Znaczenie: dany przez Boga.
Matteo wywodzi się z hebrajskiego Mattityahu, „dar Jahwe”, za pośrednictwem greckiego Matthaios.
21 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Mateusz.
Były agent rzymskiego urzędu skarbowego z I wieku, w Judei, który stał się jednym z dwunastu apostołów Jezusa. Porzucił zawód pobierania podatków, aby podążyć za wędrownikiem, a następnie spisał na piśmie słowa i czyny tego ostatniego, tworząc pierwszą relację z jego życia.
Co z tego zostaje: Można zmienić swoje życie w dowolnym momencie, nawet gdy wydaje się, że jest się zbyt wygodnie osadzonym w swoich rutynach. Zdolność do słuchania, do poddawania się ponownej refleksji i do przekazywania tego, czego się nauczyło, pozostaje aktem odwagi i jasności umysłu.
Źródło: www.britannica.com
Matteo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 21 września.
Matteo to słońce Morza Śródziemnego osadzone w biblijnym imieniu. Za nim stoi apostoł i ewangelista Mateusz, którego hebrajskie imię oznacza „dar Boży”. Tam, gdzie francuska wersja Matthieu pachnie kadzidłem katedry, Matteo pachnie bazylią i praniem rozwieszonym na wietrze: to ciepła i melodyjna wersja, z wyraźnymi dwoma literami „t” i otwartym końcowym „o”.
Imię to przeżyło prawdziwy boom we Francji od lat 90. i 2000., napędzany entuzjazmem dla transalpejskich brzmień (obok Enzo, Théo czy Lorenzo). Spotyka się je zapisane na tysiąc różnych sposobów – co świadczy o imieniu użytkowym, a nie o sztywnej tradycji.
Dziś Matteo emanuje słonecznym, wyrazistym i sympatycznym wizerunkiem. Przywołuje postać przemiłego, ciepło ekstrawertycznego chłopaka, swobodnego w towarzystwie, który niesie wesołość bez wysiłku. Imię „dolce vita”, które potrafiło pozostać świeże, mimo że zakorzeniło się w długiej tradycji ewangelicznej.
Matteo to ten przyjaciel, który wchodzi do pokoju i podnosi temperaturę o kilka stopni. Humor to jego wizytówka: wyciąga odpowiedni żart, szeroki uśmiech i sprawia, że nawet najbardziej nieśmiali czują się swobodnie, nawet o tym nie myśląc. Jego energia jest zaraźliwa, nigdy męcząca: błyszczy, a nie miota się. To dusza głęboko towarzyska, która czerpie z kontaktu z innymi, z kolacji, które się przedłużają, i wspólnego śmiechu.
Ale włoskość imienia nie opowiada tylko o zabawie. Pod urokiem wyłania się prawdziwa ciepłość serca: lojalny i wrażliwy, Matteo mocno kocha swoich bliskich i bez skrępowania, chętnie otula, szybko się złości i równie szybko wybacza. Dyplomatyczny, nienawidzi widzieć, jak jego przyjaciele się kłócą, i chętnie wstąpi w rolę mediatora, by załatać pęknięcia. Ludzie mu się zwierzają, ponieważ czują, że jego empatia jest prawdziwa.
Za lekkością kryje się solidny korzeń: imię pochodzi od Mateusza Ewangelisty, „daru Bożego”, a Matteo zachowuje z tego pochodzenia niemal instynktowną hojność. Jego wyobraźnia pcha go ku ekspresji – muzyce, gotowaniu, żartom, wszystkiemu, co się dzieli. Syn lat 1990–2000, wciela w sobie tę słoneczną i swobodną generację, która wniosła oddech dolce vita do francuskich imion. Trochę niepoprawny, nigdy pełen urazy, zawsze gotów improwizować wieczór: Matteo to ta ciepła obecność, o której pod koniec dnia mówi się, że sprawiła, że staliśmy się trochę lżejsi.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Matteo nosi w sercu obietnicę cennego daru, ale w łóżku i w duszy ten dar jest eksplozją. Jego hebrajskie pochodzenie, przefiltrowane przez wieki historii, nadaje mu aurę starożytnego misterium, zmysłowość, która nie prosi o pozwolenie, lecz żąda obecności. Kocha z niemal fizyczną intensywnością, jakby każdy pocałunek był aktem wdzięczności wobec losu. Nie szuka ulotnej lekkości; chce się zakorzenić, dotknąć duszy drugiej osoby niecierpliwymi palcami. Jego natura „daru od Boga” przejawia się w namiętnej hojności: daje wszystko, bez zastrzeżeń, aż do ostatniego oddechu. Jednak nie toleruje banalności. Nuda jest jego jedynym wrogiem. Zakochuje się w tych, którzy potrafią patrzeć poza powierzchowność, w tych, którzy oferują głęboki wzrok, będąc wspólnikami w grze, w której umysł i ciało tańczą razem. Matteo nie zadowala się byle czym: chce wieczności w chwili obecnej.
To pierwotna włoska forma (Matteo) o hebrajskim pochodzeniu, stanowiąca podstawę również dla akcentowanej francuskiej wersji Mattéo.
„Dar Boga”, od hebrajskiego Mattityahu, „dar Jahwe”.
Matteo to oryginalna włoska pisownia; Mattéo to francuska wariacja z akcentem. We Francji współistnieją obie formy.
Był bardzo popularny w latach 90. i 2000. i do dziś pozostaje dość rozpowszechniony.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.