Znaczenie: o olśniewającej chwale; ten, kto lśni swoją chwałą.
Od germańskiego Hrodberht, z hrod („sława, renoma”) i berht („jasny, wybitny”), w znaczeniu „ten, który ma olśniewającą sławę”.
30 kwietnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Robert z Molesme.
Francuski mnich benedyktyński z XI wieku, założyciel opactwa w Cîteaux. Zostawił prężnie rozwijające się opactwo, aby założyć wspólnotę, w której prostota i praca fizyczna mają pierwszeństwo przed komfortem. Ta odważna decyzja o zerwaniu z dotychczasowym porządkiem dała początek zakonnemu zakonowi cysterskiemu.
Co z tego zostaje: Można wybrać powrót do podstaw, nawet kosztem utraconego komfortu. Ta upór w podążaniu za własnym wewnętrznym kompasem pozostaje lekcją wolności.
Roberto obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 17 września; we Francji 30 kwietnia.
Roberto to imię germańskie, które z definicji jest jasne: hrod („chwała”) i berht („jasny”) łączą się, tworząc „tego, który ma olśniewającą chwałę”. Przeszło przez całą Europę w swojej zlatynizowanej formie i mocno zakorzeniło się w świecie hiszpańskim i włoskim, gdzie brzmi ciepło, pełno i blisko.
W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej to uroczy klasyk, związany z niektórymi z najbardziej podziwianych postaci w sporcie, literaturze i humorze: od chilijskiego pisarza Roberto Bolaño, przez gracza baseballa i filantropa Roberto Clemente, aż po niezapomnianego Chespirito, Roberto Gómez Bolaños. Angielska forma Robert i jego zdrobnienie „Bob” należą do najbardziej uniwersalnych na świecie.
Dziś Roberto postrzegane jest jako imię sympatyczne, towarzyskie i godne zaufania, z elegancją pozbawioną pretensji. Promieniuje sympatią i ludzkim blaskiem: Roberto to prawie zawsze ktoś, z którym spędza się miły czas.
Roberto oddaje cześć swojemu etymologicznemu znaczeniu – „ten o olśniewającej chwale” – będąc przede wszystkim towarzyszem pełnym blasku. Jego najbardziej widoczną cechą jest hojny humor i naturalna dyplomacja, które czynią go duszą każdego spotkania; nie jest przypadkiem, że to imię błyszczało od wielkiego Chespirito po bardzo lubianych kronikarzy i sportowców. Roberto podoba się niemal nieświadomie: ma dar bliskości.
Za tą sympatią kryje się solidna lojalność i szczera wrażliwość. Roberto to nie tylko stały organizator zabawy; to przyjaciel, który pamięta o Twoich urodzinach i jest tam, gdy tego potrzebujesz. Jego temperament daje mu dużą łatwość w komunikacji, opowiadaniu historii i nawiązywaniu relacji z bardzo różnymi ludźmi, a jego dyplomacja pozwala rozładowywać napięcia tam, gdzie inni widzą tylko kłótnię.
Jest towarzyski, ale też wiarygodny: jego stabilność i lojalność nadają mu poważny fundament, który równoważy iskrę. Ma wystarczająco ambicji i energii, by odnieść sukces, choć woli robić to w towarzystwie, a nie sam – jego niezależność pozostaje umiarkowana, ponieważ Roberto rozwija się w towarzystwie. Jego słaba strona wynika właśnie z tej olśniewającej wszechstronności: z tak wieloma otwartymi drzwiami i taką łatwością w kontaktach może się rozpraszać, rzucać w tysiąc rzeczy lub pozostawać na powierzchni uroku, nie zagłębiając się. Gdy Roberto kieruje swoją charyzmę ku kilku celom i pozwala swojej lojalnej i wrażliwej stronie zyskać pierwszeństwo przed byciem po prostu zabawnym, ujawnia się to, co najlepsze w tym imieniu: ktoś, kto oświetla, z pewnością, ale kto również ogrzewa i wspiera. Blask, który nie oślepia: towarzyszy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Roberto, napędzany etymologią Hrodberht, nie szuka reflektorów, lecz je wciela. W miłości jest żywym i niezaprzeczalnym płomieniem, tym, który „błyszczy” pochłaniającą pasją i nienaganną lojalnością. Zachwyca naturalnym blaskiem, magnetyczną pewnością siebie, która przyciąga spojrzenia tak, jak magnes przyciąga żelazo. Dla niego kochać to akt chwały: oferuje intensywną, opiekuńczą miłość i jest widocznie dumny ze swojej partnerki. Co go nudzi? Emocjonalna przeciętność i chłód. Potrzebuje blasku, ciepła ludzkiego, tej iskry, która sprawia, że dusza drży. Nie toleruje cienia, gdy może zaoferować światło. Z natury zmysłowy, dotyka z chirurgiczną precyzją, łącząc delikatność z siłą. Chce być bohaterem własnej miłosnej historii, ale przede wszystkim chce, by jego partnerka była jego muzą. Rutyna jest jego zaprzysięgłym wrogiem; potrzebuje odnowy, tego płomienia, który nigdy nie gaśnie, ponieważ dla Roberto miłość musi być radosnym świętem, opowieścią, w której każdy pocałunek brzmi jak triumf.
Pochodzi z języka germańskiego, od imienia Hrodberht, rozpowszechnionego w całej Europie i bardzo popularnego w świecie łacińskim.
„Ten, który ma olśniewającą chwałę”, od swoich korzeni hrod („chwała”) i berht („jasny”).
Kalendarz katolicki wskazuje na świętego Roberta Bellarmina, jezuitę i doktora Kościoła, jako patrona tego imienia.
Tak: Roberto to forma hiszpańska i włoska imienia Robert, którego angielskie zdrobnienie „Bob” jest znany na całym świecie.
Najczęściej spotykanymi są Rober, Berto, Beto i Tito, w zależności od kraju.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.