Znaczenie: cis; w znaczeniu rozszerzonym łuk, łucznik.
Yvonne to żeńska forma imienia Yves, wywodzącego się z germańskiego Ivo, które z kolei pochodzi od słowa iv oznaczającego „cis” – drzewo, z którego wykonywano łuki, stąd wywodzące się znaczenie „łucznika”.
19 maja
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Iwo Heleriusz z Kermartin.
Ksiądz i sędzia z Bretanii z XIII wieku, znany ze swojej uczciwości. Bezpłatnie bronił biednych przed sądami, odmawiając ulegania korupcji ze strony możnych czy konwenansom społecznym.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że sprawiedliwość musi być służbą, a nie przywilejem. To lekcja odwagi: pozostać prostym, gdy wszystko skłania do ugięcia się.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Yvonne obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 maja.
Yvonne jest żeńską formą imienia Yves, o pochodzeniu germańskim i bretońskim, opartym na rdzeniu „iv”, oznaczającym „cis” – drzewo o twardym drewnie, z którego wyrabiano łuki, co nadało mu pochodne znaczenie „łucznika”. Imię to jest nierozerwalnie związane z Bretanią i jej świętym patronem, Yves Hélory de Kermartin, prawnikiem ubogich z XIII wieku i opiekunem ludzi prawa.
Yvonne cieszyła się we Francji ogromną popularnością na przełomie XX wieku, w latach 1900–1925. Została zapamiętana w historii dzięki „cioci Yvonne”, Yvonne de Gaulle, skromnej i wiernej żonie Generała, ale także dzięki piosenkarce i aktorce Yvonne Printemps czy pianistce Yvonne Loriod, muzie i żonie Oliviera Messiaena.
Dziś Yvonne oddycha urokiem dawnych czasów i bretońską solidnością. Jako imię retro w czystej postaci, przywodzi na myśl wierność, zakorzenienie i spokojną siłę. Ostrożnie wraca do łask, wspierane przez modę na imiona vintage, które są jednocześnie łagodne i mocne.
Yvonne to cis: drzewo, które ugina się w burzy, ale nigdy się nie łamie, i które żyje tysiąc lat. Z lojalnością (10/10) i stabilnością (10/10) podniesionymi do maksimum, jest absolutną skałą, wcieleniem wierności. Nie sposób policzyć razy, gdy pozostała, gdy inni odeszli. Jej dane słowo jest wyryte w twardym drewnie jej imienia.
Dyskretna aż do niewidzialności (potrzeba uwagi 2/10), Yvonne ucieka przed reflektorami. Działa w cieniu, jak „Ciocia Yvonne” czuwająca nad Generałem, nigdy nie szukając światła. Ta skromność nie jest nieśmiałością: to wybór, kobiety, która dokładnie wie, kim jest i nie ma nic do udowodnienia. Jej niezależność (7/10) jest niezależnością upartych Bretonek, które trzymają kurs niezależnie od wiatrów i burz.
Jej energia jest łagodna (4/10), niemal kontemplacyjna, ale nie dajcie się zwieść: pod spokojem tli się żywa wrażliwość (7/10) i spokojny humor (6/10), który przejawia się wśród bliskich. Yvonne nie jest ambitna w kwestii sławy (ambicja 3/10); jest ambitna dla swoich, dla domu, dla przekazywania. Imię urodzone wraz z XX wiekiem, niesie zapach bretońskich kaplic, granitu i szarego morza. Wyobrażamy sobie cierpliwą Yvonnę, zakorzenioną, niezłomną — osobę, która będzie tam za dwadzieścia lat, dokładnie w tym samym miejscu, czekając na nas z tym samym uśmiechem. Pewna wartość, w najszlachetniejszym znaczeniu tego słowa.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Yvonne nie goni za sercami, napina łuk. Jej podejście to precyzja germańska i tajemnicza głębia bretońska: obserwuje, celuje i uderza z zabójczą elegancją. Dla niej uwodzenie nie jest grą w miękki flirt, lecz tańcem napięcia, łukiem naprężonym do granicy pęknięcia. Przyciąga ją spokojna siła, ta, która nie ustępuje przy pierwszym wietrze, lecz opiera się jak drewno cisu – wolno rosnące, ale niezniszczalne. Co ją męczy? Niestabilność, powierzchowność bez dna, efemeryczne obietnice, które rozpraszają się przy pierwszym podmuchu wiatru. Szuka duszy zdolnej utrzymać pozycję, partnera, który rozumie, że miłość to cel do osiągnięcia z cierpliwością, a nie łup do polowania z hukiem. W jej ramionach jest pozorny chłód zimy i życiodajne ciepło pradawnych soków. Kocha z intensywnością, ale w zamian wymaga lojalności na każdą próbę. Dla Yvonne związek nie jest chaotycznym zlaniem się, lecz idealnym wyrównaniem dwóch strzał przeznaczonych do trafienia w to samo serce.
To żeńska forma imienia Yves, pochodzenia germańskiego i bretońskiego, utworzona od słowa iv oznaczającego „cis”, drzewo łuków, stąd znaczenie „łucznik”.
Imię Yvonne obchodzone jest 19 maja na cześć świętego Yves Hélory de Kermartin. Był on bretońskim kapłanem i sędzią kościelnym w Tréguier, patronem adwokatów i prawników.
Imię odnosi się do cisu i, w szerszym znaczeniu, do łuku oraz łucznika — obraz siły i prostolinijności.
Tak, jest silnie kojarzony z Bretanią, ziemią świętego Yves, nawet jeśli jego korzenie są germańskie.
Yvonne osiągnęła swój szczyt popularności we Francji w latach 1900–1925.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.