Znaczenie: niebiański.
Od nazwiska rodzinnego Caelia, zbliżonego do caelum.
22 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Cecylia Rzymska. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymianka z III wieku, wywodząca się z wielkiego rodu patrycjuszowskiego. Podzieliła się swoim bogactwem z najbardziej potrzebującymi i przekazała rodzinną działkę pod stworzenie świętego cmentarza, katakumb św. Kaliksta. Jej odmowa wyrzeczenia się swoich przekonań, za cenę własnego życia, uczyniła ją symbolem absolutnej wierności.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że hojność nie oczekuje zwrotu, a uczciwość czasem ma swoją cenę. Jej pamięć przypomina nam, że można pozostać na nogach, wiernym swoim zasadom, nawet w obliczu najcięższych przeciwności.
Celia obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 listopada; w Hiszpanii 21 października; w Polsce 27 lipca.
Celia ma swoje korzenie w starożytnym Rzymie: wywodzi się od nazwiska rodzinnego Caelia, żeńskiego odpowiednika Caelius, które ludowa tradycja zbliżyła do caelum, „niebo”. Stąd to jasne, „niebiańskie” znaczenie, które towarzyszy mu od wieków. Czasami używano go również jako formy spokrewnionej z imieniem Cecilia.
W Hiszpanii jest to imię o literackiej i uczuciowej tradycji: „Celia” to dziewczynka, główna bohaterka niezwykle kochanych książek dla dzieci autorstwa Eleny Fortún, publikowanych od 1929 roku, które wywarły wpływ na całe pokolenia. A w całej Ameryce Łacińskiej imię to błyszczy własnym blaskiem dzięki Celii Cruz, Królowej Salsy, która natchnęła je radością, siłą i tym niezapomnianym „¡Azúcar!”.
Dziś Celia postrzegana jest jako imię krótkie, jasne i ponadczasowe: brzmi klasycznie, ale nie archaicznie, słodko, ale nie infantylnie. Przekazuje ciepło, bliskość i iskrę życia, która pasuje zarówno do uroczej babci, jak i do nowo narodzonej dziewczynki.
Celia to światło, które się zaraża. Z wysoką energią (8) i wrażliwością na wierzchu (8), jest z tych osób, które wchodzą do pokoju i podkręcają atmosferę, nie mając tego w zamiarze. Jej liczba 3, liczba ekspresji i słowa, idealnie pasuje do jej etymologii „niebiańskiej” i do słonecznej aury Celii Cruz: w niej jest chęć śpiewania życia, nawet w szare dni.
Jej humor (7) jest ciepły i swobodny, nigdy okrutny; śmieje się z innymi, a nie z nich. Dyplomacja (7) i wrażliwość czynią ją świetną powiernicą: łapie cudzy nastrój w locie i wie, co powiedzieć. Bardzo lojalna (7), dba o swoich z niemal macierzyńską czułością, bardzo w duchu „Celii” z hiszpańskiej literatury dziecięcej.
Nie jest najbardziej obsesyjną w kwestii kontroli: jej stabilność (6) jest w sam raz, ponieważ przedkłada spontaniczność nad sztywny plan, a jej fantazja (7) popycha ją do improwizacji i dekorowania życia pięknymi detalami. Ambicja (6) jest tam, ale porusza się bardziej pasją niż strategią; Celia dobrze pracuje, gdy projekt ją emocjonuje.
Szuka podobać się w odpowiednim stopniu (średnia potrzeba uwagi, 6): czerpie radość z błyszczenia w towarzystwie, ale nie zależy od oklasków. Niezależna, ale nie dystansująca (6), łączy duszę artysty z bliskim sercem. Podsumowując, Celia to ciepło z iskrą: wrażliwa, wyrazista, hojna i z tym świetlistym powiewem, który jej imię niesie od starożytnego Rzymu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Celia nie szuka miłości, lecz ją przywołuje. Dzięki temu etymologicznemu korzeniowi, który łączy ją z caelum, jej sposób kochania jest pełen wysokości, czystego powietrza i obietnic unoszących się nad codziennością. Nie należy do tych, które chwytają się pazurami; należy do tych, które obejmują wzrokiem, pozwalając drugiej osobie zagubić się w rozległości jej oczu. Jej uwodzicielstwo jest subtelne, niemal niebiańskie: musnięcie powietrza, uśmiech obiecujący bezchmurne niebo, obecność, która uspokaja wewnętrzne burze drugiej osoby.
Jednak to samo uniesienie czyni ją nietolerującą ciężaru. Co ją zabija, to nie odległość, lecz ciężar szarej rutyny, ziemska przeciętność i brak zdumienia. Męczy się, gdy niebo zachmurza się od rutyny przewidywalności. Potrzebuje iskier, pragnie czuć się żywa w rozległości. Szuka kogoś, kto mógłby lecieć z nią, a nie ją zakotwiczać. Jeśli jej partner pozostaje na ziemi, Celia znika, ponownie stając się tym wolnym i niedostępnym duchem, który w głębi duszy należy wyłącznie do nieba, z którego się wywodzi.
Z łaciny, z rzymskiego nazwiska rodzinnego Caelia, żeńskiego odpowiednika Caelius, popularnie kojarzonego z caelum, „niebo”.
Interpretuje się je jako „niebiańska” lub „ta z nieba”, ze względu na związek z łacińskim słowem caelum.
Zwykle obchodzone jest 21 października; kojarzone jest również ze świętą Cecylią (22 listopada) ze względu na podobieństwo obu imion.
Nie, mają różne pochodzenia, ale były używane jako formy bliskoznaczne i czasem dzielą ten sam dzień imienin.
To klasyk, który nigdy całkowicie nie znika i wraca z mocą dzięki swojemu krótkiemu i jasnemu brzmieniu.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.