Znaczenie: pobożna, oddana.
Z łacińskiego pius, „pobożny, oddany”, od którego jest to forma żeńska.
19 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Pía. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Młoda chrześcijanka z III wieku, męczennica w Rzymie za panowania cesarza Aureliana. Skazana na śmierć za odmowę wyrzeczenia się swej wiary, zachowała swoją integralność wobec przemocy państwa, odmawiając podporządkowania się rozkazowi składania ofiar idiom.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że można zachować godność, stojąc na nogach, nawet gdy wszystkie władze stają przeciwko nam. To nie uleganie czyni nas wielkimi, lecz zdolność do powiedzenia „nie”, gdy wiemy, że jest to sprawiedliwe.
Pia obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Argentynie, w Niemczech i w Polsce 19 stycznia.
Pia to krótkie i świetliste imię o wyraźnym łacińskim korzeniu: wywodzi się od słowa pius, oznaczającego „pobożny, oddany”, z którego jest formą żeńską. Współdzieli tę etymologię z papieżami noszącymi imię Pius oraz z rzymskim pojęciem pietas, czyli świętą lojalnością wobec bogów, ojczyzny i rodziny.
Kalendarz świętych uczci je 19 stycznia, w hołdzie świętej Pii, zaliczanej do grupy męczenników wczesnych wieków. Bardzo rozpowszechnione we Włoszech, Niemczech, Skandynawii i krajach wschodnich, Pia cieszy się statusem eleganckiego i ponadczasowego klasyka.
We Francji, gdzie jest rzadsze, przyciąga swoją zwięzłością i miękkim brzmieniem: dwie sylaby, otwarte zakończenie, aura zarazem łacińska i międzynarodowa. Postrzegane jako wyrafinowane, delikatne i subtelnie duchowe, Pia spełnia wszystkie kryteria szykownego krótkiego imienia — krótko mówiąc, jest zapamiętywalne i obarczone piękną głębią znaczenia.
Pia nosi swoje znaczenie na plecach: „pobożna”, oddana. Z dala od przestarzałej pobożności, etymologia odnosi się głównie do rzymskiej pietas — tej głębokiej lojalności wobec swoich, tego cichego poczucia obowiązku, które nie robi zamieszania, ale nigdy nie chwieje się. Pia jest przede wszystkim kimś, na kim można polegać, wierność wcieloną w imię.
Krótkość jej dźwięku mówi o jasnej osobowości, bez ozdobników, idącej prosto do sedna. Wyobrażamy sobie Pię spokojną, rozważną, na pierwszy rzut oka nieco zamkniętą w sobie, ale obdarzoną piękną siłą charakteru, która szybko się ujawnia. Nie jest osobą kapryśną: gdy się angażuje, to na zawsze. Jej numeryczna wibracja w ósemce rzeczywiście podkreśla temperament budowniczego, zdolnego do spokojnej ambicji i prawdziwego poczucia odpowiedzialności.
Elegancki klasyk zarówno północnej, jak i południowej Europy, Pia przywodzi na myśl wykształconą kobietę, o pewnym guście, która preferuje jakość nad ilość — czy to w przyjaźni, miłości, czy w wyborach życiowych. Ma naturalną dystynkcję, odpowiednią powściągliwość, która nie wyklucza ciepła ani humoru, raczej wyrafinowanego i dobrze postawionego.
Wrażliwa, ale skromna, Pia chroni swój wewnętrzny ogród i nie otwiera drzwi każdemu, kto się pojawi; ci, których wpuszcza, zyskują w zamian sojusznika na całe życie. Niezależna, uporządkowana, obdarzona subtelną dyplomacją, wie, jak bronić swoich pozycji, nie podnosząc głosu. Krótko mówiąc, Pia łączy miękkość krótkiego i świetlistego imienia z solidnością starożytnego korzenia: dyskretną elegancję popartą stalowym kręgosłupem. Tego typu osoba, której nie zawsze zauważymy na pierwszy rzut oka, ale której nigdy nie zapomnimy, raz ją spotkawszy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Pia nie kokietuje; konsekruje. Jej uwodzenie to powolne, celowe odsłanianie, zakorzenione w oddaniu, które sprawia wrażenie mniej gry, a bardziej świętego przyrzeczenia. Przyciąga partnerów, którzy pragną głębi, a nie olśniewającego blasku, tych, którzy rozumieją, że intymność jest formą kultu. Zdobyć jej serce, to zostać zaproszonym do sanktuarium, w którym jedyną walutą jest kruchość. Jest zmysłowa w sposób, w jaki są starożytne rytuały: dotykowa, intencjonalna i ciężka od znaczenia. Długie dotknięcie, spojrzenie, które niesie ciężar ciszy – to jej broń. Jednak, pomimo całego jej nabożeństwa, nie jest męczenniczką. Szybko odpycha ją frywolność, pustość i swobodny brak szacunku. Powierzchowny urok nudzi ją do łez; szuka duszy zdolnej wytrzymać cichą intensywność prawdziwej więzi. Jeśli jesteś ulotny, zapomni o tobie. Jeśli jesteś głęboki, zakotwiczy cię. Jej miłość to ogień, który grzeje lub pali, w zależności od czystości ofiary. Wymaga autentyczności, a nie pokazu. W jej ramionach nie jesteś tylko pożądany; jesteś rozpoznany, głęboko i przerażająco znany. To miłość, która wymaga wszystkiego, bo ona daje wszystko.
Jest łacińskiego pochodzenia: Pia to żeńska forma imienia Pius, oznaczającego „pobożny”. Jest powiązane z papieżami o imieniu Pius.
„Pobożna, oddana”, od łacińskiego przymiotnika pius, przywołującego pobożność i lojalność.
19 stycznia, w hołdzie świętej Pii, męczennicy wczesnych wieków.
Jest bardzo popularne we Włoszech, Niemczech i Skandynawii, gdzie jest klasyką; we Francji pozostaje rzadsze.
Jest to pełne imię, ale bywa też używane jako zdrobnienie od imienia Olympia lub imion zawierających sylabę „pia”.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.