Znaczenie: światło.
Francuska forma zdrobniała od Lucie/Lucia, żeńska odmiana rzymskiego imienia Lucius, wywodzącego się z łacińskiego „lux” oznaczającego „światło”.
16 lutego
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Lucy.
Postać historyczna z IV wieku, słabo udokumentowana, której imię jest związane z późnymi tradycjami hagiograficznymi. Pamięta się o niej jako o osobie, która stawiała opór wobec przeciwności, wcielając w życie wierność swoim przekonaniom w kontekście prześladowań.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie ugiąć się pod presją, nawet gdy wydaje się to daremne. Ta cicha upór przypomina, że integralność jest siłą, która przenika stulecia.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Źródło: Nominis
Lucille obchodzi imieniny we Francji i w Niemczech 13 grudnia; w USA 16 lutego.
Lucille to francuska elegancja oparta na rzymskich fundamentach. Jest zdrobnieniem od Lucie (łac. Lucia), żeńskiej formy starożytnego rzymskiego imienia Lucius, które wywodzi się od słowa „lux” – światło. Za tym imieniem stoi święta Łucja z Syrakuz, młoda sycylijska męczennica z ok. 304 r. n.e., która stała się patronką niewidomych i samego światła, czczona każdego 13 grudnia podczas procesji ze świecami, od Sycylii po Skandynawię.
W świecie anglojęzycznym, a zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych, Lucille przeżywała swój złoty wiek na początku XX wieku – to miękkie, wdzięczne, lekko vintage imię. Jest nierozerwalnie związane z legendą komedii Lucille Ball, której ciepło i dowcip uczyniły to imię synonimem blasku, oraz z bluesem: B.B. King słynnie nazwał swoją ukochaną gitarę „Lucille”.
Dziś Lucille płynie na fali odrodzonych imion vintage, sprawiając wrażenie zarówno staroświeckiego, jak i świeżo urokliwego. Wygląda na ciepłe, kobiece i pełne charakteru – świetliste etymologicznie, zabawne przez skojarzenia i niosące wystarczająco dużo retro glamour, by wyróżnić się wśród pokolenia Emm i Olivii.
Lucille promieniuje — etymologia upiera się przy tym, wprost z łacińskiego „lux”, światło. To imię niesie w sobie jasność w obu znaczeniach: blask i błyskotliwość. Za nim stoi św. Łucja, patronka światła i oczu, czczona w najciemniejszej porze roku, a ten obraz świecy trzymanej przeciwko zimie idealnie pasuje do Lucille. W osobowości sugerowanej przez to imię jest ciepło i promieniowanie, zdolność do rozjaśnienia pomieszczenia samym wejściem. Wielka Lucille popkultury — komiczka Lucille Ball — nadała imieniu drugi znak rozpoznawczy: figlarny, szalony humor, bezbłędny timing i ten rodzaj błysku, który sprawia, że ludzie cię kochają. Lucille bywa zabawną, wyrazistą i nieposkromioną towarzyską osobą, z ciekawością wolnego ducha liczby pięć, która pcha ją ku nowym ludziom, miejscom i doświadczeniom. Rzadko jest zadowolona z siedzenia w miejscu; pragnie różnorodności, łatwo się śmieje i ma dar zamieniania codzienności w małe show. Jednak staroświecka waga imienia nadaje jej też substancję — miękką, staroświecką grację i prawdziwą dobroć pod całym tym szumem. Lojalna wobec ludzi, których kocha, daje swój afekt z hojnym, promienistym ciepłem. Może być nieco niespokojna i łatwo się nudzić, nieustannie goniąc za kolejną iskierką, a jej miłość do publiczności sprawia, że jest najszczęśliwsza, gdy jest śmiech do podzielenia. Ale ten promienny, komediowy urok jest jej darem: Lucille to przyjaciółka, która znajduje zabawną stronę rzeczy, utrzymuje dobry nastrój i przypomina wszystkim, że nawet w grudniu jest światło. Ciepła, błyskotliwa i cicho promienna — imię sprostało swojemu znaczeniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lucille kocha z cichą intensywnością świtu rozpraszającego się nad spokojną wodą. Jej imię, wywodzące się od lux, sugeruje blask, który nie krzyczy, lecz odsłania. W romansie jest oświetlaczem, tą, która dostrzega prawdę pod fasadą i wybiera, by ją objąć. Zaczarowuje nie głośnymi deklaracjami, lecz magnetycznym przyciąganiem klarowności i ciepła. Szuka partnerów, którzy wytrzymają jej szczery blask, tych, którzy cenią głębię ponad powierzchowny połysk. Należy jednak uważać: jej światło odsłania cienie. Szybko odpycha ją kłamstwo, niejednoznaczność lub emocjonalna nieprzezroczystość. Dla Lucille miłość jest aktem wzajemnej widoczności; potrzebuje być widziana, naprawdę widziana, w swojej pełni. Przyciąga ją autentyczność, pragnie więzi, która sprawia wrażenie wspólnego sekretu oświetlonego księżycem. Jeśli jesteś nudny, zgaśnie jak świeca na wietrze. Jeśli jesteś szczery, oferuje oddanie, które jest stałe, ciepłe i trwałe. Nie gra w gry; jej uczucie jest promieniem czystej, niezmąconej prawdy, wymagającym, byś spotkał ją w tej jasnej, nieustępliwej przestrzeni.
Oznacza „światło”, od łacińskiego słowa „lux”, jako francuska forma zdrobniała od Lucie/Lucia.
Imieniny Lucille obchodzone są 16 lutego na cześć świętej Lucilli. Była to święta z IV wieku, która nosiła to samo imię.
13 grudnia, w święto św. Łucji.
Ma francuską formę, ale szczególnie upodobano je sobie w Ameryce na początku XX wieku.
Popularne formy skrócone to Lucy, Lu, Lucie i Cille.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.