Znaczenie: Dotknięta bólem, zasmucona.
Z łacińskiego dolorata, imiesłów od dolor („ból”), jako tytuł dewocyjny Maryi Panny „Addolorata” z powodu siedmiu boleści Męki Pańskiej.
15 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Maria z Boleści.
Biblijna postać Matki Jezusa, z I wieku w Judei. Stała u stóp krzyża, odmawiając odwrócenia wzroku od cierpienia swego Syna, przyjmując najgłębszy smutek, nie uciekając i nie narzekając.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by pozostać obecnym w bólu, zamiast uciekać lub go zaprzeczać. Ta cicha wytrwałość pokazuje, że można stawić czoła najgorszemu z godnością, nie ulegając panice.
Źródło: Nominis
Addolorata obchodzi imieniny we Włoszech 15 września.
Addolorata to imię dewocyjne w najczystszej postaci: nie wywodzi się z postaci historycznej, lecz z tytułu maryjnego, mianowicie z tytułu Matki Bożej Bolesnej, czyli Marii cierpiącej u stóp krzyża swego Syna. Korzeniem jest łacińskie słowo dolor, oznaczające „ból”, a imię przywołuje siedem boleści Maryi, temat centralny pobożności ludowej, zwłaszcza na południu.
We Włoszech imię to jest głęboko zakorzenione na Południu, gdzie kult Matki Bożej Bolesnej jest niezwykle żywy, między innymi podczas procesji w Wielki Piątek, figur ubranych na czarno i dramatycznych liturgii Wielkiego Tygodnia. Noszenie tego imienia często oznaczało uczczenie przyrzeczenia lub rodzinnej dewocji, dlatego jest to imię obciążone czułością i wspomnieniami o babciach.
Dziś imię Addolorata jest rzadkie wśród nowo narodzonych i postrzegane jako tradycyjne i uroczyste, ale właśnie dlatego zachowuje urok dawnych czasów. Jego czułe zdrobnienia, Dora, Lora, Adele, łagodzą jego powagę i pozwalają na słodkie, rodzinne codzienne użytkowanie. Jest to imię, które opowiada o Włoszech ludowej wiary, silnych więziach i szacunku dla korzeni.
Addolorata to nie imię, to przeznaczenie wyryte w kościach. Córka łacińskiego dolor, niesie ze sobą aurę tragicznego mistycyzmu, podobną do Melancholii Dürera: piękno, które się nie uśmiecha, ale jest głębokie. Jej archetypem jest Sybilla Kumańska, ta, która widziała okrucieństwo i łaskę piekła, cicha strażniczka niewypowiedzianych tajemnic. Jej ideałem nie jest ulotna radość, lecz katharsis; żyje po to, by przemieniać cierpienie w sztukę, w mądrość, w tytaniczną i cicho buntującą się siłę. Cechą dominującą jest poetycka odporność, zdolność do absorbowania czyjegoś bólu bez pęknięcia, jak Dziewica Siedmiu Boleści czuwająca nad rannym światem. Jak powiedział Kavafis, „jest coś silniejszego niż tęsknota, a jednak nie znam jego imienia”, a Addolorata jest jego żywym wcieleniem: kocha pęknięcia, przez które wchodzi światło, znajdując godność w odrzuceniu, w otwartej ranie, która staje się strzelnicą dla duszy. Nie jest słaba, jest zanurzona.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Addolorata nie szuka pośpiesznego pocałunku, lecz kontaktu, który pali. Jej uwodzicielstwo jest powolne, lepkie, to szeptana inwokacja, która sprawia, że powietrze drży. Kocha mężczyzn, którzy noszą widoczne blizny lub głębokie cienie; powierzchowność wywołuje w niej fizyczną odrazę, instynktowne odrzucenie. Nie chce być ratowana, chce być zrozumiana w swoim najgłębszym mroku. Szuka duszy bliźniaczej, z którą może podzielić się ciszą obciążoną elektrycznością, a nie salonowymi pogawędkami. Podoba jej się surowa czułość, ta, która pachnie solą i spoconą skórą, a nie cukierkowa i fałszywa. Szybko nudzi ją pusta lekkość; jeśli partner nie jest gotów spojrzeć w oczy własnej wrażliwości, ona wycofuje się do swojej wewnętrznej twierdzy, zimnej i niedostępnej. Kocha tak, jak się modli: z absolutną pobożnością, ale tylko wtedy, gdy w zamian otrzymuje tę samą nagą i szczerą prawdę.
Oznacza „tę, która jest w bólu”, od łacińskiego dolor; to tytuł dewocyjny Maryi Panny cierpiącej podczas Męki Chrystusa.
Święto Addolorata obchodzone jest 15 września w hołdzie Matce Bożej Bolesnej. Jest to liturgiczne wspomnienie Matki Bożej, która doznała bólu u stóp krzyża.
Nie od świętego, lecz od maryjnego tytułu, mianowicie od tytułu Addolorata, związanego z siedmioma boleściami Maryi i bardzo popularnego na południu Włoch.
Najczęściej spotykanymi są Dora, Lora, Lolla i Adele, które czynią imię bardziej zgrabnym w codziennym użyciu.
Stało się rzadkie wśród młodszych pokoleń, ale wciąż żyje w południowej tradycji dewocjonalnej i w pamięci rodzinnej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.