Znaczenie: święty, święty, poświęcony Bogu.
Z łacińskiego sanctus („święty, konsekrowany”), imiesłów czasownika sancire; imię dewocyjne, które życzy świętego życia lub oddaje cześć całemu gronu świętych.
1 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Wszystkich Świętych.
Historyczna postać rzymska z III w. p.n.e. w Cesarstwie Rzymskim. Jako konsul odniósł w Milazzo pierwsze wielkie zwycięstwo morskie Rzymu nad Kartaginem, co było decydującym zwrotem, który pozwolił Republice zabezpieczyć swoje szlaki morskie i zbudować jej potęgę śródziemnomorską.
Co z tego zostaje: Pamięta się o nim, że strategiczny odwaga i upór w trudnościach mogą zmienić bieg historii. To przypomnienie, że determinacja wobec wroga, nawet przeważającego, jest źródłem dumy i stabilności.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: catholicsaints.info
Santo obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 1 listopada.
Santo to imię, które jest dosłownie błogosławieństwem. Pochodzi od łacińskiego sanctus, „święty, poświęcony”, i narodziło się jako imię dewocyjne: sposób na powierzenie dziecka ochronie świętości i życzenie mu życia cnotliwego. Nie uczciwa jednego świętego, ale wszystkich świętych razem, dlatego jego imieniny przypadają na Wszystkich Świętych, 1 listopada.
Jest to imię głęboko południowe: w Sycylii, w Kalabrii i ogólnie na Południu Santo – a jeszcze bardziej zdrobniałe Santino – było przez pokolenia znakiem ludowej wiary i więzi z tradycją rodzinną. Przywołuje procesje, święta patronalne, ciepło społeczności wiejskich.
Dziś zachowuje ten autentyczny i dewocyjny smak. Postacie takie jak projektant Santo Versace pokazały, że jest to również imię zdolne do elegancji i sukcesu, nie tracąc swoich ludowych korzeni.
Santo nosi imię, które jest w pełni programem integralności, i często wchłania jego ducha: jest to osoba, której ufa się z zamkniętymi oczami, ta, na której rodzina wie, że może polegać w każdej burzy. W jego usposobieniu jest coś solidnego i uspokajającego, poczucie obowiązku i danego słowa, które niemal przywodzi na myśl inne czasy.
Głęboko zakorzeniony w uczuciach, Santo stawia rodzinę i wspólnotę w centrum wszystkiego. Numerologiczna szóstka, cyfra troski i domowej harmonii, czyni go strażnikiem: chroni swoich bliskich, łączy ludzi, czuwa nad tradycjami i rytuałami, które nadają sens wspólnemu życiu. Nie lubi wielkiego szumu ani impetywnych decyzji; preferuje stabilność, wierność, pewności, które buduje się dzień po dniu.
Ma w sobie nutę wrażliwości, której nie zawsze okazuje: za spokojnym wyglądem Santo czuje bardzo dużo i przywiązuje się głęboko. Jego lojalność jest całkowita, a równie całkowita jest rozczarowanie, gdy ktoś zdradzi jego zaufanie. Dyplomatyczny i spokojny, stara się raczej pojednywać niż dzielić, a w kłótni to często on pierwszy robi krok naprzód.
Ryzykiem jego charakteru jest pewna zamkniętość: przywiązany do swoich korzeni i nawyków, może nieufnie podchodzić do nowości i mieć trudności z wyjściem z znanych szlaków. Musi pamiętać, że pozostawanie wiernym sobie nie oznacza pozostawania w bezruchu.
Ale jego wartość jest rzadka i cenna: w świecie, który szybko się zmienia, Santo jest punktem oparcia, domem, do którego się wraca, spokojną integralnością, która budzi zaufanie. Nie dąży do świętości swojego imienia, ale w swoim ziemskim i konkretnym stylu wciela w życie jego najlepszą część: bycie tam, zawsze.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Santo nie szuka banalnego konfliktu; jego pasja jest rytuałem poświęcenia. Nazwany sanctus, wnosi do sfery intymnej cichą, ale niezaprzeczalną sakralność. Nie ogranicza się do pragnienia, lecz podnosi akt do rangi miłości. Jego uwodzenie jest powolne, niemal liturgiczne: spojrzenie, które przenika duszę przed ciałem, dotyk, który wydaje się błogosławić każdy centymetr skóry. Przyciąga go głęboka autentyczność, te dusze, które nie boją się pokazać nago, bez filtrów. W jego przypadku seks nie jest rozrywką, lecz mistycznym zjednoczeniem. Jednak jego oddanie ma nieprzekraczalną granicę: próżność. Powierzchowna banalność lub złamanie danego słowa odsuwają go natychmiast, jak profanę wyrzuconego z świątyni. Szuka więzi, która wykracza poza ciało, przymierza absolutnej wierności. Dla Santo kochać oznacza oddawać. Jeśli zdobędziesz jego serce, zdobędziesz świeckiego świętego: posesywnego w swoim oddaniu, wiecznego w swoim przymierzu. Nie kocha, by się napełnić, kocha, by się uświęcić przez drugą osobę.
„Święty, święty, poświęcony Bogu”, od łacińskiego sanctus. Jest to imię dewocyjne i pomyślne.
1 listopada, święto Wszystkich Świętych, które czci wszystkich świętych razem.
Nie jednemu: imię zbiorowo oddaje cześć wszystkim świętym. Święto jest więc Wszystkich Świętych, 1 listopada.
Szczególnie w południowych Włoszech i na Sycylii, gdzie jest powiązany z ludową pobożnością.
Tak, Santa, oraz zdrobnienie Santina; bardzo często używane jest też męskie Santino.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.