Znaczenie: Niejasne znaczenie: być może „pan”, „słońce” lub „dalekowzroczny”.
Ciro wywodzi się z greckiego Kýros, będącego adaptacją staroperskiego Kūruš, imienia króla Cyrusa Wielkiego, o spornym znaczeniu („słońce”, „pan” lub „jak słońce”).
31 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Cyryl z Aleksandrii.
Egiptowski pustelnik-medyk z początku IV wieku. Leczył chorych na pustyni, odmawiając wszelkiego wynagrodzenia, aż do momentu, gdy jego odmowa rezygnacji z przekonań kosztowała go życie.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by oddać swoją wiedzę do dyspozycji najsłabszych, nie oczekując żadnego wynagrodzenia. Ta uczciwość, w obliczu presji, pozostaje przykładem ludzkiego męstwa.
Źródło: Wikidata
Ciro obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 31 stycznia.
Ciro ma korzenie w starożytnej Persii: jest to włoska forma imienia Kýros, imienia Cyrusa Wielkiego, założycela imperium perskiego, którego znaczenie pozostaje przedmiotem dyskusji między „słońce”, „pan” a „dalekowzroczny”. We Włoszech imię to stało się jednak prawdziwym symbolem Południa, a w szczególności Neapolu i Kampanii, dzięki świętemu Ciro, lekarzowi i męczennikowi, bardzo kochanemu patronowi wielu wspólnot.
Dziś Ciro to imię o bardzo silnej i rozpoznawalnej tożsamości, synonim przynależności i neapolitańskiej dumy. Przeżyło nową falę popularności dzięki postaciom z kultury popularnej i wiodącym sportowcom, takim jak snajper Ciro Immobile. To imię ciepłe, bezpośrednie, bez ozdobników: komunikuje energię, solidne korzenie i szczery charakter. Kto nosi imię Ciro, niesie ze sobą mieszankę bardzo starożytnej historii i współczesnego ludowego smaku, most między królami Persji a neapolitańskimi uliczkami.
Ciro to imię, które nie zna półśrodków: jest ciepłe, bezpośrednie i dumne, jak ziemia, z którą jest nierozerwalnie związane. Osoba o imieniu Ciro nosi w sobie niemal plemienną lojalność (najwyższa cecha w jego profilu): rodzina, przyjaciele i dzielnica są ważniejsze niż cokolwiek innego, a kto wejdzie do jego kręgu, zostaje tam na całe życie. Zdradzić go to rzecz nie do pomyślenia, ale biada temu, kto go zdradzi: ma długą pamięć i dumne serce.
Energia jest jego paliwem. Ciro to ten, kto rozświetla pokój, kto podnosi głos ze śmiechem, kto rzuca się w rzeczy całym ciałem i duszą. Ma konkretną ambicję kogoś, kto chce „przebić się” własnymi siłami, oraz niezależność, dzięki której woli drogę wytyczoną przez siebie, niż wygodną drogę otrzymaną w spadku. Nie jest dyplomatą w towarzystwie, wyważony takt nie jest jego mocną stroną: mówi to, co myśli, czasem z nadmiernym zapałem, ale zawsze z rozbrajającą szczerością. Lepiej być szczerym niż hipokrytą – to jego filozofia.
W imieniu współistnieją dwie dusze, które wyjaśniają wszystko: z jednej strony Cyrus Wielki, hojny i dalekowzroczny król perski, który nadaje mu królewską hojność; z drugiej strony święty Ciro, lekarz i męczennik, bardzo kochany patron Południa, co czyni z niego imię ludowe, związane z pobożnością i przynależnością. Dodajmy do tego współczesną aurę napastników i postaci, które wcielały w życie zacięcie i odkupienie, a portret jest kompletny. Ciro to ten typ, który nie zapomina, skąd pochodzi i który, właśnie dlatego, wie dokładnie, dokąd chce pójść. Przyjaciel, którego warto mieć obok w trudne dni.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Ciro kocha z furią słońca, które nie zna zachodów. Jego uwodzenie nie jest grzecznością, lecz afirmacją obecności: magnetyczną, bezpośrednią, niemal fizyczną. Podobnie jak perski król, który łączył imperia, on scala duchy dzięki dalekowidzącej pewności siebie, która wie, czego się trzymać. Nie traci czasu na subtelne gierki; jego podbojowy gest jest aktem woli, ciepłym i intensywnym. To, co go pociąga, to żar, autentyczna pasja, która nie boi się odsłaniać żył. Jednak jego „pańska” i autonomiczna natura może przeobrazić się w nagły chłód. Nuda jest jego jedynym prawdziwym wrogiem; jeśli rozmówca staje się przewidywalny lub bierny, Ciro wycofuje się z godnością kogoś, kto wie, że jest wart więcej niż obiekt pożądania. Szuka płomienia, który potrafi odbić jego ogień, a nie takiego, który go zgasi.
Znaczenie jest niepewne: z perskiego Kūruš, być może „słońce”, „pan” lub „dalekowzroczny”.
Imieniny Cira przypadają 31 stycznia, w święto św. Cyra, lekarza i męczennika.
Pochodzi z języka perskiego za pośrednictwem greckiego Kýros, imienia Cyrusa Wielkiego, króla Persji.
Z powodu nabożeństwa do świętego Cyra, patrona i bardzo czczonej postaci w Kampanii.
Tak, żeńska forma to Cira, znacznie rzadsza.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.