Znaczenie: Bóg pomógł, ten, którego wspiera Bóg.
Pochodzi od hebrajskiego El'azar („Bóg pomógł”), które przeszło przez grecką formę Lázaros używaną w Ewangeliach.
29 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Łazarz z Betanii.
Mieszkaniec Betanii w Judei w I wieku, brat Marii i Marty. Po czterech dniach milczenia przywrócono go do życia przez jego przyjaciela, co pozostało jako najbardziej jaskrawy znak nienaruszalnego przywiązania między nimi.
Co z tego zostaje: Zapamiętujemy z niego spokojną siłę tych, którzy nawet w najdłuższym oczekiwaniu nie przestają wierzyć w wartość przyjaźni. To lekcja wierności, która przenika stulecia, nie tracąc na aktualności.
Źródło: Nominis
Lazzaro obchodzi imieniny we Włoszech 29 lipca.
Lazzaro to imię o głębokim biblijnym rodowodzie, nierozerwalnie związane z najsłynniejszym cudem Ewangelii: wskrzeszeniem Lazzara z Betanii, przywróconego do życia przez Jezusa po czterech dniach w grobie. Dlatego imię niesie ze sobą potężne znaczenie odrodzenia, drugiej szansy i nadziei, oprócz jego etymologicznego znaczenia „Bóg pomógł”.
We Włoszech imię ma długą tradycję i weszło do codziennego języka: „un Lazzaro” oznacza figuralnie kogoś, kto odradza się z beznadziejnej sytuacji. Na płaszczyźnie kulturowej imię błyszczy dzięki Lazzarowi Spallanzaniemu, jednemu z największych włoskich naukowców XVIII wieku, a niedawno kino autorskie odnowiło jego popularność dzięki filmowi „Lazzaro felice”.
Dziś jest to imię rzadkie i poszukiwane, o starożytnym i uroczystym smaku, wybierane przez tych, którzy kochają imiona o silnej historii i pełnym brzmieniu, z podwójnym „z”, niewątpliwie włoskim.
Lazzaro nosi imię, które samo w sobie jest historią odrodzenia. Powiązane z najbardziej spektakularnym cudem Ewangelii, przywołuje myśl o tym, kto upada i wstaje, kto nigdy naprawdę się nie poddaje: w tym imieniu tkwi głęboka odporność, zdolność do ponownego rozpoczęcia, która staje się niemal cechą charakteru. Osoba o imieniu Lazzaro zdaje się stworzona do pokonywania burz i wychodzenia z nich odnowiona, ze spokojną wytrwałością, która nie potrzebuje rozgłosu.
Znaczenie etymologiczne, „Bóg pomógł”, dodaje odcień zaufania i nadziei: Lazzaro skłania się ku byciu optymistą w istocie, kimś, kto wierzy, że po ciemności zawsze przychodzi światło. Dzięki temu często staje się punktem odniesienia dla innych w trudnych momentach, ponieważ potrafi wpoić spokój i perspektywę.
Obok tej siły duchowej współistnieje wyraźna wrażliwość: Lazzaro bardzo dużo czuje, a jego emocjonalna głębia prowadzi go do pielęgnowania autentycznych więzi, a nie powierzchownych relacji. Postać Lazzara Spallanzaniego, ciekawskiego i niezmordowanego eksperymentatora, sugeruje ponadto umysł badawczy, pociągany tajemnicą rzeczy i nigdy nie zaspokojony łatwymi odpowiedziami.
Pokoleniowo imię ma antyczny i literacki ton, co nadaje temu, kto nosi je dziś, niezwykły wygląd, niemal bohatera powieści. Podwójne z daje mu energię i konkretność w pełni włoskie, równoważąc biblijną powagę. W ostatecznym rozrachunku Lazzaro to przyjaciel, o którym myślałeś, że go straciłeś, a który zawsze wraca, silniejszy niż wcześniej: żywy symbol faktu, że dopóki jest życie, jest możliwość ponownego rozpoczęcia.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lazzaro nie szuka ognia, lecz rezonansu. Jego miłość jest aktem łaski, boskim szeptem, który szuka echa w sercu drugiego. Nie kocha z frenetycznym pędem nowości, lecz z głębią kogoś, kto wie, że został wybrany. Jego uwodzenie jest ciche, niemal niewyczuwalne, zbudowane ze spojrzeń, które drążą duszę, zanim dotkną skóry. Kocha tych, którzy potrafią słuchać ciszy, tych, którzy oferują autentyczną obecność, a nie grę luster.
Jednak jego natura, ukształtowana przez pomysł wyższej pomocy, czyni go nietolerującym wobec powierzchowności i pustego egoizmu. Jeśli miłość staje się bezsensownym ciężarem, jeśli druga osoba zamyka się we własnym cieniu, Lazzaro wycofuje się z zimną godnością. Nie nienawidzi, traci złudzenia. Szuka duszy bliźniaczej, która rozpozna w nim nie zbawiciela, lecz towarzysza podróży. Jego pasja jest schronieniem: ciepła, ochronna, ale wymagająca. Chce być kotwicą, a nie żaglem. Kocha tych, którzy potrafią pozostać na lądzie, tych, którzy nie boją się nagiej i surowej prawdy, ponieważ tylko w rzeczywistości może znaleźć łaskę, która go definiuje.
Oznacza „Bóg pomógł”, od hebrajskiego El'azar; w szerszym znaczeniu „ten, któremu pomaga Bóg”.
Imię własne Lazzaro ma imieniny 29 lipca, w hołdzie dla świętego Lazzaro z Betanii. Był on uczniem Chrystusa oraz bratem Marty i Marii z Betanii.
Lazzaro z Betanii, brat Marty i Marii, został wskrzeszony przez Jezusa cztery dni po śmierci: to najsłynniejszy cud Ewangelii.
Z hebrajskiego, przez formę grecką Lázaros; to ten sam rdzeń co w imieniu Eleazaro.
Jest dość rzadki, ale zachowuje uroczysty urok i bywa czasem ponownie odkrywany ze względu na swoją symbolikę.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.