Znaczenie: pierwszy, pierworodny.
z łacińskiego „primus”: pierwszy.
9 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Prym.
Rzymski męczennik z III wieku, stracony za panowania cesarza Dioklecjana. Odmówił porzucenia swoich przekonań w obliczu prześladowań, akceptując ścięcie zamiast poddania się. Razem ze swoim bratem Félicienem wciela w sobie upór w obliczu arbitralności.
Co z tego zostaje: Dowiedz się tutaj, że wewnętrzna spójność może być kosztowna, ale pozostaje jedyną gwarancją godności. Odmowa ugięcia się nie jest słabością, lecz najwyższą formą wolności.
Źródło: Wikipédia
Primo obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 9 czerwca.
Primo to francuskie i starożytne imię: od łacińskiego Primus, „pierwszy, pierworodny”, należało do rodziny imion, które Rzymianie nadawali według kolejności urodzenia (jak Secondo, Terzo, Quinto). Proste, mocne, bez ozdobników.
W kalendarzu świętych nosi je święty Primo, rzymski męczennik czczony wraz ze swoim bratem, świętym Feliciano, i obchodzony 9 czerwca. Ale we współczesnych Włoszech imię to jest nierozerwalnie związane z Primo Levi, wielkim pisarzem i chemikiem z Turynu, świadkiem Holokaustu i autorem „Czy to jest człowiek”: postacią godności i moralnej przenikliwości, która na zawsze nadała imieniu szlachetności.
Z tradycji ludowej i chłopskiej, kiedyś rozpowszechnione głównie wśród pierworodnych, dziś Primo jest rzadkie i zyskało wietrzną i autentyczną atmosferę. To imię suche, bezpośrednie, które komunikuje wiarygodność i odrobinę zdrowej dumy: dumy tego, kto przychodzi pierwszy, ale też potrafi otworzyć drogę innym.
Primo niesie w swoim imieniu małe wyzwanie i obietnicę: bycia pierwszym. U tych, którzy noszą to imię, widać instynkt inicjatywy, skłonność do wychodzenia naprzód, do brania na siebie odpowiedzialności, do robienia pierwszego kroku za innych – trochę tak, jak dawniej pierworodny, który wcześnie uczył się opiekować młodszymi braćmi. Niekoniecznie jest najgłośniejszy, ale często to ten, kto decyduje, kto przejmuje sytuację, gdy inni wahają się.
To charakter konkretny i bezpośredni, podobnie jak sam dźwięk imienia: dwa wyraźne sylaby, bez ozdobników. Primo skłania się ku preferowaniu faktów nad gadaniną, istoty nad formą; jest wiarygodny, praktyczny, z silnym poczuciem obowiązku. Ta solidność bierze się również z ludowych i chłopskich korzeni imienia, z pracowitej Włochy, która nie lubiła marnować słów.
Ale wielki Primo XX wieku, Primo Levi, dodaje portretowi głęboki wymiar: jasny intelekt, godność moralną, zdolność do patrzenia w twarz najtrudniejszym rzeczom, nie tracąc przy tym ludzkości. Ten, który nosi imię Primo, niesie ze sobą, niemal nieświadomie, ten dziedzictwo rygoru i umiaru, myślenia, które nie zadowala się pozorami.
Nie brakuje mu odrobiny dumy – zdrowej, nigdy aroganckiej – i pewnej rywalizacji, co dowodzi inny słynny Primo, bokser Carnera. Ale to duma, która idzie w parze z lojalnością: Primo otwiera drogę, tak, ale potem odwraca się, by czekać na tych, którzy go podążają. Ambitny i hojny jednocześnie, zasadniczy i lojalny, to osoba, której naturalnie powierza się dowodzenie, ponieważ sprawuje je z równowagą i poczuciem sprawiedliwości.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Primo, w ramionach, to jest oczywiste. Urodzony do rządzenia, nie goni, lecz przyciąga. Jego uwodzicielski czar jest jak dzieło sztuki wystawione na ekspozycji: spokojny, nieubłagany, magnetyczny. Nie flirtuje, on afirmuje. W miłości szuka równego sobie, duszy dość silnej, by nie ugiąć się pod jego ciężarem, ale dość łagodnej, by go uspokoić. Nienawidzi komplikacji, wahania, gry w kotka i myszkę; dla niego miłość jest otwartym podbojem, aktem założycielskim. Co go męczy? Sentymencjonalna przeciętność, niedopowiedzenia, które psują powietrze. Chce pierwszego rzędu, tego prawdziwego, tego czystego. Z natury zmysłowy, dotyka z precyzją, jakby kreślił linię prostą. Pod jego pozorem surowości bije serce, które wymaga absolutnej wyłączności. Nie dzieli się. Posiada z czułością. Dla Primo kochać to przywilej, tytuł, który przyznaje sobie bez proszenia o pozwolenie, oferując solidną, niepodważalną pasję, w której każdy pieszczotliwy dotyk jest dotrzymaną obietnicą.
Z łacińskiego Primus: „pierwszy, pierworodny”; początkowo oznaczało ono pierwsze z dzieci.
9 czerwca, ku czci świętego Primo, męczennika rzymskiego, czczonego wraz ze swoim bratem świętym Feliciano.
Primo Levi, pisarz i chemik z Turynu, ocalony z Auschwitz, autor „Czy to jest człowiek”.
Był to zwyczaj rzymski, a później chłopski: imiona nadawano według kolejności urodzenia dzieci.
Dziś jest rzadkie, ale zachowuje swój podstawowy urok i silny charakter z dawnych lat.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.