Znaczenie: oliwka, drzewo pokoju.
Olivier wywodzi się z łacińskiego „oliva” (oliwka, drzewo oliwne, symbol pokoju), przy czym niektórzy widzą w nim również adaptację germańskiego Alfihar („armia elfów”).
12 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Olivier Plunkett.
Arcybiskup Armagh w Irlandii, stracony w 1681 roku za panowania Wilhelma Orańskiego. Odmówił złożenia przysięgi koronie, która żądała podporządkowania Kościoła, wybierając więzienie i śmierć zamiast zdrady swoich przekonań. Jego opór uczynił go symbolem godności irlandzkiej w obliczu ucisku.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie ugiąć się, nawet gdy ceną do zapłacenia jest życie. To dowód na to, że lojalność wobec samego siebie jest ważniejsza niż fizyczne przetrwanie.
Źródło: Nominis
Olivier obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 12 lipca.
Olivier wywodzi swoje imię od oliwki, śródziemnomorskiego drzewa będącego od starożytności symbolem pokoju i mądrości. Jednak swoją prawdziwą sławę we Francji zawdzięcza literaturze: Olivier jest wiernym towarzyszem Rolanda w Pieśni o Rolandzie, średniowiecznym arcydziele, w którym wciela się w postać umiaru i roztropnej rady w obliczu porywczego temperamentu swojego przyjaciela. Ich legendarna przyjaźń wpłynęła na język: wciąż mówi się „jeden Roland za jednego Oliviera” na oznaczenie wzajemnej uprzejmości lub wyrównania rachunków.
Imię to odniosło ogromny sukces we Francji w latach 60. i 70., dzięki swojemu ciepłemu brzmieniu i południowemu aromatowi. Imieniny obchodzone 12 lipca upamiętniają natomiast świętego Oliviera Plunketta, irlandzkiego biskupa i męczennika XVII wieku.
Dziś Olivier przywołuje na myśl towarzyskość, niezawodność i pewną dobroduszność: solidnego, spokojnego i miłego w towarzystwie kumpla. To imię budzące poczucie bezpieczeństwa i sympatię, kojarzone z artystami, sportowcami i podróżnikami, które potrafiło pozostać klasyczne, nie stając się przy tym staroświeckim.
U Oliviera jest natychmiastowa, niemal rozbrajająca dobroduszność. Godny drzewa pokoju, które nadało mu imię, i mądrego towarzysza Rolanda, jest rozjemcą w grupie: jako dyplomata (7/10) i osoba spokojna, preferuje zgodę nad konfliktami i potrafi rozluźnić atmosferę dobrze trafionym żartem (humor 7/10). To najlepszy z możliwych kumpli, ten, którego zaprasza się bez wahania, ponieważ sprawia, że wszyscy czują się swobodnie.
Jego lojalność (8/10) i stabilność (8/10) czynią go pewnym przyjacielem, z tego typu, który przetrwa dekady bez utraty równowagi — przyjaźń Roland-Olivier to nie metafora wybrana przypadkowo. Olivier nie szuka blasku (potrzeba uwagi 4/10): idzie swoim tempem, z spokojną energią (6/10) i piękną niezależnością (7/10), nigdy nie domagając się oklasków.
W sferze uczuć pozostaje raczej skromny (wrażliwość 5/10): Olivier nie wywala swoich stanów duszy na zewnątrz, woli okazywać uczucie wiernością i drobnymi gestami. Pragmatyczny, ale nie psujący humoru (fantazja 5/10), trzyma stopy na ziemi, jednocześnie pielęgnując sztukę życia.
Z swoim południowym aromatem i statusem gwiazdorskiego imienia lat 60. i 70., Olivier przywodzi na myśl wiernego, dobrego człowieka, nieco żartobliwego, solidnego jak pień oliwki. Ani zapalony karierowicz, ani szaleniec, to człowiek środka, ten, do którego zwraca się, gdy potrzeba spokoju, dystansu i uspokajającej obecności. Ciepła skała — i pewna wartość w przyjaźni.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Olivier, to imię, które niesie ze sobą słodkawy zapach liści oliwnych, nie goni za słomianymi ogniami. Jego podejście jest jak powolny, głęboki sok, zakorzeniony w glebie, o której wie, że jest żyzna. Nie uwodzi głośną rozrzutnością, lecz stabilną obecnością, zmysłowym poczuciem bezpieczeństwa, które otula jak wełniany płaszcz po deszczu. Przyciąga go głębia duszy, ten solidny korzeń, który odrzuca powierzchowność. Szuka połączenia, które przetrwa pory roku, milczącej umowy, w której cierpliwość jest kamieniem węgielnym. Z drugiej strony szybko nuży go niestabilność, te lotne emocje, które zostawiają po sobie tylko kurz. Dla Oliviera miłość nie jest wybuchem, lecz wzrostem. Chce budować, pielęgnować, chronić. Ofiarowuje czułość, która nie wymaga natychmiastowego zwrotu, tylko pewności, że druga osoba zostaje, tu, obok, pod tym samym drzewem, dzieląc ten sam spokojny cień.
Olivier pochodzi z łacińskiego „oliva”, oliwka, drzewo będące symbolem pokoju; czasem przywoływana jest też germańska etymologia (Alfihar).
Nawiązuje do oliwki, drzewa pokoju i mądrości w kulturach śródziemnomorskich.
Olivier świętuje swoje imieniny 12 lipca na cześć świętego Oliviera Plunketta. Był on arcybiskupem-męczennikiem Armagh w Irlandii.
Jest to towarzysz broni Rolanda, symbol mądrości i umiaru; ta postać w dużym stopniu spopularyzowała imię we Francji.
Imię to osiągnęło swój szczyt popularności we Francji w latach 60. i 70. XX wieku.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.