Znaczenie: urodzony na Cyprze.
Z tego łacińskiego przymiotnika, Cyprianus.
16 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Cyprian. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Teolog i biskup Kartaginu w III wieku w Afryce Północnej. Ustrukturyzował myślenie chrześcijańskie dzięki rygorystycznej prozie i bronił wspólnoty przed prześladowaniami rzymskimi, godnie przyjmując męczeństwo.
Co z tego zostaje: Od niego dowiadujemy się, że inteligencja i twardość charakteru są potężnymi broniami do obrony tego, co uważamy za sprawiedliwe. Jego przykład pokazuje, że intelektualna odwaga może oprzeć się przemocy politycznej.
Źródło: Wikidata
Cipriano obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 16 września.
Cipriano oznacza „urodzony na Cyprze”, wyspie śródziemnomorskiej, która w starożytności była poświęcona Afrodycie, bogini miłości. Z tego łacińskiego przymiotnika, Cyprianus, wywodzi się imię o klasycznym brzmieniu. Jego największym chrześcijańskim patronem jest święty Cyprian z Kartaginy, biskup, teolog i męczennik III wieku, jedna z najważniejszych postaci intelektualnych wczesnego Kościoła.
Ciekawy los tego imienia: w hiszpańskojęzycznej kulturze ludowej święty Cipriano stał się również postacią z ksiąg zaklęć i magii, słynnej „Księgi świętego Cypriana”, bardzo obecnej w folklorze Hiszpanii, Portugalii i Ameryki Łacińskiej. Ta podwójna twarz, surowego biskupa i patrona czarowników, nadaje mu tajemniczą i niepowtarzalną aurę.
Dziś Cipriano jest rzadkim imieniem o silnym charakterze, które przywołuje na myśl tradycję, głębię i odrobinę enigmatyczności. Ci, którzy je wybierają, szukają zdecydowanego klasycznego imienia, z historią i osobowością w nadmiarze.
Cipriano to imię, które wydaje się wyjęte z antycznej księgi, a jego charakter ma właśnie tę głębię. Jest osobą refleksyjną, z tych, które myślą przed mówieniem, z wewnętrzną siłą, która budzi szacunek bez konieczności podnoszenia głosu. Od biskupa Kartaginy, od którego pochodzi jego imię, odziedziczył poważny umysł i twardość przekonań, które czynią go intelektualnie niezależnym: Cipriano nie płynie z nurtem z wygody, formuje własny sąd i broni go.
Jego stabilność jest wysoka, a metoda godna pozazdroszczenia. To typ osoby, która buduje powoli, ale na skale, która dotrzymuje danego słowa i nie rozpada się pod presją. W nim jest ponadto pewna enigmatyczność, niemal hermetyczność, ten powab tajemnicy, który folklor „Księgi świętego Cipriana” nadaje mu niechcący. Nie otwiera się od razu; trzeba zdobyć jego zaufanie, ale kto to osiągnie, znajduje lojalność nie do zdarcia.
Jego wrażliwość jest głęboka, choć skromna: czuje wiele, ale nie rozgłasza tego. Woli rozmowę głęboką nad powierzchowną pogawędkę i czerpie radość z wiedzy dla wiedzy, z tą żyłą teologa lub uczonego, którą niesie ze sobą imię. Jego potrzeba uwagi jest niska; wystarcza mu szacunek bliskich.
Humor Cipriana jest suchy i inteligentny, z tych, na które trzeba uważać, by go wychwycić. Może wydawać się nieco uparty lub nadmiernie zamknięty w sobie, ale nigdy fałszywy ani frywolny. Jest w końcu charakterem o wadze: poważny, ale nie ponury, tajemniczy, ale nie niepokojący, i o niezawodności, która czyni go cichym filarem dla wszystkich, którzy go otaczają.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Cipriano to czysty słony powiew wiatru i starożytny uwodziciel. Urodzony pod znakiem Afrodyty, jego serce bije w rytmie przypływów i odpływów, szukając połączeń, które płoną z intensywnością słońca śródziemnomorskiego. Nie kocha niezgrabnie; uwodzi z elegancją kogoś, kto zna wartość świętej wyspy. Jego urok to wilgotna tajemnica, spojrzenie, które obnaża duszę, zanim zdążysz zamrugać. Przyciąga go głębia, ta płynna esencja, która łączy jednocześnie boskie i ziemskie. Jednak ucieka od jałowości, od jałowej ziemi, która nie rodzi owoców. Jeśli jego partnerka stanie się rutynowa, sucha, pozbawiona magii, Cipriano znika jak poranna mgła, pozostawiając jedynie echo wstydliwie skrywanego zapachu. Potrzebuje pasji, która odnawia, a nie rutyny, która spowalnia. Jego pocałunek jest przysięgą efemerycznej wieczności, a jego nieobecność pozostawia pustkę tak głęboką jak morze, które go urodziło.
Oznacza „urodzony na Cyprze”, wyspie, która w starożytności była poświęcona bogini Afrodycie.
Święty Cyprian z Kartaginy był biskupem, teologiem i męczennikiem III wieku, kluczową postacią wczesnego Kościoła.
16 września, święto, które dzieli z papieżem św. Korneliuszem.
Przez popularną „Księgę świętego Cypriana”, zbiorowi zaklęć z folkloru iberyjskiego i latynoamerykańskiego, odrębnemu od historycznego świętego.
Dziś jest rzadko spotykane, ma klasyczny charakter i bardzo wyraźne brzmienie.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.