Znaczenie: kwitnąca ziemia; fiołek.
Ze średniowiecznego imienia Yolande/Violante, prawdopodobnie związanego z Viola („fiołek”), ponownie zinterpretowanego jako „ziemia kwiatów”.
11 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Jolenta.
Węgierska księżniczka XIII wieku, która została przełożoną klarysek w Polsce. Zrezygnowała ze swego królewskiego statusu, by żyć w ubóstwie i wykonywać pracę fizyczną, prowadząc swoją wspólnotę przykładem surowej dyscypliny i aktywnej dobroci.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by uwolnić się od społecznych więzów i budować sens poprzez konkretne działanie oraz służbę innym. To życie przypomina, że prawdziwa siła często tkwi w prostocie i stałości.
Źródło: Nominis
Yolanda obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 czerwca; w Hiszpanii 15 czerwca.
Yolanda to imię o średniowiecznym aromacie i smaku europejskich dworów. Pochodzi od dawnego imienia Yolande lub Violante, bardzo rozpowszechnionego wśród królowych i księżniczek w średniowieczu, a jego etymologia jest często wiązana z fiołkiem (Viola), stąd poetyckie odczytanie jako „kwitnąca ziemia”. Błogosławiona Jolenta z Polski, węgierska księżniczka, która została ksienią klarysek, nadaje jej święto 15 czerwca.
W Hiszpanii Yolanda przeżywała swój złoty wiek w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, gdzie zaliczane było do najbardziej cenionych imion żeńskich. Brzmi elegancko i kobieco, z retro wdziękiem, który dziś ponownie staje się ujmujący. Jego muzyczność, podkreślona przez rzadkie początkowe „y”, czyni je niepowtarzalnym.
Dziś Yolanda przywołuje całą generację kobiet o charakterze i prezencji, od portorykańskiej piosenkarki Yolandity Monge po komikę Yolandę Ramos. To imię, które nosi się z dumą, naznaczone szlachetną historią i kwiatowym symbolizmem, który nigdy nie wychodzi z mody. W Ameryce Łacińskiej również zachowuje swoją wyjątkową pozycję i długą tradycję.
Yolanda ma w sobie coś z arystokratycznego imienia, i nie jest to przypadek: nosiły je średniowieczne księżniczki i królowe, a coś z tej spokojnej godności zdaje się przenosić na te, które je noszą. To kobieta o silnej obecności, obdarzona wyjątkową dyplomacją, która pozwala jej zarządzać delikatnymi sytuacjami z wyczuciem i nigdy nie tracić zimnej krwi. Nie musi podnosić głosu, by być słyszaną.
Jej liczba 9 rysuje ją jako osobę hojną i obdarzoną szeroką wizją: lojalność należy do jej najważniejszych wartości, a czuwa nad swoimi bliskimi z poświęceniem, które graniczy z matczyną troską, nie popadając jednak w duszenie. Pod tą elegancją kryje się prawdziwe ciepło, wrażliwość, która wzrusza się na widok sztuki, muzyki i żywych historii, w echu z wyrazistością Yolandity Monge lub komediowym temperamentem Yolandy Ramos.
Stabilność jest kolejnym z jej filarów: Yolanda budzi poczucie bezpieczeństwa, należy do tych, które zakorzeniają się i wspierają rodzinę oraz grupę. Jej ambicja pozostaje umiarkowana, bardziej skierowana ku budowaniu czegoś solidnego i pięknego niż ku rywalizacji. A nawet jeśli jej energia rozgrywa się spokojnie, posiada ona ogromną wytrzymałość, gdy coś naprawdę leży jej na sercu.
Jej archetypem jest spokojna dama: kwiatowa etymologicznie („ziemia kwitnąca”), szlachetna dzięki swojej historii, hojna z natury. Jej słabością może być pewna skłonność do nadmiernego kontrolowania z nadmiaru troski lub skrywania swoich zmartwień, by nie niepokoić innych. Ale w głębi duszy Yolanda jest kimś, do kogo można się zwrócić, gdy świat się chwieje: przyjmuje Cię, porządkuje Twoje myśli i oddaje spokój, z tą starożytną gracją, która nigdy nie traci aktualności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Yolanda, dusza o korzeniach kwiatowych, nie podbija, ona pachnie. Uwodzenie jest dla niej aktem intymnego ogrodnictwa: cierpliwym, aromatycznym, nieodpartym. Jej urok nie jest krzykiem, lecz zawrotną powolnością, fiołkiem rozkwitającym pod spojrzeniem. Szuka żyznej ziemi, a nie skalistego gruntu. Mężczyzna, który ją oczaruje, musi posiadać duchową głębię, zdolną odżywić jej głęboko zakorzenioną naturę. Nie lubi powierzchownych dreszczy ani pochopnych deklaracji; chce czuć krążenie soku, związek zakorzeniony w rzeczywistości. Co ją męczy? Emocjonalna suchość, jałowość serc, które nie potrafią zakwitnąć. Yolanda potrzebuje wiecznej pory roku, w której słowa są płatkami, a cisze – żyzną ziemią. Oferuje słodko-gorzką zmysłowość kwiatu, który kryje swój kolec. Aby ją zdobyć, trzeba zgodzić się stać się jej kompostem, rozłożyć się, by ją urodzić. Pasja, która nie jest pożarem, lecz powolnym, bujnym i nieuchronnym uprawianiem, w której miłość staje się ziemią obiecaną, nieustannie przepracowywaną przez pragnienie.
Zazwyczaj interpretuje się ją jako „kwitnącą ziemię” lub „fiołek”, ze względu na jej prawdopodobny związek z łacińskim Viola, za pośrednictwem średniowiecznego Violante.
Dzień imienin Yolandy przypada 11 czerwca, ku czci błogosławionej Jolenty z Polski. Była ona węgierską księżniczką i klaryską.
Ze średniowiecznego imienia Yolande/Violante, bardzo popularnego wśród europejskich księżniczek i królowych w średniowieczu.
Tak, ma średniowieczne korzenie, choć jego wielki rozkwit w Hiszpanii datuje się na lata 1960–1980.
Tak, Yolanda jest ewolucją dawnego Violante/Yolande, które mają wspólny rodowód.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.