Znaczenie: laureat.
Od „Laurentius”, przymiotnika od nazwy Laurento lub od laurowego drzewa.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Wawrzyniec. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diacen Rzymski z III wieku, za panowania cesarza Valeriana. Odmówił wydania mienia Kościoła prześladowcom i przyjął śmierć na ruszcie z zadziwiającą spokojnością, przemieniając swój ból w akt niepodważalnej godności.
Co z tego zostaje: Poznajemy tu, że uczciwość nie podlega negocjacjom. W obliczu przemocy pozostawanie trzeźwym i hojnym jest formą odwagi, która rezonuje również dziś.
Lorenzo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 10 sierpnia.
Lorenzo to imię o łacińskim rodowodzie i klasycznym zabarwieniu, wywodzące się od „Laurentius”, przymiotnika związanego z antycznym miastem Laurento i, przede wszystkim, z laurem: drzewem, którym wieńczono zwycięzców i poetów. Stąd jego jasne znaczenie — „uwieńczony”, „wieńczony chwałą” — które nadaje mu szlachetny i triumfalny charakter.
Swoją ogromną popularność zawdzięcza świętemu Lorenzo, rzymskiemu diakonowi, który poniósł męczeńską śmierć w roku 258, słynąc ze swego spokoju wobec katuszy na ruszcie. W Hiszpanii jego ślad jest monumentalny: Filip II kazał zbudować Klasztor Świętego Lorenzo w El Escorial z planem w kształcie rusztu na jego cześć, po zwycięstwie pod San Quintín, odniesionym w dniu jego święta. Ponadto noc z 10 na 11 sierpnia to noc Perseidów, popularnie zwana „łzami świętego Lorenzo”.
Dziś Lorenzo przeżywa w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej zauważalny renesans: brzmi elegancko, ciepło i ponadczasowo, z tą odrobiną retro-chic, która przywróciła do łask imiona klasyczne. Działa równie dobrze we Włoszech (Lorenzo) jak w świecie hiszpańskojęzycznym, a jego zdrobnienie Lorenzo/Loren nadaje mu bliską formę. To imię z historią, chwałą i sporą dawką śródziemnomorskiego uroku.
Lorenzo nosi imię, które pachnie laurowym wieńcem i zwycięstwem, a część tego triumfalnego blasku widać w jego charakterze: posiada w sobie ciepłą i towarzyską energię, śródziemnomorski magnetyzm, który przyciąga bez wysiłku. Jego profil rysuje go jako osobę o dobrym humorze i wyjątkowej dyplomacji, naturalnego gospodarza, który potrafi sprawić, by osoby znajdujące się w jego otoczeniu czuły się komfortowo. Nie należy do tych, którzy łokciami walczą o uwagę; po prostu zajmuje centralne miejsce z naturalnością, z tą ponadczasową elegancją, jaką posiada również jego imię.
Pod urokiem kryje się substancja. Postać świętego Lorenzo — diakona, który stawił czoła rusztowi z niemal bezczelnym spokojem — nadaje Lorenzo tło stanowczości i spokojnej odwagi. Jest lojalny wobec swoich bliskich, opiekuńczy, z tych, którzy stają w obronie, gdy trzeba. Jego liczba 6, liczba domu i harmonii, wzmacnia tę skłonność do troszczenia się: Lorenzo funkcjonuje najlepiej w otoczeniu ludzi, tka więzi, organizuje stół i rozmowę.
Ma ambicje, ale eleganckie, takie, które nie wymagają deptania po innych: chce błyszczeć, tak, choć bardziej niż samotny piedestał podoba mu się wspólny aplauz. Jego fantazja i wrażliwość nadają mu twórczy wymiar — nie jest przypadkiem, że tak wielu Lorenzo, pisarze, rzeźbiarze i artyści, nosi to imię — a jego stabilność emocjonalna utrzymuje go z nogami na ziemi. Podobnie jak obecny renesans tego imienia w Hiszpanii, Włoszech i Ameryce Łacińskiej, Lorenzo łączy klasykę i nowoczesność z godną pozazdroszczenia łatwością. Podsumowując: ciepły, dostojny i uroczy, Lorenzo wchodzi do dowolnego pokoju i, nie mając takiego zamiaru, staje się przyjaznym centrum zabawy.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lorenzo nie całuje, koronuje. Jego natura, zakorzeniona w zwycięskim laurowym drzewie, przekształca romans w rytuał subtelnej chwały. Nie szuka tanich podbojów; potrzebuje płótna godnego jego moralnej rangi. Jego uwodzenie jest powolne, pachnące starożytnymi przyprawami i cichym zaufaniem, tym 10 sierpnia, który obchodzi z intensywnością śródziemnomorskiego słońca.
W łóżku jest mistrzem dotyku i atmosfery. Nie spieszy się; delektuje się chwilą. Jego pieszczota jest pieczęcią uznania, wzajemnym potwierdzeniem, które waliduje istnienie drugiej osoby. Ale uwaga: jego cierpliwość ma złoty limit. Co najbardziej go rozbraja, to nie szaleńcza namiętność, lecz przeciętność lub brak autentyczności. Pusta frywolność męczy go jak zatęchłe powietrze.
Lorenzo kocha z godnością cesarza w ruinach, który wciąż zachowuje swój tytuł. Potrzebuje kogoś, kto utrzyma jego wzrok bez mrugania, równego sobie, który zrozumie, że dla niego miłość jest najwyższą formą szacunku. Jeśli uda ci się stać się jego laurem, będziesz jego wieczną królową; jeśli nie, jego zimna wzgarda będzie ostrzejsza niż jakikolwiek miecz.
Oznacza „ukoronowany wawrzynem” lub „uwieńczony laurem”, od łacińskiego „Laurentius”, kojarzonego z wawrzynem zwycięstwa i chwały.
10 sierpnia, święto św. Lorenza z Rzymu, diakona i męczennika III wieku.
Filip II poświęcił go św. Wawrzyńcowi po zwycięstwie w bitwie pod San Quintín, które odniósł w dniu jego święta, i nadał mu kształt rusztu w hołdzie męczeństwu świętego.
Deszcz Perseidów, widoczny około 10 sierpnia, jest popularnie znany jako „łzy świętego Lorenza”.
Nic z tych rzeczy: Lorenzo przeżywa silny renesans w Hiszpanii, we Włoszech i w Ameryce Hiszpańskojęzycznej dzięki swojej klasycznej i ponadczasowej elegancji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.