Znaczenie: rywal, ten, kto dąży do zrównania się, naśladowca.
Emile wywodzi się z łacińskiego Aemilius, nazwy wielkiego rzymskiego rodu patrycjuszy, powiązanego z przymiotnikiem aemulus, „rywal, ten, kto konkuruje, naśladowca”.
22 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Emil z Kartaginy. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Mężczyzna z III wieku, pochodzący z Kartaginy w Afryce Północnej. Zatrzymany podczas prześladowań za panowania cesarza Decjusza, początkowo ugiął się pod torturami, zanim odzyskał dość sił, by wyznać swoje przekonania przed sędziami, wybierając stos zamiast odstępstwa od tego, kim był.
Co z tego zostaje: Przypomina nam, że siła nie polega na braku strachu, lecz na zdolności do podniesienia się po zachwianiu. Jego historia pokazuje, że integralność często wywalcza się w walce z własnym zniechęceniem.
Emile obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii i w Niemczech 22 maja; w Hiszpanii 28 maja.
Emile to jedno z tych imion, które pachnie starą Francją i dziś znowu wraca do łask. Wywodzące się od rzymskiego nazwiska rodowego Aemilius, przez stulecia podróżowało z cichą elegancją, by następnie przeżyć swój złoty wiek w XIX wieku. Dwaj Emile’owie dominują w naszej zbiorowej wyobraźni: traktat Rousseau „Emile, czyli o wychowaniu” (1762), który uczynił z niego symbol wolnego, oświeconego dzieciństwa, oraz Emile Zola, którego głośne „J’accuse” utrwaliło wizerunek intelektualnego męstwa i zaangażowania.
Dziś Emile należy do grupy imion „retro-chic”, które młodzi rodzice z przyjemnością odkrywają, obok Jules, Louis czy Gustave. Przywołuje obraz uroczego chłopca, nieco poważnego, ale ciepłego, o staroświeckim uroku, który czyni je ponadczasowym. Jego miękki, zaokrąglony dźwięk i dwie dobrze zbalansowane sylaby nadają mu wyraz zarówno czuły, jak i solidny. To imię, które pachnie polerowanym drewnem, starymi książkami i dobrocią.
Emile emanuje urok innej epoki, podany z bardzo żywą ciepłotą. Jego lojalność jest jego znakiem rozpoznawczym: gdy Emile staje po Twojej stronie, to na zawsze, bez pozerstwa i pustych obietnic. Można w nim wyczuć wrażliwość chłopca, który obserwuje, czyta i myśli przed mówieniem, podążając śladem wielkich, zaangażowanych Emile’ów — Zoli gotowego pójść na barykady dla swoich przekonań, Rousseau marzącego o wolnym wychowaniu.
Nie jest chwalipiętą: jego potrzeba uwagi jest skromna, preferuje zasłużone uznanie przed łatwym błyskiem reflektorów. Ale nie daj się zwieść jego rezerwie. Napędzany przez ósemkę, Emile skrywa prawdziwe ambicje i stałość, które czynią go kimś, z kim można budować. Układa swoje kamienie jeden po drugim, cierpliwie, z tą uśmiechniętą powagą odziedziczoną wprost z jego własnej etymologii — tego, kto dąży do zrównania się z najlepszymi, nie z próżności, lecz z wymagań wobec samego siebie.
W sferze uczuć Emile ma czuły humor, oparty bardziej na dowcipie niż na wielkich popisach. Kocha rozmowy, które się przedłużają, lojalne przyjaźnie, przedmioty z historią. Jego umiarkowana energia i naturalna dyplomacja czynią go doskonałym pośrednikiem, kimś, kto uspokaja sytuacje, nigdy nie narzucając się. Staroświecki, ale nie zakurzony, łagodny, ale nie miękki, Emile wciela w życie tę staroświecką elegancję, która zawsze wraca do mody: chłopiec, przy którym czujesz się bezpiecznie, i u którego wyczuwasz, że cicho dokona wielkich rzeczy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Emile nie flirtuje; rywalizuje. W sypialni jego miłość to pojedynek pożądań o wysoką stawkę, w którym uwodzenie jest aktem współzawodnictwa. Przyciągają go partnerzy, którzy wyzywają jego intelekt i ducha, szukając rywala, który sprosta jego intensywności. Aby zdobyć jego serce, trzeba być równorzędną siłą, lustrem odbijającym jego własny ambitny ogień. Kocha z furią, niemal agresywną pasją, dążąc do podboju i bycia podbitym w równym stopniu. Nuda to jego kryptonit; bierność go odpycha. Potrzebuje iskry tarcia, dreszczu pościgu, by czuć się naprawdę żywym. A jednak, pod tym konkurencyjnym zewnętrzem kryje się głębokie, zmysłowe pragnienie bliskości, do którego nie chce się przyznać. Nigdy nie zadowoli się przeciętnym uczuciem. Emile wymaga miłości, która musi być zdobyta, o którą trzeba walczyć i która ostatecznie jest dzielona między dwie potężne wole. To nie jest delikatny romans, lecz pasjonujące złączenie równych, w którym każdy dotyk jest świadectwem ich wzajemnego dążenia. Kocha mocno, kocha zaciekle i kocha tylko tych, którzy odważą się stanąć z nim twarzą w twarz.
Emile ma łacińskie pochodzenie. Wywodzi się od nazwy rzymskiego rodu Aemilius, powiązanego z przymiotnikiem aemulus, oznaczającym „rywal” lub „ten, kto dąży do zrównania się”.
Niesie ze sobą ideę pozytywnej rywalizacji: „ten, kto dąży do zrównania się”, starający się dorównać najlepszym, aby przezwyciężyć samego siebie.
Wprost przeciwnie: po dominacji w pierwszych dekadach XX wieku odnotowało ono imponujące odrodzenie od lat 2010. i plasuje się w gronie najbardziej poszukiwanych imion retro.
Tak, Emilie (oraz jej wariant Emilia), bardzo rozpowszechnione i pochodzące od tego samego łacińskiego źródła.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.