Znaczenie: bardzo czysta lub bardzo święta.
Z greckiego ari- („bardzo”) i hagné („czysta”).
18 września
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Ariadna.
Chrześcijańska niewolnica z pierwszych wieków, w Frygii (obecna Anatolia). Skazona dwukrotnie na śmierć za odmowę wyrzeczenia się swoich przekonań, przyjęła męczeństwo z absolutną stanowczością.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by się nie poddać, nawet gdy ceną do zapłacenia jest własne życie. Jest to dowód na to, że godność nie podlega negocjacjom, a upór pozostaje siłą uniwersalną.
Źródło: Nominis
Ariane obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 18 września.
Niewiele imion opowiada tak piękną historię. Ariane, od greckiego „Ariadnê”, „bardzo czysta”, jest przede wszystkim kreteńską księżniczką, która wręczyła Tezeuszowi ratujący sznur, aby wydostał się z Labiryntu: wyrażenie „sznur Ariadny” zachowuje wspomnienie o przewodniku, który zapobiega zgubieniu się. Mitologia przedstawia ją jako postać inteligencji, miłości i pomocy.
Chrześcijaństwo dało jej drugą patronkę, świętą Ariane, chrześcijańską niewolnicę zamęczoną w Frygii w II wieku, czczoną 18 września. we Francji imię to od dawna pociąga swoją skromną elegancją i jasną muzykalnością; doświadczyło dużego rozkwitu w XX wieku i zachowuje aurę zarówno klasyczną, jak i wyrafinowaną.
Dziś Ariane przywołuje na myśl kobietę jasną i uporządkowaną, nieco intelektualną, obdarzoną naturalną szlachetnością. Jest to również, z dumą bardzo francuską, nazwa europejskiej rakiety: co dodaje imieniu wymiaru podboju i skierowania ku gwiazdom.
Imię „Ariane” niesie w sobie nazwę-program: tę, która daje nić, tę, która wyprowadza z labiryntu. Niemożliwe jest, by nie czytać w tym jasnego intelektu, poczucia orientacji, niemal powołania do pomagania innym, by nie zgubili się. Jest w niej coś strukturalnego i pocieszającego, sztuka zachowania spokoju, gdy wszystko się plącze, i cierpliwe rozplątywanie złożonych sytuacji.
Jej rdzeń, „bardzo czysta”, dodaje nutę wymagania i prostoty. Ariane nie lubi niejasności ani półśrodków; ma zasady, ideał, smak prawdy, który może czynić ją całkowitą, a czasem nieprzejednaną. Ta moralna elegancja łączy się z czystą elegancją: imię łatwo przywołuje wyrafinowanie, wyrafinowanie, naturalny szlachetny charakter, który nie wymaga wysiłku.
Liczba 3 w jej numerologii łagodzi tę sztywność pięknym społecznym blaskiem. Ariane umie mówić, czarować, jednoczyć; błyszczy w wymianach i często posługuje się słowami z trafnością. Za fasadą intelektualną kryje się prawdziwe ciepło, zdolność do głębokiego przywiązania, taka, która pchała kreteńską księżniczkę do ryzykowania wszystkiego dla miłości.
Ale mit przypomina również, że Ariane, porzucona na Naksos, potrafiła się podnieść i poznać jeszcze większy los u boga. Być może to jest jej najbardziej trafny znak: elegancką odporność, zdolność do przekształcania rozczarowania w impuls. Przewodniczka, prosta dusza, subtelny umysł i płonące serce, Ariane zmierza ku gwiazdom – jak rakieta, która nosi jej imię – z spokojną pewnością tych, którzy wiedzą, dokąd idą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Ariane, ta dusza o akcentach z poświęconego marmuru, nie ofiaruje swojego serca każdemu. Jej uwodzicielskość jest zimną zagadką, tkaną z czystości, która przeraża równie mocno, jak przyciąga. Nie goni za płomieniami; pozwala innym zbliżyć się do jej nietkniętej aury, oczekując znalezienia echa wspólnej świętości. To, co ją porusza, to intelektualna głębia, ta zdolność do przenikania przez pozory, by dotknąć nagiej istoty bytu. Z kolei nic nie męczy jej bardziej niż trywialność, wulgarność surowych instynktów lub bezczelne kłamstwa, które brudzą powietrze między dwoma ciałami. Wymaga więzi duchowej przed jakąkolwiek cielesną rozkoszą. Dla niej miłość jest rytuałem wzajemnej oczyszczenia. Jeśli nie umiesz słuchać ciszy między jej słowami, pozostaniesz poza świątynią. Ale jeśli postrzegasz wewnętrzne światło, oferuje Ci nienaruszalne oddanie, o rzadkiej intensywności, w którym rozkosz staje się modlitwą, a intymność absolutnym sanktuarium.
To imię greckiego pochodzenia, oznaczające „bardzo czysta” lub „bardzo święta”. Jego etymologia wywodzi się z greckich rdzeni „ari-” („bardzo”) i „hagné” („czysta”).
Jej święto obchodzone jest 18 września ku czci Świętej Ariane. Była niewolnicą i męczennicą z pierwszych stuleci w Frygii.
W kraju zarejestrowano 543 urodzenia pod tym imieniem. Jego popularność osiągnęła szczyt w 2008 roku.
Najczęstszą formą w języku hiszpańskim jest Ariadna. Wykorzystywana jest również wariant Ariana, która dzieli ten sam rdzeń etymologiczny.
Wymawia się a-ri-an, z akcentem na ostatni sylabę. To imię dobrze adaptuje się do języka hiszpańskiego bez konieczności zmian ortograficznych.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.