Milla służy tam jako czułe zdrobnienie od Ludmila, Milena lub Emilia. Imię to podróżuje więc z Włoch do Rosji z tą samą łagodnością.
We Francji Milla rozprzestrzeniło się głównie od lat 2000, napędzane falą krótkich i samogłoskowych imion. Świeże, czułe i międzynarodowe, zachwyca swoją jasną prostotą i urokiem bez wieku.
Milla to imię pełne łagodności, co odbija się na osobach, które je noszą. Czy przypisujemy je rzymskiemu „camilla”, oddanemu służbie sakralnej, czy słowiańskiemu rdzeniu „mil”, oznaczającemu kogoś drogiego i wdzięcznego, wszystko prowadzi do tego samego wniosku: Milla stworzona jest do kochania i bycia kochaną. Wyobrażamy sobie czułą, uśmiechniętą dziewczynkę, obdarzoną tym dyskretnym urokiem, który naturalnie przyciąga sympatię.
Jej liczba 2 rysuje osobowość relacyjną, wrażliwą na harmonię i uczuloną na konflikty. Milla to urodzona dyplomatka, ta, która pojednuje, słucha i wyczuwa nastroje innych, zanim jeszcze zaczną mówić. Jej duża wrażliwość czyni ją cenną spowiednicą i przyjaciółką o niezachwianej lojalności: gdy Milla się przywiązuje, to na dobre.
Ale nie myślcie, że jest tylko łagodna i posłuszna. Święto, które dzieli ze świętym Kamilem z Lellis, oddanym ciałem i duszą chorym, ujawnia piękną, aktywną hojność, prawdziwe poczucie troski i poświęcenia. Milla potrafi zakasać rękawy dla tych, których kocha, a jej wdzięk kryje w sobie solidną stałość.
Pod względem temperamentu łączy stabilność z fantazją: jest wystarczająco spokojna, by uspokajać, i wystarczająco marzycielska, by zaskakiwać. Przypisuje się jej dobry smak, naturalną elegancję i małą, wesołą iskrę odziedziczone od jej sławnych imienniczek, od odważnej Milli Jovovich po słowiański i śródziemnomorski świat. Imię kosmopolityczne i jasne, Milla oferuje tym, które je noszą, wspaniałą mieszankę czułości, subtelności i odwagi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Milla kocha z sakralną gracją ministrantki: nie biegnie, lecz zbliża się, z opuszczonymi, a następnie uniesionymi oczami, oferując powolne i rytualne uwodzenie. Jej urok tkwi w tej dwoistości między czystością „młodej służebnicy” kultu a słowiańskim ciepłem „mil”, tego drogiego, tego cennego. Przyciąga tych, którzy szukają połączenia duszy i ciała, daleko od powierzchownego chaosu; z kolei to, co ją męczy, to surowa wulgarność, brak ceremonii w czułości. W miłości jest tą, która zamienia akt w rytuał, gdzie każdy pocałunek jest ofiarą, a każde spojrzenie modlitwą. Nie chce pana, lecz partnera do tajemnicy, zdolnego zrozumieć, że jej ciało jest świątynią, której klucze posiada wyłącznie ona. Zmysłowa, ale nie erotyczna, szuka echa, rezonansu. Jeśli się spieszysz, idź dalej; jeśli umiesz czekać na objawienie, oferuje ci miłość, której nie doświadcza się, lecz przeżywa się we wspólnym, cennym i szczerym milczeniu – miłość godną bogini o bosych stopach.
To przede wszystkim skrócona forma Camilla, pochodzenia łacińskiego, ale także słowiański zdrobniały odpowiednik Ludmila lub Emilia, od rdzenia „mil”, oznaczającego „drogi” i „wdzięczny”.
Przez Camillę oznacza „młodą służebnicę kultu”; przez słowiański rdzeń oznacza „kochana, lubiana, wdzięczna”.
14 lipca, jako forma imienia Camilla, dzień świętego Kamila z Lellis, patrona chorych i opiekunów.
Obie: jako skrócona forma imion Camilla, Ludmila lub Emilia, jest dziś w pełni nadawane jako samodzielne imię.
Jego użycie wyraźnie wzrosło od lat 2000., z szczytem w połowie lat 2010.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.