Znaczenie: Potężny władca ziemi.
Pochodzi od frankijskiego imienia Landric, łączącego „land” (ziemia, terytorium) i „ric” (władza, władca), co oznacza „władca ziemi”; przeszło do języka francuskiego jako Landry i stało się nazwiskiem, które szeroko rozprzestrzeniło się w Ameryce.
10 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Landry.
Biskup Paryża w VII wieku. W obliczu zniszczającej głodu sprzedał skarby swojego kościoła, aby kupić chleb i nakarmić swój lud. Następnie założył szpital, który stał się Hôtel-Dieu, tworząc strukturę przyjęcia dla najbardziej wrażliwych.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że bogactwo nie jest stworzone do trzymania, lecz do dzielenia, gdy w grę wchodzi przetrwanie. To przykład odwagi: preferowanie konkretnego dobra innych ponad prestiż pełnionych funkcji.
Landry obchodzi imieniny we Francji i w USA 10 czerwca.
Landry to stare frankijskie imię, za którym stoi prawdziwy święty. Utworzone z germańskich elementów „land” i „ric” (władza), oznacza coś w rodzaju „władcy ziemi”. Jego najbardziej znanym właścicielem jest św. Landry z Paryża, biskup z VII wieku, który podczas straszliwego głodu w 650 roku sprzedał srebra kościelne oraz własny majątek, aby nakarmić głodujących – i założył szpital, który stał się słynnym Hôtel-Dieu de Paris.
We Francji Landry przetrwało głównie jako nazwisko i stare regionalne imię, nawiązując do swoich średniowiecznych korzeni. W Stanach Zjednoczonych zyskało nowe życie, zwłaszcza w kulturze kajuńskiej i kreolskiej Luizjany, gdzie Landry jest dumnym nazwiskiem rodzinnym (ktoś słyszał o Landry Parish?). Amerykańscy rodzice coraz częściej używają go jako imienia zarówno dla chłopców, jak i dziewcząt, pociągnięci jego miękkim, a jednocześnie solidnym brzmieniem.
Dziś Landry wydaje się ciepłe, południowe i nieco arystokratyczne – to imię, które niesie ze sobą prawdziwą historię, francuską elegancję i świętego, który wcielał w życie hojność.
Landry łączy dwa bardzo różne smaki: żelazo imienia starego frankijskiego wodza — „władca ziemi” — i czułość świętego, który je nosi, biskupa, który ogołocił swój kościół ze wszystkiego, by nakarmić głodnych. To połączenie nadaje imieniu cicho szlachetny charakter: autorytet złagodzony dobrocią, siła oddana w służbie innym. Landry często ma naturalną, niezamierzoną godność, jest to osoba, do której ludzie instynktownie zwracają się, gdy sprawy się komplikują.
Współczesny amerykański Landry ma ciepły, południowy dżentelmański (lub damski) charakter, dzięki głębokim korzeniom w kajuńskiej Luizjanie. W jego kościach tkwi gościnność — hojność, otwartość, wielka waga rodziny i lojalności. Można sobie wyobrazić Landry’ego goszczącego całą rodzinę, pamiętającego imiona wszystkich i dbającego o to, by nikt nie odszedł głodny. To jest cicho żyjące dziedzictwo świętego.
Liczba dwa, która rządzi tym imieniem, skłania ku harmonii i partnerstwu: Landry’owie bywają dyplomatami i budowniczymi mostów, bardziej zainteresowanymi łączeniem ludzi niż ich dominowaniem. Jednak stare „ric” — władza — nie zniknęło. Pod czułością kryje się prawdziwy kręgosłup i uparty kompas moralny; Landry stanowczo stanie w obronie tego, co sprawiedliwe, i może zdecydowanie prowadzić, gdy tego wymaga sytuacja, tylko bez zadęcia. Wyobraź sobie spokojnego trenera w fedorze, który prowadzi szatnię wyłącznie dzięki swojej stabilności. W sercu Landry to imię pełne godnej siły: zakorzenione, lojalne, hojne i cicho sprawujące władzę. Wykonuje zręczny trik, brzmiąc jednocześnie arystokratycznie i domowo — to władca ziemi, który woli jej służyć niż nią rządzić.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Landry nie flirtuje; rości sobie pretensje. Z frankijską wagą swojego imienia – Landric, władca ziemi – podchodzi do romansu jak suweren przeglądający swój obszar. Uwodzenie nie jest dla niego grą w kotka i myszkę, lecz celowym, magnetycznym wyrażeniem obecności. Przyciągają go partnerki, które stawiają czoła jego autorytetowi, te o kręgosłupie ze stali, który równa się jego własnemu. Pragnie głębi, połączenia, które wydaje się prastare i niepodważalne, zakorzenionego we wzajemnym szacunku i surowej, nieprzefiltrowanej uczciwości.
Jednak jego intensywność może być mieczem obosiecznym. Landry łatwo nudzi się kruchością lub wahaniem. Jeśli partnerka nie ma odwagi, by stanąć na swoim, straci on zainteresowanie z zimną, zdecydowaną obojętnością. Jest zmysłowy, ale nie delikatny w tradycyjnym sensie; jego dotyk jest stanowczy, jego wzrok przenikliwy. Szuka związku równych, partnerstwa, w którym oboje rządzą własnymi duszami, ale wybierają dzielenie się królestwem. Aby zdobyć Landry’ego, nie należy się poddawać, lecz spotkać go z równym ogniem, udowadniając, że jest się godnym terytorium, które tak ceni.
Pochodzi od frankijskiego Landric, „władca ziemi”, łączącego „land” i „ric” (władza).
Biskup Paryski z VII wieku, który karmił biednych podczas klęski głodu i założył szpital, który stał się Hôtel-Dieu; jego święto przypada na 10 czerwca.
Oba. Historycznie męskie i francuskie, obecnie używane w Stanach Zjednoczonych zarówno dla chłopców, jak i dziewcząt.
Tak, to imię francuskie o frankijskim pochodzeniu, dziś najlepiej znane jako nazwisko, w tym w Luizjanie.
Jego święto obchodzone jest 10 czerwca.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.