Znaczenie: niepewne; związane z Larami (bóstwami domowymi) lub z Larissa „cytadela”.
Pochodzi od rzymskiej nimfy Lara/Larunda, matki Larów; jest również rosyjską zdrobniałą formą imienia Larissa, wywodzącego się od greckiej nazwy miejscowej oznaczającej „cytadelę”.
26 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Łarysa.
Grecka kobieta z IV wieku, żyjąca na Krymie. Została w zgromadzeniu, w którym się modliła, pomimo groźby pogańskiego króla Gotów, i została spalona żywcem wraz ze swoimi towarzyszami, zamiast porzucić swoją obecność.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie uciekać, gdy jest się w niebezpieczeństwie, z wierności wobec tego, co nas trzyma. To forma odwagi, która nie szuka sławy, lecz absolutnej spójności.
Źródło: Nominis
Lara obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 26 marca.
Lara czerpie korzenie z rzymskiej mitologii: było to imię nimfy Tybru, matki Larów, czyli bóstw czuwających nad ogniskiem domowym i pamięcią o przodkach. Imię to utrwaliło się również jako krótka i jasna forma Larissy i Laury, nadając mu urokliwy śródziemnomorski szlif. We Francji praktycznie nie istniało przed 1967 rokiem: to film „Doktor Żywago” i jego słynna „Piosenka Lary” sprawiły, że weszło ono w pamięć ludzi.
Krótkie, dźwięczne i międzynarodowe, Lara przekracza granice, nigdy nie potrzebując tłumaczenia: jest rozumiane od Lizbony po Moskwę. Ewokuje kobiecość, która jest jednocześnie łagodna i zdecydowana, lekko słowiańska, lekko łacińska.
Dziś Lara uwodzi rodziców szukających krótkiego, szykownego i nowoczesnego imienia, które nie jest wymysłem: ma historię, muzykalność i dyskretną elegancję, które wykraczają poza epoki.
Lara nosi w sobie dwa uzupełniające się dziedzictwa: rzymską nimfę, która chroni domowy ołtarz, oraz Laurę ukoronowaną wawrzynem. Z pierwszego czerpie instynkt opiekunki, głębokie przywiązanie do bliskich oraz ten azyl, który nazywamy domem; z drugiego – nutę zwycięstwa oraz pragnienie błyszczenia, nigdy jednak nie narzucając się. W efekcie kształtuje się osobowość, która potrafi być zarówno czuła, jak i zdeterminowana.
Będąc tym, czym jest, Lara to imię nowoczesne i kosmopolityczne, nieznające strachu przed granicami. Łatwo wyobrazić sobie Larę czującą się swobodnie wszędzie, przełączającą się z jednego języka na drugi, ciekawą świata, z nutą bohemskiego sznytu. Piątka w jej numerologii potwierdza to pragnienie wolności: nie znosi nudy, uwielbia niespodzianki i może zmienić trzy projekty w ciągu jednego dnia, zawsze z uśmiechem.
Za jej słoneczną stroną kryje się prawdziwa głębia. Znane Lary dobrze to ilustrują: wzruszający głos Lary Fabian, bojowy duch narciarskiej mistrzyni Lary Gut-Behrami oraz elegancja Lary Stone. Wszystkie emanują tą samą energią, łączącą wrażliwość z silnym charakterem.
W przyjaźni jak i w miłości Lara jest lojalna, ale nie natrętna: potrzebuje przestrzeni dla siebie, chwil na oddech i oddaje tym, którzy szanują jej wolność. Można wyczuć jej hojność, humor, okazjonalną impulsywność oraz zdolność do mówienia wprost, zawsze jednak z dobrocią. Krótko mówiąc, Lary nie da się oswoić; kocha siebie za to, kim jest: za piękną, ciepłą bryzę, która porusza i zostawia trwały ślad w pamięci.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pasja Lary nie jest cichym strumieniem, lecz ukrytym prądem pod murami cytadeli. Zakorzeniona w tajemnicy Lary/Larundy, kocha z paradoksalną intensywnością: jest zaciekle opiekuńcza, a jednocześnie głęboko nieuchwytna. Uwodzi milczeniem i ciężar niewypowiedzianej historii, wciągając partnerów do prywatnego świata, w którym Larowie – domowe bóstwa – strzegą świętości więzi. Pragnie miłości, która wydaje się starożytna, twierdzy zbudowanej na wzajemnym szacunku, a nie na ulotnym romansie. Jednak jej ciemna strona to lęk przed odsłonięciem. Nimfa, która została uciszona za plotkarski język, teraz boi się kruchości bycia naprawdę wysłuchaną. Staje się zimna, dystansuje się lub manipuluje, gdy odnosi wrażenie, że jej wewnętrzna świątynia jest naruszana bez zgody. Nuda jest jej prawdziwym wrogiem; potrzebuje partnera, który potrafi rozszyfrować jej enigmatyczny urok, kogoś wystarczająco mocnego, by utrzymać ciężar jej tajemnic, nie domagając się, by wszystkie wylały się naraz. To miłość głębokich, rezonujących ech, a nie głośnych deklaracji.
Lara wywodzi się z łaciny: to imię rzymskiej nimfy, matki chroniących Larów, duchów ogniska domowego. Służy również jako zdrobniała forma imion Larissa i Laura.
Nawiązuje do chroniącej ołtarz nimfy i, poprzez związek z Laurą, do laurowego liścia, symbolu chwały.
Dzień imienin Lary obchodzony jest 26 marca, ku czci świętej Larissy. Była ona grecką męczenniczką z IV wieku, która została spalona żywcem wraz z innymi chrześcijanami przez króla Gotów.
Tak: przed 1967 rokiem było praktycznie nieznane, zyskało popularność dzięki filmowi „Doktor Żywago” i od tamtej pory doświadczyło znacznego wzrostu.
Tak, w wielu: to bardzo powszechne imię we Włoszech, Portugalii, wśród krajów słowiańskich i niemieckojęzycznych, z tą samą pisownią.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.