Znaczenie: pochodzący z Cypru.
Od łacińskiego przymiotnika Cyprianus.
16 września
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Cyprian. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Teolog i biskup Kartaginu w III wieku w Afryce Północnej. Ustrukturyzował myślenie chrześcijańskie dzięki rygorystycznej prozie i bronił wspólnoty przed prześladowaniami rzymskimi, godnie przyjmując męczeństwo.
Co z tego zostaje: Od niego dowiadujemy się, że inteligencja i twardość charakteru są potężnymi broniami do obrony tego, co uważamy za sprawiedliwe. Jego przykład pokazuje, że intelektualna odwaga może oprzeć się przemocy politycznej.
Źródło: Wikidata
Cipriano obchodzi imieniny w USA, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 16 września.
Cipriano oznacza „urodzony na Cyprze”, wyspie śródziemnomorskiej, która w starożytności była poświęcona Afrodyt, bogini miłości. Z tego łacińskiego przymiotnika od nazwy własnej, Cyprianus, wywodzi się imię obarczone klasyczną brzmieniem. Jego wielkim chrześcijańskim patronem jest św. Ciprian z Kartaginy, biskup, teolog i męczennik III wieku, jedna z najważniejszych postaci intelektualnych wczesnego Kościoła.
Ciekawy los tego imienia: w hiszpańskiej kulturze ludowej św. Ciprian stał się również postacią z ksiąg zaklęć i magii, słynnego „Księgi św. Cipriana”, bardzo obecnej w folklorze Hiszpanii, Portugalii i Ameryki Łacińskiej. Ta podwójna twarz, surowego biskupa i patrona czarownic, nadaje mu tajemniczą i niepowtarzalną aurę.
Dziś Cipriano to imię rzadko spotykane i o silnym charakterze, które przywołuje tradycję, głębię oraz enigmatyczny rys. Kto je wybiera, szuka klasycznego, zaokrąglonego imienia, obfitującego w historię i osobowość.
Cipriano to imię, które wydaje się wyjęte z antycznej księgi, a jego charakter ma właśnie tę głębię. Jest osobą refleksyjną, z tych, które myślą przed mówieniem, z wewnętrzną solidnością, która budzi szacunek bez potrzeby podnoszenia głosu. Od biskupa Kartaginy, od którego wzięło się jego imię, odziedziczył poważny intelekt i twardość przekonań, które czynią go intelektualnie niezależnym: Cipriano nie płynie z nurtem dla wygody, formuje własny sąd i broni go.
Jego stabilność jest wysoka, a jego metoda godna pozazdrości. To typ osoby, która buduje powoli, ale na skale, która dotrzymuje danego słowa i która nie rozpada się pod presją. W nim jest ponadto enigmatyczny, niemal hermetyczny punkt, ten powiew tajemnicy, który folklor „Księgi Świętego Cipriana” nadaje mu niechcący. Nie otwiera się od razu; trzeba zdobyć jego zaufanie, ale kto to osiągnie, znajduje lojalność odporną na bomby.
Jego wrażliwość jest głęboka, choć dyskretna: czuje wiele, ale nie eksternalizuje tego. Preferuje głęboką rozmowę nad powierzchowną i czerpie radość z wiedzy dla samej wiedzy, z tą żyłką teologa lub uczacza, którą ciągnie za sobą imię. Jego potrzeba uwagi jest niska; wystarcza mu szacunek bliskich.
Humor Cipriana jest suchy i inteligentny, z tych, przy których trzeba być uważnym, by go złapać. Może wydawać się nieco uparty lub nadmiernie zamknięty, ale nigdy fałszywy ani fruwolny. Jest ostatecznie charakterem o wadze: poważny, ale nie ponury, tajemniczy, ale nie niepokojący, i o wiarygodności, która czyni go cichym filarem dla wszystkich, którzy go otaczają.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Cipriano to czysty słony powiew wiatru i starożytna uwodzicielskość. Urodzony pod znakiem Afrodyty, jego serce bije w rytmie przypływów i odpływów, szukając połączeń, które palą się z intensywnością śródziemnomorskiego słońca. Nie kocha w sposób wstydliwy; uwodzi z elegancją kogoś, kto zna wartość świętej wyspy. Jego urok jest wilgotną tajemnicą, spojrzeniem, które odbiera ci duszę, zanim zdążysz zamrugać. Pociąga go głębia, ta płynna esencja, która łączy boskie z ziemskim jednocześnie. Jednak ucieka od jałowości, od suchego gruntu, który nie przynosi owoców. Jeśli jego partner staje się rutynowy, suchy, bez magii, Cipriano znika jak poranna mgła, zostawiając jedynie echo nie do wyrażenia słowami zapachu. Potrzebuje pasji, która odnawia, a nie rutyny, która opóźnia. Jego pocałunek jest przysięgą efemerycznej wieczności, a jego nieobecność pozostawia pustkę tak głęboką jak morze, które go urodziło.
Oznacza „urodzony na Cyprze”, wyspie, która w starożytności była poświęcona bogini Afrodyt.
Święty Cipriano z Kartaginy był biskupem, teologiem i męczennikiem III wieku, kluczową postacią wczesnego Kościoła.
16 września, święto, które dzieli z papieżem św. Korneliuszem.
Znany jako „Księga świętego Cipriano”, jest to zbiór zaklęć z folkloru iberyjskiego i latynoamerykańskiego, odrębny od historycznego świętego.
Dziś jest rzadko spotykany, ma klasyczny wygląd i bardzo wyraźną brzmieniowość.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.