Znaczenie: Czcigodny, majestatyczny, wielki.
Z łacińskiego Augustinus, zdrobnienie od Augustus, oznaczające „wielce szanowany, majestatyczny”.
28 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Augustyn.
Filozof i biskup północnoafrykański z IV wieku, kluczowa postać zachodniej myśli. Poświęcił swoje życie jasnowzroczystej analizie własnej świadomości oraz budowaniu rygorystycznej refleksji nad ludzką wolnością. Jego pisma, takie jak *Wyznania*, położyły podwaliny pod nowoczesną introspekcję.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tam, że prawda tkwi w brutalnej szczerości wobec samego siebie. Ta zdolność do patrzenia na siebie bez złudzeń pozostaje pierwszym aktem intelektualnego odwagi.
Augustine obchodzi imieniny we Francji i w USA 28 sierpnia; w Hiszpanii i w Niemczech 27 maja.
Augustine jest żeńską formą imienia Augustin, które wywodzi się z łacińskiego „augustus”, oznaczającego „wielce szanowany, majestatyczny” – tytuł tak prestiżowy, że Rzym uczynił z niego rangę cesarską. Za imieniem tym stoi postać świętego Augustyna z Hippony, giganta myśli chrześcijańskiej, którego Wyznania ukształtowały kulturę Zachodu. Święto przypadające 27 maja upamiętnia konkretnie świętego Augustyna z Canterbury, ewangelizatora Anglii.
We Francji Augustine osiągnęło szczyt popularności w XIX wieku: było to imię babć, wyszywane na wyprawach ślubnych i grawerowane na zawiadomieniach w epoce belle époque. Długo zamykane w kategorii imion staroświeckich, dziś odżywa dzięki fali retro-chic, która tchnie nowe życie w imiona naszych prababć.
Dziś Augustine uwodzi rodziny poszukujące imienia, które jest jednocześnie starożytne i szlachetne, z nutą staroświeckiego uroku oraz uroczymi zdrobnieniami „Tine” lub „Gustine”. Imię, które niesie ze sobą majestat, a jednocześnie nigdy nie bierze siebie zbyt poważnie.
Augustine nosi w swoim etymologicznym rodowodzie cichą wielkość: „wielce szanowana”. Nic dziwnego, że postrzega się ją jako osobę obdarzoną naturalnym spokojem, tą aurą kogoś, kto przyciąga uwagę samym cichym mówieniem, bez potrzeby podnoszenia głosu. Jako odległa potomkini świętego Augustyna, poszukiwacza absolutu, który zamienił swoje błądzenie w mądrość, Augustine często emanuje refleksją i głębią, cechami, które wyłaniają się spod jej lekkiej konwersacji.
Jest to imię przywoływane z epoki przodków, a jednak zachowuje swoje najlepsze cechy: poczucie tradycji, przywiązanie do bliskich i niezachwianą lojalność. Łatwo wyobrazić sobie Augustine jako strażniczkę rodzinnych tradycji, tę, która zna przepisy i anegdoty, ale z chytrym okiem i szczyptą nowoczesności, która ustrzega ją przed stereotypem staruszki w sepii. Bo za jej godnością kryje się prawdziwy temperament: Augustine wie, czego chce, porusza się we własnym tempie i nie jest łatwo nią manipulować.
Jej powrót do łask wśród młodych rodziców nadaje jej ujmującą podwójną osobowość: urok imienia z dawnych czasów i świeżą energię kobiety, która je nosi dziś. Zdrobniona do „Tine” lub „Gus”, staje się natychmiastową powierniczką, ciepłą i dowcipną. Augustine uprawia subtelną sztukę: wydawania się mądrej, zachowując przy tym własny styl, szczyptę szaleństwa, która pojawia się, gdy się jej najmniej spodziewasz. Solidna, wierna, z suchym poczuciem humoru, wzbudza zaufanie i budzi chęć, by podzieliła się swoimi sekretami – które, nieuchronnie, zachowa z niezmiennością postaci godnej czci.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Augustine nie flirtuje; ona przewodniczy. Miłość, dla niej, to koronacja, a nie zderzenie. Uwodzi cichą, przerażającą wagą swojej obecności, przyciągając cię nie szaleńczą energią, lecz grawitacyjnym przyciąganiem czegoś prastarego i niezaprzeczalnego. Pragnie partnera, który rozumie, że oddanie jest formą czci, wymagając nabożeństwa odpowiadającego jej wewnętrznemu majestatowi. Bycie z Augustine to bycie trzymanym przez aksamitne rękawice skrywające żelazo; ona jest czcigodną kotwicą w twoim chaotycznym morzu. Jednak jej cierpliwość ma granice. Co naprawdę ją wyczerpuje, to przeciętność maskująca się spokojem, banalna rutyna, która tępi krawędzie duszy. Potrzebuje iskry, która wytrzyma jej głębię, kochanka, który nie boi się wpatrywać w oczy wielkości bez mrugnięcia. Nie chce być goniona; chce być wybrana, rozpoznana i czczona jako wielka, jaką jest z natury.
Augustine to żeńska forma imienia Augustin, wywodzącego się z łacińskiego „augustus”, oznaczającego „czcigodny i majestatyczny”. Jest to imię o łacińskim pochodzeniu i chrześcijańskiej tradycji.
Oznacza „szanowny, majestatyczny, poświęcony”, od tego samego łacińskiego słowa, które nadało tytuł „august” rzymskim cesarzom.
27 maja, w hołdzie dla świętego Augustyna z Canterbury. Czasami obchodzone są również 28 sierpnia, w dniu świętego Augustyna z Hippony.
Bardzo popularne w XIX wieku, wyszło z użycia, ale wraca do łask wraz z trendem na imiona retro i w stylu vintage.
Nazywamy ją czule Tine, Gus, Gustine lub Titine.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.