Znaczenie: godny pochwały, ten, którego się chwali.
Muhammad wywodzi się z arabskiego rdzenia „h-m-d” („chwalić”), dając imiesłów bierny oznaczający „chwalony” lub „godny pochwały”, noszony przez założyciela islamu.
8 czerwca
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Mahomet. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Urodzony około 570 roku w Mekce, jest założycielem islamu i zjednoczycielem Półwyspu Arabskiego. Już w młodości był uznawany za osobę o absolutnej uczciwości, nosząc przydomek „al-Amin”. Zbudował społeczeństwo oparte na sprawiedliwości społecznej, obowiązkowej jałmużnie i poszanowaniu złożonych obietnic, jednocząc podzielone plemiona w ramach trwałego systemu etycznego i prawnego.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że autorytet nie jest nadawany, lecz zdobywany dzięki spójności między czynami a słowami. Jego dziedzictwo przypomina, że budowanie bardziej sprawiedliwego świata zaczyna się od zaufania i odrzucenia niesprawiedliwości.
Źródło: Wikidata
Muhammad obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii i w Niemczech 8 czerwca.
Muhammad jest jednym z najważniejszych i najczęściej nadawanych imion na świecie. Pochodzi od arabskiego rdzenia h-m-d, oznaczającego „chwalić”, i oznacza „tego, którego się chwali” lub „godny pochwały”. Przede wszystkim jest to imię Proroka Muhammada (ok. 570–632), założyciela islamu, czczonego przez muzułmanów jako ostatni posłaniec Boga. Z pobożności, niezliczone rodziny na całym świecie muzułmańskim i poza nim nadają to imię od ponad czternastu stuleci.
Imię występuje w wielu wariantach pisowni w języku angielskim, w tym Mohammed, Muhammad, Mohamed i Muhammed, co odzwierciedla liczne języki i społeczności, które je noszą. Jest ono konsekwentnie wśród najpopularniejszych imion męskich na świecie, a w ostatnich latach, po połączeniu różnych wariantów pisowni, plasowało się na pierwszym lub jednym z pierwszych miejsc w kilku krajach.
W Stanach Zjednoczonych Muhammad przywodzi również na myśl postać Muhammada Aliego. Imię emanuje godnością, wiarą i poczuciem przynależności do globalnej wspólnoty.
Muhammad to imię o ogromnym ciężarze i wdzięku. Oznaczając „tego, który jest chwalony”, stawia wysoką i honorową poprzeczkę, a osoby noszące to imię często wydają się emanować spokojną godnością i silnym poczuciem celu. Skoro imię to jest związane z samym Prorokiem, przywołuje przywództwo, wiarę i moralną powagę – to rodzaj osoby, do której inni instynktownie odnoszą szacunek i zwracają się w poszukiwaniu wsparcia. Jest tu pewne zakorzenienie, osadzenie w tradycji, rodzinie i społeczności, które nadają Muhammadowi zarówno stabilność, jak i poczucie przynależności.
Ale imię to wcale nie jest surowe. Wystarczy pomyśleć o Muhammadzie Alim – olśniewającym, zabawnym, odważnym, poetyckim – a dostrzeżemy drugi nurt w tym imieniu: charyzmę, odwagę i ogromne serce. Wielu Muhammadów łączy tę pobożną stałość z prawdziwym ciepłem i błyskiem, tworząc dużą osobowość opartą na twardych zasadach. Może być naturalnym mediatorem, obdarzonym darem jednoczenia ludzi, hojnym swoim czasem i lojalnością, głęboko oddanym tym, których kocha.
Istnieje też cicha siła przekonań. Muhammad zwykle wie, za czym stoi, i nie da się łatwo z tego wyprowadzić; jest zasadniczy, ale nie kaznodziejski, odważny, ale nie potrzebujący oklasków. Posiada globalną, międzykulturową swobodę, czuje się jak u siebie wśród wielu rodzajów ludzi, będąc budowniczym mostów. Ambitny w najlepszym znaczeniu tego słowa, chce zrobić coś godnego imienia, które otrzymał. Połączenie wszystkiego – godności, ciepła, odwagi, wiary i więzi – sprawia, że Muhammad jawi się jako imię cichej wielkości: wystarczająco silne, by prowadzić, wystarczająco łagodne, by być kochanym, i wystarczająco zakorzenione, by pozostać pokornym przez cały czas.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Kochać Muhammada to być świadkiem cichej powagi duszy zakotwiczonej w łasce. Jego uczucie nie jest szaleńczym pościgiem, lecz stałym, niezachwianym oddaniem. Nie krzyczy o swoim pragnieniu; wciela je w czyn, wciągając partnerów w przestrzeń, w której cześć spotyka się z surową, zmysłową prawdą. Jest przyciągany przez autentyczność i duchową głębię, przez tych, którzy rozumieją, że prawdziwa pochwała jest aktem głębokiej intymności. W sypialni jest słuchaczem, mężczyzną, który znajduje ekstazę w świętości połączenia, traktując każdy dotyk jako dowód na wartość ukochanej osoby. Jednak jego cierpliwość ma swoje granice. Szybko odpycha go próżność, powierzchowność lub zimno niewdzięcznych. Partner, który bierze jego lojalność za coś oczywistego, pozbawiony pokory, by odwzajemnić jego emocjonalną głębię, zobaczy, jak się wycofuje jak odpływ. Szuka lustra, nie pana. Chce być tym, kto chwali, i tym, kto jest chwalony w zamian, tworząc święty cykl wzajemnego uwielbienia, w którym serce jest jednocześnie ołtarzem i ofiarą.
Oznacza „godny pochwały” lub „pochwalony”, od arabskiego rdzenia oznaczającego „chwalić”.
Założyciel islamu, uważany przez muzułmanów za ostatniego proroka i posłańca Boga (ok. 570–632 n.e.).
Mohammed, Mohamed, Muhammed i inne to transliteracje tego samego arabskiego imienia w różnych językach.
Tak, jest to jedno z najczęściej nadawanych imion męskich na świecie w społecznościach muzułmańskich i globalnie.
Nie — Muhammad należy do tradycji islamskiej i nie ma miejsca w katolickim kalendarzu świętych. Ucy.me obchodzi imię 8 czerwca, dzień, który przypisuje samemu imieniu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.