Znaczenie: drewno, las (czasem „szeroki, rozległy”).
Guy wywodzi się z germańskiego Wido, pochodzącego od witu „drewno, las” (lub od wit, „szeroki”), zlatynizowanego jako Wido/Guido i rozpowszechnionego we Francji od średniowiecza.
12 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Wawrzyniec z Anderlechtu.
Belgijski pielgrzym XI wieku, pochodzący z Anderlecht. Przeszedł pieszo setki kilometrów, bez pieniędzy i bez dachu nad głową, aby dotrzeć do Rzymu. Jego fizyczna wytrwałość i odmowa poddania się nędzy zapisały się w pamięci.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wola może poprowadzić dalej niż możliwości. Każdy krok ma znaczenie, nawet gdy nie ma się niczego poza własną determinacją.
Guy obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii i w Brazylii 12 czerwca; w USA 12 września.
Guy ma swoje korzenie w germańskim Wido, oznaczającym „drzewo, las”, zlatynizowanym jako Guido i bardzo wcześnie przyjętym do francuskiego. Było to imię rycerzy i krzyżowców, noszone przez znamienite postacie średniowiecza: Guy z Lusignan, król Jerozolimy w XII wieku, oraz Guy z Dampierre, hrabia Flandrii. Jego krótki, bez owijania w bawełnę kształt przetrwał stulecia, nigdy nie wydając się ciężki.
W XX wieku Guy przeżywał swój złoty wiek między latami 30. a 50., uosabiając pokolenie solidnych, niepretensjonalnych mężczyzn. Kultura francuska dała mu wiele słynnych twarzy: pisarza Guya de Maupassanta, piosenkarza Guya Béarta, prezentera telewizyjnego Guya Luxa, niezapomnianego trenera piłkarskiego Guya Roux. Nawet znane powiedzenie „taniec św. Wita” pokazuje, jak głęboko imię wniknęło w codzienny język.
Dziś Guy niesie ze sobą retro elegancję, urok swobodnej, pomocnej postaci dziadka. Kojarzy się z prostą mową, lojalnością i suchym poczuciem humoru. To imię przyziemne, ciepłe i uspokajające — takie, które pachnie wspólnym winem i dotrzymywanym słowem.
Guy jest skałą w grupie. Za tym krótkim, kanciastym imieniem kryje się mężczyzna o żelaznej stabilności i silnej niezależności: nie potrzebuje nikogo innego, by czuć się dobrze, i na pewno nie potrzebuje reflektorów. Guy robi; nie opowiada o robieniu. Lojalny wobec przyjaciół i wobec swoich przekonań, jest typem, który pojawia się z zestawem narzędzi w niedzielne poranki, bez potrzeby, by ktokolwiek o to prosił.
Jego humor to sucha rozrywka: wtrąca zabójczą ripostę dokładnie wtedy, gdy się jej najmniej spodziewasz, z kamienną twarzą, tak jak Guy Roux komentował mecze. Nie jest zwolennikiem emocjonalnych wybuchów i nie jest też wielkim dyplomatą; Guy mówi, co myśli, wprost i bezpośrednio — co może niektórych zaskakiwać, ale przynajmniej zawsze wiesz, na czym stoisz. Nie ma u niego podwójnych znaczeń.
Etymologia „las, drzewo” pasuje do niego idealnie: Guy to człowiek zakorzeniony, dąb, a nie trzcina. Jest w nim coś z pokolenia rzemieślników, które osiągnęło swój złoty wiek w latach 40. XX wieku. Jego energia jest umiarkowana: porusza się we własnym tempie, nigdy się nie spieszy, ale nic nie jest w stanie zbić go z kursu. To przyjaciel, na którym można polegać, sąsiad, który zawsze się sprawdza, mężczyzna małomówny, którego słowo jest na wagę złota. Piwo z Guyem oznacza komfortową ciszę i dwa czy trzy zdania, które zapamiętasz na lata. Na zdrowie, Guy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Guy kocha jak gęsty, starodrzewny las – cicho, głęboko i na pierwszy rzut oka nieprzenikniony. Nie flirtuje z płytkimi podmuchami wiatru przypadkowych spotkań; szuka korzeni. W uwodzeniu jest powolnym zapłonem, zacienioną ścieżką, na której bliskość zdobywa się przez cierpliwość, a nie przez popis. Przyciągają go dusze o fakturze, te, które posiadają surową odporność dębu lub tajemniczą głębię podszycia. Płytkość natychmiast go nudzi; potrzebuje substancji, partnera, który wytrzyma ciszę i rozkwitnie w cieniu. Gdy już się zaangażuje, jego uczucie jest ochronne, zielone i trwałe, oferując schronienie przed ostrym słońcem świata. Jednak nie bierz jego spokoju za stagnację. Jeśli partner stanie się zbyt wymagający, zbyt jasny lub zbyt chaotyczny, Guy wycofa się do swojego wewnętrznego lasu, wycofując ciepło, aż do przywrócenia równowagi. Jest zmysłowy w sposób, w jaki zmysłowa jest natura: nie głośnymi deklaracjami, ale szelestem liści i cichą pewnością wzrostu. Potrzebuje kochanki, która rozumie, że prawdziwa pasja często szepcze, a nie krzyczy, znajdując ekstazę we wspólnym, niewypowiedzianym języku obecności.
Guy to imię germańskie pochodzenia frankijskiego, wywodzące się od słowa Wido. Oznacza ono przede wszystkim „drzewo” lub „las”, choć czasem może być interpretowane jako „szeroki” lub „obszerny”.
Ucy.me wyznacza imieniny Guya na 12 września. Ta data upamiętnia świętego Guya z Anderlecht, belgijskiego pielgrzyma z XI wieku pochodzącego z Anderlecht.
W USA odnotowano 90 514 urodzeń z tym imieniem. Szczyt popularności osiągnęło w 1957 roku, zajmując wtedy 715. miejsce.
Imię zostało zlatynizowane jako Guido i ewoluowało w różne formy, takie jak Guido i Guido, w różnych językach. Popularne zdrobnienia to Gui i Guido.
Tak, Guy to krótkie, trzyliterowe imię, które jest proste do zapisania i wymówienia. Jego prostota sprawia, że jest ono dostępne i rozpoznawalne w krajach anglojęzycznych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.