Znaczenie: furiat, natchniony.
ze staronordyckiego „Óðinn”, wywodzącego się od „óðr”: furia, natchnienie poetyckie.
21 grudnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Odin. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Ważna postać nordyckiej mitologii, władca bogów Aesirów w starożytnej Skandynawii. Odrzucił własne oko, aby pić ze źródła mądrości, ofiarowując część samego siebie, by zrozumieć świat. Wymyślił również runy, tworząc system pisma w celu zachowania wiedzy.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że wiedza ma swoją cenę, a ciekawość czasem wymaga rezygnacji z komfortu lub bezpieczeństwa. Ta uparta poszukiwanie prawdy, wykraczające poza proste gromadzenie informacji, pozostaje wzorem inteligencji i determinacji.
Źródło: Wikipédia · Wikipédia (Mythologie nordique)
Odin obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii i w Niemczech 21 grudnia.
Odin to imię najwyższego boga norweskiej mitologii, wszechmocnego ojca o jednym oku, który oddał jedno oko studni mądrości, powiesił się na drzewie świata, aby nauczyć się run, oraz rządzi w Asgardzie, mając na ramionach swoje kruki Huginn i Muninn („Myśl” i „Pamięć”). Staronordyjskie Óðinn wywodzi się od pragermańskiego „Wodanaz”, pochodzącego od słowa oznaczającego „furię”, „ekstazę” i „inspirację poetycką”; ten sam bóg dał nazwę środzie („dzień Odina”).
Długo będąc punktem odniesienia kulturowym w Skandynawii i świecie germańskim, Odin doświadczył wzrostu popularności jako imię współczesne w latach 2010, napędzany przez falę zainteresowania norweską mitologią, historią wikingów oraz, w Stanach Zjednoczonych, filmami Marvela o Thorze. Idealnie wpasowuje się w grono krótkich, silnych imion o antycznym zabarwieniu.
Dziś Odin czyta się jako potężne, mistyczne i naturalnie cool, imię łączące mityczną wielkość z nowoczesnym akcentem, przyciągające rodziców, którzy cenią jego mieszankę mądrości i wojownika.
Odin przybywa owiany mitem, co nadaje imieniu niewątpliwą aurę mocy i głębi. Jest wszechmocnym ojcem, bogiem, który ceni mądrość ponad komfort, oddając jedno oko i znosząc próby, by wiedzieć więcej. Osoba o imieniu Odin często posiada cechy badacza: jest intensywnie ciekawa, pociąga ją wiedza i tajemnica, jest duszą starożytną o dalekim spojrzeniu. Istnieje tu powaga, poczucie kogoś, kto myśli przed mówieniem i widzi więcej, niż pozwala to poznać.
Ale Odin jest też bogiem wojny i poezji, a imię doskonale łączy te skrajności. Oczekuje się siły i dominującej obecności połączonej z kreatywnością, nawet romantyczną, wojownika, który jest jednocześnie poetą. Osoby o imieniu Odin skłaniają się ku odważności i nie boją się wyróżniać; samo imię jest manifestem, wybieranym przez rodziców, którzy nie boją się odważnych decyzji. Przejawia się to w pewności siebie, niezależności i pewnym magnetycznym chłodzie.
Pod mityczną pewnością siebie kryje się ochronne i ojcowskie ciepło wszechmocnego ojca. Odin może być żarliwie oddany własnej rodzinie, być strażnikiem czuwającym nad swoim ludem, hojnym i lojalnym wobec tych, którzy znajdują się w jego kręgu. Może być złożony, mieszaniną intensywności i przyjemności, mądrości i przebiegłości (Odin był wszak przebiegłym zmiennokształtnym). Kruki na ramionach, oko na horyzoncie: Odin to przyjaciel o ukrytych głębiach, w równych częściach mądry i żądny przygód, potężny, ale pryncypialny, chłodny, ale troskliwy. Wielkie imię dla wielkiego umysłu, noszone przez kogoś, kto jest naprawdę nieco większy niż życie.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Odin nie zaleca się, on oczarowuje. W intymności jest tą świętą furią, poetyckim oddechem, który trzęsie pościel i dusze. Nie szuka ciepłej łagodności, lecz zawrotnej ekstazy wspólnego natchnienia. Jego uwodzenie jest sztuką nerwowego napięcia: wzrok, który przenika, dłoń, która rysuje niewidzialne runy na skórze. Płonie dla wolnego ducha, tego, który odważnie wyzywa konwencje z niebezpiecznym wdziękiem. Z drugiej strony, nic go tak nie męczy jak banalność, dusząca rutyna lub pospolitość uczuć. Dla niego miłowanie jest aktem twórczym, gwałtownym i pięknym, w którym trzeba dać wszystko, bez wstrzemięźliwości. Chce tej rzadkiej alchemii, w której pożądanie i muza stają się jednym, zamieniając każdy moment w osobistą epopeję, daleko od światowych banałów.
Główny bóg norweskiej mitologii, wszechmocny ojciec z jednym okiem, bóg mądrości, wojny, poezji i magii.
Jest powiązany ze staronordyckim słowem oznaczającym „furię”, „ekstazę” lub „natchnienie”, za pośrednictwem imienia Óðinn.
Tak, środa pochodzi od „dnia Odina”, Woden jest angielską formą imienia Odin.
Jego współczesna popularność podąża za wzrostem zainteresowania mitologią norweską i kulturą wikingów, stymulowanym przez filmy Marvela o Thorze.
Tak, Odin ma swój dzień: 21 grudnia, przypisany przez Ucy.me. Bóg nordyckiego panteonu, nie ma oczywiście chrześcijańskiego święta — dzień ten przypada więc samemu imieniu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.