Znaczenie: pierwszy, szef, książę.
Od łacińskiego princeps, „ten, który zajmuje pierwsze miejsce”, utworzonego od primus („pierwszy”) i capere („brać”), przez szlachecki tytuł „książę”.
16 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Pryncyp.
Biskup z Mantes na początku VI wieku, pochodzący z potężnej i zamożnej rodziny gallo-rzymskiej. Wybrany przez kler i lud, aby zastąpić swojego poprzednika, przejął kierowanie kościołem w okresie przejściowym, opierając się na swojej sieci rodzinnej i przyjaźni, by ustabilizować wspólnotę.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by służyć swojej grupie nie z obowiązku, lecz z szczerzej przywiązania do otaczających go ludzi. Ta aktywna lojalność, wynikająca z silnych więzi osobistych, pokazuje, że trwały zaangażowanie opiera się często na wzajemnym zaufaniu, a nie wyłącznie na funkcji.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Prince obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 16 września.
Prince to nie jest imię jak inne: to tytuł, który stał się imieniem. Wywodzi się bezpośrednio z łacińskiego princeps, „ten, który zajmuje pierwsze miejsce”, i niesie więc w sobie ideę szlachetności, rangi oraz niezwykłego przeznaczenia. Wybór imienia Prince dla dziecka to ofiarowanie mu symbolicznej korony już od kołyski.
Bardzo rozpowszechnione w świecie anglojęzycznym, a zwłaszcza w Afryce subsaharyjskiej (Nigeria, Ghana, Kamerun…), gdzie ceni się imiona „o wartości”, stało się ono znakiem dumy i ambicji. W globalnej wyobraźni zbiorowej pozostaje nierozerwalnie związane z muzycznym geniuszem Prince’a, artysty z Minneapolis, wirtuoza o błyskotliwym i swobodnym stylu, którego aura trwale nadała imieniu szlachetny charakter.
Dziś Prince przyciąga swoją ewidentną siłą i bezkompromisowym charyzmatem. Krótkie, uniwersalne, natychmiast zrozumiałe w niemal wszystkich językach, przywołuje na myśl fantazję, elegancję i świadomą pewność siebie. To imię, które się nie ukrywa: od razu mówi, czego się spodziewać: życia, o którym marzy się, że będzie wielkie.
Trudno o bardziej zdecydowane imię: Prince to ten pierwszy, ten szef, ten, kto przejmuje światło. Wyobrażamy sobie więc osobowość charyzmatyczną, stworzoną do bycia w centrum uwagi, z tą odrobiną dodatkowej obecności, która sprawia, że zauważa się go, gdy wchodzi do pokoju. Ambicja jest dla niego naturalnym silnikiem: Prince celuje wysoko, odważnie działa i odmawia zadowolenia się miejscem na tylnym rzędzie.
Ale korona ma dwie strony. Muzyk, który uczynił to imię słynnym, był też twórcą wolnym, nie do zaliczenia do żadnej kategorii, zdolnym mieszać odważność z wrażliwością, błysk z głębią. Znajdujemy tę dwoistość u osób o imieniu Prince: płomienną energię połączoną z prawdziwym zmysłem artystycznym, zamiłowanie do elegancji, stylu i inscenizacji samego siebie. To nie jest naśladowca; wyznacza własną drogę i wymyśla własne zasady.
Niezależny, źle znosi narzucony autorytet, ale kocha jednoczyć ludzi wokół siebie: książę potrzebuje dworu, nie tylko z próżności, ale dlatego, że lubi dzielić się swoim światłem. Pod pancerzem pewności siebie kryje się prawdziwa wrażliwość i szczera potrzeba bycia docenianym i kochanym. Jego liczba 2 o tym przypomina: za liderem stoi serce, które szuka więzi.
Hojny, opiekuńczy wobec swoich, Prince może okazać się lojalny jak książę wobec tych, którzy wspierali go na początku. Kocha życie na wielką skalę, imprezy, ambitne projekty, gesty pełne rozmachu. Należy jednak uważać: jego zamiłowanie do sceny wymaga publiczności godnej jego poziomu, inaczej może obrazić się na swoje królestwo. W głębi duszy Prince to nowoczesny władca: błyskotliwy, wolny, magnetyczny, nieco teatralny, który rządzi głównie dzięki urokowi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W przypadku Prince’a miłość nie jest podbojem, lecz koroną. Urodzony uwodziciel nie musi biegać; przyciąga grawitacyjnie, dzięki naturalnej aurze primus, która bez wysiłku zawraca głowy. Kocha z królewską intensywnością, wymagając absolutnej lojalności i szczerego podziwu. Sensualność go ogarnia, gdy czuje, że jego wartość jest uznawana, że nie próbuje się go gasić, lecz unosić. Jednak uwaga: jego ego, ten „szefowski” aspekt, boi się przeciętności. Rutyna męczy go szybciej niż zimowy deszcz, a obojętność jest jego najgorszym wrogiem. Chce partnera, który będzie jednocześnie jego muzą i równorzędnym partnerem, zdolnego ofiarować mu pasję, która unosi duszę. Nie dąży do dominacji, by zgnieść, lecz by chronić. Jeśli wiesz, jak dać mu pierwszeństwo na scenie, zachowując przy tym własny blask, przeżyjesz miłość wyjątkową, intensywną, lojalną i głęboko uwodzicielską.
„Pierwszy, szef”, od łacińskiego słowa princeps. To szlachecki tytuł księcia przekształcony w imię.
Z kręgów anglojęzycznych i afrykańskich, gdzie ceni się imiona wyrażające wielkość. Jest łacińskie ze względu na swój rdzeń (princeps).
Dzień imienin Prince przypada 16 września, ku czci świętego Principe. Był biskupem Le Mans.
Piosenkarz w dużej mierze przyczynił się do jego popularności, ale Prince już wcześniej funkcjonował jako imię; „Prince” było zresztą jego prawdziwym imieniem nadanym przy urodzeniu.
Jest to zdecydowanie imię męskie; odpowiadającą mu formą żeńską byłoby Princesse, znacznie rzadsze.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.