Znaczenie: noworodek, dziecko, które właśnie się urodziło.
Z arabskiego الوليد (al-walīd), „noworodek”, od semickiego rdzenia w-l-d (walada, „rodzić, dać życie”).
23 lutego
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Al-Walid I, zm. 23 lutego. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Kalif omajjadzki z VIII wieku, rządził imperium rozciągającym się od Hiszpanii po Indie. Przekształcił swój imperium dzięki masowym inwestycjom publicznym: budowie dróg, studni, szpitali dla najbardziej narażonych oraz dużych miejskich obiektów, takich jak meczet w Damaszku.
Co z tego zostaje: Można wykorzystać władzę nie do gromadzenia, ale do budowania trwałej infrastruktury, która chroni słabych. To jest idea, że wielkość społeczeństwa mierzy się jego zdolnością do dbania o wszystkich jego członków.
Źródło: Wikipédia · britannica.com
Walid obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 23 lutego.
Walid (الوليد) to arabskie imię, które oznacza „noworodek”, „dopiero co urodzone dziecko”. Opiera się na semickim rdzeniu w-l-d, będącym rdzeniem czasownika walada, „rodzić” — rdzeniem wspólnym dla wielu arabskich słów oznaczających dziecko i pochodzenie. Jest to imię o jasnej symbolice: odnowa, obietnica, przyszłość, która się zaczyna.
Najbardziej słynnym jego nosicielem jest Al-Walîd I, kalif z dynastii Omajadów z początku VIII wieku, za którego panowania wzniesiono wspaniały Wielki Meczet Omajadów w Damaszku, a imperium doznało znacznego rozszerzenia. Imię zachowało z tego dziedzictwa aromat wielkości i historycznej potęgi.
Rozpowszechnione w całym świecie arabskim i w Maghrebie, imię Walid pojawiło się we Francji w połowie XX wieku i osiągnęło szczyt popularności na przełomie lat 2000. Ciepłe, proste i solidne, dziś przywołuje młodość, towarzyskość i silne przywiązanie do rodzinnych korzeni.
Walid, „noworodek”, niesie w sobie świeżość początku i obietnicę pięknej przyszłości. To imię, które oddycha optymizmem, witalnością i głębokim przywiązaniem do rodziny – bo powiedzieć „noworodek”, to też powiedzieć o pochodzeniu, przekazywaniu tradycji i miejscu w klanie. Typowy Walid to ktoś, kto nigdy nie zapomina, skąd pochodzi.
Ciepły i towarzyski, ma wrodzone poczucie gościnności: w jego towarzystwie każdy czuje się dobrze, mile widziany i wysłuchany. Hojny zarówno w czasie, jak i przy stole, zawiązuje trwałe i solidne przyjaźnie, często pełniąc rolę filara w swoim gronie. Jego lojalność nie jest pustym słowem: broni swoich z konsekwencją, która budzi zaufanie.
Cień jego słynnego imiennika, kalifa-budowniczego Al-Walîda, wdmuchuje w niego spokojną ambicję i upodobanie do projektów, które trwają. Walid nie jest marzycielem o słabym charakterze: lubi realizować, budować, zostawiać ślad. Pracowity i wytrwały, idzie naprzód z ułożoną energią, bez zadęcia, ale nigdy nie rezygnuje ze swojego celu.
Emocjonalnie jest to czuły człowiek, który czasem ukrywa się za pewną siebie postawą. Dumny, nie lubi pokazywać swoich słabości, ale wobec tych, których kocha, potrafi być rozbrajająco łagodny. Obdarzony dobrym poczuciem humoru, często kpiący, rozładowuje napięcia dobrze rzuconym żartem.
Podsumowując, Walid łączy cechy hojnego serca i temperamentu budowniczego: zakorzeniony w swoich tradycjach, zwrócony ku przyszłości, wciela w życie piękną myśl, że każde narodziny są obietnicą – i że można całe życie być godnym tej obietnicy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Walid nie jest kochankiem powierzchownym; jest odrodzeniem. Zdobycie serca Walida oznacza przyjęcie ponownych narodzin, porzucenie społecznych masek, aby odnaleźć surową czystość pierwszego oddechu. Nie szuka płochej zdobyczy, lecz intensywnego zakorzenienia. Jego urok to urok absolutnej świeżości: obecność, która rozbraja i zaprasza do ujawnienia wrażliwości. Przyciąga tych, którzy szukają nierozłącznej więzi duchowej i cielesnej, połączenia, w którym ego zanika. Jednak uwaga: jego natura „noworodka” wymaga stałej uwagi. Nuży go dusząca rutyna, rutyna, która zamraża chwilę. Potrzebuje zachwytu, odkryć, które ożywiają płomień. Ucieka przed stagnacją jak przed zarazą. Aby go zatrzymać, trzeba pozostać wiecznym zaskoczeniem, niewyczerpanym źródłem nowości. Kocha z braterską i namiętną intensywnością, łącząc macierzyńską czułość z palącym pragnieniem. Jeśli szukasz bezpieczeństwa starej skały, idź dalej. Walid to prąd, fala, oddech, który się zmienia. Trzeba tańczyć z nim, nigdy nie zasypiając.
„Noworodek, dziecko, które właśnie się urodziło”, od arabskiego rdzenia w-l-d.
To arabskie imię, bardzo rozpowszechnione na Bliskim Wschodzie i w Maghrebie.
Tak, 23 lutego. To imię o tradycji muzułmańskiej, noszone przez Al-Walîda I, nie należy do kalendarza chrześcijańskiego: to Ucy.me przypisuje mu ten dzień.
Al-Walîd I, kalif z dynastii Omajjadów, za którego panowania zbudowano Wielki Meczet w Damaszku.
W zależności od transliteracji spotyka się zapisy Waleed, Waleed lub Oualid.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.