Znaczenie: cego (od łacińskiego caecus, którym Rzymianie ironicznie nazywali wieszczów).
Wywodzi się od gens Caecilia.
22 listopada
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Cecylia Rzymska.
Rzymianka z III wieku, wywodząca się z wielkiego rodu patrycjuszowskiego. Podzieliła się swoim bogactwem z najbardziej potrzebującymi i przekazała rodzinną działkę pod stworzenie świętego cmentarza, katakumb św. Kaliksta. Jej odmowa wyrzeczenia się swoich przekonań, za cenę własnego życia, uczyniła ją symbolem absolutnej wierności.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że hojność nie oczekuje zwrotu, a uczciwość czasem ma swoją cenę. Jej pamięć przypomina nam, że można pozostać na nogach, wiernym swoim zasadom, nawet w obliczu najcięższych przeciwności.
Źródło: Nominis — Église catholique en France · Nominis
Célia obchodzi imieniny we Francji, w USA, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 22 listopada; w Hiszpanii 21 października; w Polsce 27 lipca.
Célia to imię o łacińskim pochodzeniu, wywodzące się od gens Caecilia, tej samej znamienitej rzymskiej rodziny, z której wywodzi się imię Cecília. Jest więc związane ze świętą Cecylią z Rzymu, męczennicą pierwszych wieków i patronką muzyków, której wspomnienie obchodzi się 22 listopada – choć francuski kalendarz kościelny wiąże z nią również lokalne święto 21 października (Céline).
Słodkie i jasne, imię Célia ma w sobie elegancję łacińskich imion zakończonych na -a, z melodyjnym brzmieniem, które podbiło serca daleko poza Włochami i Francją. Spotykamy je u Szekspira (Celia z „Jak wam się podoba”), jak też na scenach salsy dzięki niezwykłej Celii Cruz.
We Francji imię Célia cieszy się dużym powodzeniem od lat 90. XX wieku. Dziś postrzegane jest jako świeże, kobiece i słoneczne – delikatne imię, które przywołuje na myśl wdzięk, muzykalność i zaraźliwą radość.
Célia niesie w swoim imieniu światło. Jej melodyjne brzmienie — dalekie echo świętej Cecylii, patronki muzyków — zapowiada słoneczny, artystyczny temperament, a numerologia to potwierdza: fantazja i wrażliwość błyszczą na szczycie, w parze z piękną energią. Célia to jedna z tych osób, które zauważają kolor, melodię lub emocję tam, gdzie inni przechodzą obojętnie; przeżywa rzeczy intensywnie i chętnie się nimi dzieli.
Ten numerologiczny 3, liczba wyrazu i kreatywności, idealnie pasuje do jej aury. Wyobrażamy sobie Célię jako osobę gadatliwą i wesołą, obdarzoną żywym humorem, zdolną rozbawić cały stół lub zanurzyć się w długiej, intymnej rozmowie. Jej naturalna dyplomacja i ciepło czynią ją cenną przyjaciółką — łączy ludzi, pojednuje, tworzy atmosferę, nigdy nie przytłaczając nikogo. Za wesołością kryje się jej silna wrażliwość, która czyni ją również podatną na otoczenie: wyczuwa napięcia, daje się poruszać i czasem potrzebuje uspokojenia.
Jej łacińskie dziedzictwo nadaje jej subtelność i elegancję bez afektacji; aura jej imienniczek — bujna Celia Cruz, bojowa Célia Šašić — kreśli obraz kobiety łączącej słodycz z charakterem, grację z uporem. Bo pod blaskiem Célii nie brakuje ani woli, ani ambicji: gdy jakiś projekt ją zachwyci, oddaje mu się całym sercem.
Pokoleniowo Célia brzmi świeżo i ponadczasowo — wystarczająco staro przez swoje korzenie, by mieć głębię, i wystarczająco nowo przez swoją popularność, by pozostać lekka i aktualna. Podsumowując, Célia to artystyczne światło: ciepłe, wyraziste, nieco marzycielskie, z tych, które nadają kolor życiu innych. Po prostu piękna obecność.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Célia, ta córka gens Caecilia, niesie w sobie uwodzicielstwo o rzadkiej, niemal mistycznej intensywności. Jej imię, które szeptem wyraża „ślepotę”, nie jest słabością, lecz wyborem duszy: nie szuka widzenia, pragnie czucia. W miłości Célia jest eksploratorką cienia, pociągnięta do ciszy nasyconej elektrycznością i spojrzeń, które mówią więcej niż słowa. Uwodzi nagą, emocjonalną szczerością, porzucając powierzchowne gry, by zanurzyć się w otchłanie intymności. Co ją męczy? Surowe światło banalności, przejrzystość pozbawiona tajemnicy. Potrzebuje, by pragnienie ją oślepiło, by zgubiła się w drugim człowieku, by lepiej odnaleźć samą siebie. Jej pasja jest starą świątynią, zbudowaną z tekstury, ze skóry i z tego łacińskiego wdzięku, który odrzuca chłód rozumu. Aby ją zdobyć, trzeba odważyć się na oślepienie, zaoferować jej świat, w którym zmysły przewyższają wzrok, w którym miłość nie jest widziana, lecz przeżywana w jej najczystszej materii.
Łacina: Célia pochodzi od rzymskiego nazwiska rodowego Caecilia, tej samej rodziny, z której wywodzi się imię Cecília.
22 listopada ze świętą Cecylią, patronką muzyków; francuski kalendarz wspomina również o lokalnym święcie 21 października.
Imię odnosi się do gens Caecilia, tradycyjnie kojarzonej z łacińskim słowem caecus („niewidomy”); żartobliwie przypisuje mu się również pokrewieństwo z „niebem”.
Mają wspólny łaciński rdzeń Caecilia; Célia jest formą krótszą i bardziej nowoczesną.
Célia jest starożytna ze względu na swoje korzenie, ale jej popularność we Francji jest niedawna: rośnie przede wszystkim od lat 90. i 2000.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.