Znaczenie: miłość do koni.
Z greckiego Philippos, łączącego philos „kochający, przyjaciel” i hippos „koń”, dosłownie „przyjaciel koni”.
3 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Filip.
Członek dwunastu uczniów Jezusa, pochodzący z Betsaidy w Galilei, w I wieku. Przeszedł przez Azję Mniejszą, by rozbudzić jego nauki, zmagając się z wrogością i kończąc męczeństwem w Hierapolis.
Co z tego zostaje: Wciela w sobie siłę wiary w sprawę większą niż on sam oraz odwagę działania, nawet w obliczu przeciwności. Jego historia przypomina nam, że inteligencja i upór mogą zmienić świat.
Źródło: Wikidata
Philip obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 3 maja.
Philip to imię o szlachetnym rodowodzie w pełnym znaczeniu tego słowa. Pochodzące z greckiego Philippos, „przyjaciel koni”, nosili je królowie Macedonii, na czele z Filipem II, ojcem Aleksandra Wielkiego, długo przed tym, zanim stało się nieodłącznym elementem chrześcijańskiej tradycji. Jego trwała popularność na Zachodzie zawdzięcza głównie apostołowi Filipowi, jednemu z Dwunastu, którego wspomnienie obchodzone jest 3 maja wspólnie z Jakubem.
W ciągu wieków imię to koronowało królów Hiszpanii, Francji i innych krajów, a niesie ze sobą niezaprzeczalny powiew godności i ciągłości, wzmacniany w epoce nowożytnej przez brytyjskiego księcia Philipa. To imię, które brzmi wyważenie, kulturalnie i dyskretnie autorytarnie.
Dziś Philip (lub Phillip) czyta się jak ponadczasowy klasyk: nigdy modny, nigdy niemodny, zawsze na dobrym miejscu. Projektuje wiarygodność i klasę w starym stylu, bez ciężaru, i chętnie łagodnieje do przyjaznego Phila. To wybór rodziców, którzy pragną czegoś godnego i solidnie ugruntowanego, imienia, które już udowodniło, że może przetrwać dwa tysiące pięćset lat.
Philip to godność wcielona w człowieka. Jego profil cechuje się wyjątkową stabilnością i twardą lojalnością, a rysunek, jaki z niego wyłania się, przedstawia spokojnego mężczyznę, kierującego się zasadami, którego trudno zachwiać i którego jeszcze trudniej jest przekonać, gdy już postanowi, co broni. Posiada w sobie niemal królewską stałość, godną imienia noszonego przez królów Macedonii, Hiszpanii i Francji oraz przez słynnego i nieprzeniknionego księcia Philipa.
Z natury jest zamknięty w sobie. Mało skłonny do ekstrawagancji i wykładania emocji na wierzch, wymagający w sposób godny uwagi niewiele uwagi, Philip trzyma swoje życie wewnętrzne za spokojną i uprzejmą fasadą. Nie jest zimny, jedynie powściągliwy; jego ciepło przejawia się w rzetelności i suchym humorze, a nie w ekspresji. Ta rezerwa idzie w parze z prawdziwą ambicją i subtelną dyplomacją: Philip jest strategiem w pokoju, tym, który już przewidział trzy ruchy do przodu, podczas gdy inni wciąż jeszcze mówią.
Klasyczny i nigdy nie podążający za modą aura imienia wzmacnia wszystko to. Philip oznacza „przyjaciela koni” i nosi w sobie powiew staroświeckiej edukacji i spokojnego autorytetu, wygląd mężczyzny tak samo swobodnego w obcowaniu z twórczością Philipa Glassa, co z opowiadaniem Philipa K. Dicka: rozważny, wykształcony, nieco tajemniczy. Jego niezależność sprawia, że nie szuka aprobaty; trzyma swoje pozycje z zasady. W swoim najlepszym wydaniu Philip jest tym dyskretnym filarem, którego niedocenianie idzie na własne ryzyko: umiarkowany, uczony, głęboko lojalny wobec swoich nielicznych bliskich i przeniknięty tysiącletnim poczuciem, że pewne rzeczy zasługują na to, by być robione poprawnie i powoli. Nie jest najgłośniejszym człowiekiem w pokoju, ale bardzo często tym, który ostatecznie miał rację.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pod wpływem namiętności Philip nie goni za miłością, lecz ją oswoja, wykazując surową elegancję i zdecydowaną zmysłowość. Jego podejście to postawa współczesnego centaura: szuka partnerki, która podziela jego witalny zryw, wolnej duszy zdolnej galopować u jego boku, nigdy nie dającej się powstrzymać. Pociąga go energia, naturalna gracja i ta spokojna siła, która przywodzi na myśl moc konia. Dla niego miłość jest intensywnym tańcem jeździeckim, w którym zaufanie jest wodzami, a czułość siodłem. Nienawidzi stagnacji, emocjonalnego ciężaru i więzi, które duszą; natychmiast męczy go pasywność. Chce partnerki, która ma oddech, która odważy się przejść przez burze razem z nim. Philip kocha z feroalną lojalnością, lojalnością wiernego przyjaciela, który chroni to, co ceni. Nie dąży do dominacji, lecz do towarzyszenia. Jego uwodzicielskość polega na zdolności do oferowania bezwarunkowej przestrzeni wolności, jednocześnie utrzymując trzewną, niemal zwierzęcą więź. Chce, by ukochana osoba była jego największym sojusznikiem, jego towarzyszem drogi, tą, która nadaje sens każdemu etapowi wspólnej trasy.
Oznacza „przyjaciela koni”, od greckiego philos (kochać) i hippos (koń).
Apostoł Filip, jeden z Dwunastu. W Kościele zachodnim jego święto przypada na 3 maja i jest obchodzone wspólnie z apostołem Jakubem Młodszym.
3 maja w kalendarzu rzymskim. Kościoły Wschodu uczczą go 14 listopada.
Obie formy istnieją. Philip (z jednym L) jest najstarszą i tradycyjną formą zapisu; Phillip, z dwoma L, jest powszechną wariantem.
Zdecydowanie — nosili go królowie Macedonii, Hiszpanii i Francji, a także książę Philip, książę Edynburga.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.