Znaczenie: lilia.
Susana wywodzi się od hebrajskiego Shoshannah (שׁוֹשַׁנָּה), oznaczającego „lilia”, poprzez greckie i łacińskie Susanna.
11 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Suzanna z Rzymu.
Młoda rzymska kobieta z III wieku, męczenniczka za wiarę. Odmówiła ustąpienia wobec moralnej korupcji wpływowych urzędników, woląc zginąć, niż zdradzić swoje zasady. Jej odwaga w obliczu niesprawiedliwości czyni ją postacią oporu.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można wytrzymać pod presją władzy, nawet za cenę wszystkiego. Godności nie negocjuje się, ona się żyje.
Susana obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 11 sierpnia.
Susana to imię kwiatowe i promienne: wywodzi się z hebrajskiego Shoshannah, oznaczającego „lilia”, symbol czystości i piękna. Jego historia sięga głęboko w Pismo Święte, z uwielbianą Suzanną z Księgi Daniela, niesłusznie oskarżoną przez dwóch starszych i ocaloną dzięki mądrości młodego proroka Daniela — scenę tę uwiecznili m.in. Rembrandt, Rubens i Artemisia Gentileschi.
Chrześcijaństwo dodatkowo uświęciło to imię postacią św. Zuzanny, rzymskiej dziewicy i męczennicy. W Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej było to przez cały XX wiek bardzo popularne imię, zwłaszcza w latach 60. i 70., kiedy brzmiało świeżo i elegancko.
Dziś kojarzy się z ciepłem, kobiecością i przyjemną klasyką, mając własny, retro urok. Posiada łatwą do polubienia cechę, wzmacnianą przez niezwykle popularne hiszpańskojęzyczne postacie medialne, takie jak Susana Giménez i Susana Zabaleta, które nadają mu swobodny, promienny charakter.
Susana nosi w sobie cichą, nieugiętą odporność Szoszanny, hebrajskiego kwiatu liliowego, który rozkwita w surowych, suchych krajobrazach. Nie jest kwiatem szklarniowym; jest tą, która przetrwała na skale, posiadającą surową, białą elegancję, która maskuje głęboką wewnętrzną siłę. Jej charakter definiuje spokojna autonomia, przypominająca stoicki wdzięk starożytnych greckich matek, które stawiały czoło chaosowi, opierając się wyłącznie na godności. Nie szuka błysku reflektorów, a jednak jej obecność przyciąga uwagę dzięki czystej, niezmąconej autentyczności. Susana ceni czystość intencji ponad złożoność intryg. Jest kotwicą w burzy, stabilna i zakorzeniona. Podobnie jak lilia, jest kojarzona zarówno z pokorą, jak i królewskością, co sugeruje duszę głęboko duchową, a jednocześnie zakorzenioną w świecie materialnym. Niewzruszenie ufa swojej intuicji, nawigując przez życie z cichą, obserwującą mądrością, która często każe innym jedynie domyślać się jej głębi. W jej postawie jest melancholijna uroda, przypominająca, że prawdziwa siła często nosi maskę spokoju. Jest lilią w dolinie cienia, nietkniętą przez błoto, wznoszącą się ponad zgiełk z godnością, która jest zarówno ochronna, jak i izolująca.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Susana jest intensywna i w pełni oddana, a jednocześnie zaciekle broni swojej wewnętrznej enklawy. Nie flirtuje; rozróżnia. Pociągają ją głębia, intelekt oraz partner, który szanuje jej potrzebę samotności tak samo, jak jej zdolność do pasji. Zmysłowością porywa subtelnie – długim spojrzeniem lub przemyślanym gestem, które mówią więcej niż słowa. Po podjęciu zobowiązań jest lojalna do szpiku kości, oferując miłość stałą, opiekuńczą i głęboko zmysłową. Jednak ma zerową tolerancję dla powierzchowności czy emocjonalnych gier. Zdrada zaufania jest śmiertelną raną, której nie potrafi zaleczyć. Szuka zjednoczenia dusz, a nie tylko ciał, pragnąc partnera, który sprosta jej duchowej powadze, jednocześnie ceniąc proste, ziemskie przyjemności. Może być postrzegana jako zdystansowana, jeśli jej granice są ignorowane, ale gdy się otwiera, oferuje oddanie tak czyste i trwałe jak sama lilia. Potrzebuje miłości, która daje poczucie bezpiecznej przystani, a nie burzliwego morza.
Oznacza „lilia”, od hebrajskiego Shoshannah, symbolu czystości i piękna.
11 sierpnia, święto św. Zuzanny, dziewicy i męczennicy z Rzymu.
Sprawiedliwa kobieta z Księgi Daniela, fałszywie oskarżona przez dwóch starszych i ocalona dzięki mądrości proroka Daniela. Jest symbolem niewinności.
Było niezwykle popularne w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej w latach 60. i 70., choć nigdy nie wyszło z użycia.
Tak: Suzanne we francuskim, Susan w angielskim, Susanna we włoskim i niemieckim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.