Znaczenie: świecące, olśniewające.
Z staroperskiego Raoxšna, „jasna, błyszcząca”, przekształcone w Roxane.
7 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Regina.
Młoda kobieta z rzymskiej arystokracji, w III wieku, w rejonie Alésia (Côte-d’Or). Odmawiając poddania się władzy cesarskiej i przemoc, wybrała śmierć, zamiast wyrzec się swoich przekonań. Jej ciało zostało ścięte, ale jej głowa, według legendy, miała staczać się aż do Chalon-sur-Saône.
Co z tego zostaje: Można odmówić ugięcia się przed siłą brutalną, nawet gdy ryzyko jest śmiertelne. To forma godności, która nie zależy od wiary, lecz od zdolności do bycia sobą w obliczu presji.
Źródło: Nominis
Roxane obchodzi imieniny we Francji, w USA i w Brazylii 7 września.
Roxane to imię, które się lśni – dosłownie, ponieważ pochodzi od staroperskiego Raoxšna, „jasna, błyszcząca”. Historia nadała mu twarz: to twarz księżniczki z Bactrii, której uroda sprawiła, że Aleksander Wielki zakochał się w niej do tego stopnia, że poślubił ją w 327 p.n.e., podczas podboju Azji.
Ale francuska sława Roxane wynika głównie z dzieła Edmonda Rostanda: to piękna kuzynka, w której Cyrano de Bergerac jest szaleńczo zakochany, ta, dla której w ukryciu pisze najpiękniejsze wiersze. Od królowej Wschodu do bohaterki pełnej panache, imię zachowało romantyczny i dumny blask.
Lśniąca, elegancka, nieco egzotyczna, Roxane przywołuje na myśl charakter i niezależność. Upowszechnione również przez piosenkę Roxanne zespołu The Police, przyciąga tych, którzy kochają imiona o silnej osobowości, między słoneczną łagodnością a ognistym temperamentem.
Roxane niesie w swoim imieniu światło i wie o tym. „Świetlista” – mówi staroperskie – i rzeczywiście, trudno ją przeoczyć, gdy gdzieś wchodzi. Ale jej blask dotyczy nie tylko urody: to blask charakteru. Cechą dominującą w niej jest dzika niezależność, niemal niepodlegająca negocjacjom. Roxane decyduje o swoim życiu, miłościach i walkach; nie prowadzi się jej, lecz idzie się za nią – albo szanuje ją.
Energiczna, ambitna, z prawdziwym pazurem, odziedziczyła coś po swoich dwóch wielkich chrzestnych: po baskijskiej księżniczce, która poślubiła Aleksandra Wielkiego na krańcach świata, i po bohaterce Rostanda, podbijanej przez najbardziej efektownego z francuskich teatralnych romantyków. Od pierwszej odziedziczyła odważność i smak dla wielkich horyzontów; od drugiej – romantyczne wymagania, przekonanie, że serce zasługuje na coś więcej niż letniość.
Bo pod ogniem kryje się głębia. Roxane nie zadowala się pozorami – historia Cyrana nauczyła ją, że chce substancji, ducha, prawdy. Może być lojalna do granic możliwości wobec tych, którzy zdołali przeniknąć jej skorupę, a wobec innych zimno stanowcza. Jej stabilność jest bardziej zmienna niż jej duma: Roxane potrzebuje ruchu, nowości, podbojów.
Nowoczesna reinterpretacja Rostanda, niesiona przez silne woli kobiety, takie jak pisarka Roxane Gay, wciela w sobie kobiecość, która odmawia wyboru między łagodnością a mocą. Słoneczna iskra i zdobywczyni, Roxane zmierza ku swojemu światłu – własnemu – nie prosząc nigdy nikogo o wskazówki.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Roxane nie tylko kocha; ona zapala. Z imieniem, które oddaje pierwszy pęknięcie świtu, jej uczucie jest nieuniknionym wschodem słońca – ciepłym, odsłaniającym i niemożliwym do zignorowania. Zmysłowo oddziałuje przez promienistą jasność, zrywając pozory delikatnym, ale stanowczym światłem swojej obecności. W jej dotyku jest zmysłowa precyzja, świetlista intensywność, która sprawia, że partnerzy czują się widziani, a nie tylko pożądani. Przyciąga tych, którzy pragną autentyczności, tych, którzy są gotowi stać w blasku jej szczerości. Jednak jej natura jest kapryśna, gdy cienie się utrwalają. Mrok, emocjonalna nieprzezroczystość lub szare szarości rutyny szybko ją wyczerpią. Nie jest w stanie podtrzymać płomienia w ciemności; potrzebuje iskry intelektualnej i emocjonalnej żywotności, aby utrzymać swój wewnętrzny świt. Jeśli zaoferujesz jej stagnację, zgaśnie – nie z hukiem, ale z cichym, oślepiającym odejściem, zostawiając cię w zimnej nocy, którą kiedyś odgnała. Kocha zaciekle, ale tylko jeśli potrafisz dorównać jej jasności.
„Świetlisty, błyszczący”, od staroperskiego Raoxšna, przywołującego blask i świt.
Baktryjska księżniczka, która w 327 r. p.n.e. została żoną Aleksandra Wielkiego.
Tak: Roxane to bohaterka kochana przez Cyrana w sztuce Edmonda Rostanda (1897), która w dużym stopniu przyczyniła się do popularności tego imienia we Francji.
Dzień imienin Roxane obchodzony jest 7 września, ku czci św. Reine. Była ona męczenniczką z Alésia w departamencie Côte-d'Or.
Roxanne, z podwójnym n, to anglosaska pisownia, upowszechniona zwłaszcza przez piosenkę zespołu The Police.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.