Znaczenie: mały.
Sufiks -nino domyka imiona takie jak Giovannino, Antonino czy Saturnino, a na końcu funkcjonuje samodzielnie, jako przydomek, który stał się imieniem własnym.
14 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święta Nino. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Ewangelizatorka IV wieku, postać założycielska Gruzji. Zafascynowana, a następnie sprzedana w niewolę na królewskim dworze, zdobyła szacunek wszystkich dzięki swej nieustającej hojności i dobroci, nawracając najpierw królową, a potem króla i cały lud.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że nie jest konieczne posiadanie władzy, aby wpływać na świat. To spokojna siła wytrwałości i dobroci może przekształcić całe społeczeństwo.
Nino obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 14 stycznia.
Nino ma dwie twarze, które pięknie się łączą. We Włoszech jest to czuły zdrobniały wariant par excellence: mały przyrostek -nino, który zamyka Giovannino, Antonino lub Saturnino, a który ostatecznie funkcjonuje samodzielnie, jak pseudonim, który stał się imieniem własnym. Mówi o słodyczy, o uczuciu, o „małym”, którego się kocha. Z drugiej strony, krzyżuje się ze świętą Niną, ewangelizatorką Gruzji, uczczoną w styczniu.
We Francji Nino uwodzi swoją śpiewną krótkością i śródziemnomorskim aromatem. Dwie zaokrąglone samogłoski, słoneczna brzmistość: ma wszystko z imienia własnego, czułego, nowoczesnego i ponadczasowego jednocześnie, które podoba się rodzicom szukającym słodyczy i oryginalności bez ekscentryczności.
Dziś Nino przywołuje ciepło, fantazję i radosny urok. Niesie echo wielkich włoskich artystów – jednego genialnego kompozytora, aktorów pełnych elokwencji – oraz ten obraz wiecznego, jasnego dziecka, spontanicznego i ujmującego. Małe imię, które ma wszystko z wielkiego słońca.
Nino to czułe imię własne, które stało się dzieckiem: włoski zdrobniałek oznaczający „mały”, którego się kocha, i który zachował z swoich korzeni cały śródziemnomorski ciepł. Trudno oprzeć się jego urokowi. Obdarzony błyskotliwym humorem (8/10) i hojną fantazją (7/10), Nino jest z tych, którzy tworzą atmosferę, nawet jeśli nie próbują tego robić — jedno skojarzenie, jeden żart, a cały stół się śmieje. Nie sposób nie myśleć o elokwencji wielkich Włochów, którzy nosili to imię, aktorów i muzyków pełnych życia.
Ale jego liczba 7 modyfikuje ten obraz i to właśnie czyni go wzruszającym: za żartownisiem kryje się ktoś wrażliwy (7/10), marzyciel, który ma swój ukryty ogród i prawdziwą emocjonalną głębię. Nino czuje rzeczy, łapie to, co niewypowiedziane, a jego radość czasem maskuje słodką melancholię — tę, którą słychać, gdy Nino Ferrer śpiewa „Le Sud”. Ciepły i dyplomatyczny (7/10), nienawidi napięć i potrafi pojednać rozgniewanych dobrze podanym żartem.
Jego lojalność (7/10) czyni go wiernym przyjacielem, z tych, którzy pojawiają się z makaronem i pocieszeniem, gdy sprawy idą nie tak. Mniej ambitny (ambicja 5/10) niż nastawiony na przyjemność życia, ceni ludzi, stół, muzykę i wspólne chwile. Imię, krótkie i słoneczne, nadaje mu tę wieczną młodość małego ostatniego dziecka, które rozpieszczają — spontanicznego, wyrazistego, niezdolnego do udawania. Nino idzie przez życie z instynktu, z sercem na dłoni, i zostawia po sobie dobrą wolę. Podsumowując, temperament czułego artysty: wesoły na powierzchni, głęboki w środku i hojny do samego końca. Taki człowiek, o którym mówi się, że sprawia, iż życie staje się lżejsze.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Nino niesie w sobie paradoksalną zmysłowość, zawieszoną między gruzińską słodyczą a włoską pasją. Jego uwodzenie nie jest atakiem, lecz powolnym pieszczotliwym gestem, grą „małego”, która zwodzi przeciwnika. Zachwyca bliskością, a ten czuły zdrobniały zwrot staje się natychmiastową cielesną porozumieniem. Szuka duszy bliźniaczej, która doceni intymność fizyczną bez ciężaru, gdzie sam wzrok wystarcza, by ugasnąć namiętności. Jednak jego zmienna natura szybko nudzi się monotonną rutyną lub zimną obojętnością. Potrzebuje partnerki, która będzie jednocześnie muzą i powiernicą, zdolną podążać za jego zmianami nastroju między słodyczą a burzą. Ucieka od zamkniętych dusz, ponieważ dla niego kochać to dzielić sekret, tajny kod, który jednocześnie wprawia w drżenie skórę i ducha. Chce być strażnikiem płomienia, a nie jego prostym obserwatorem.
Włoskie zdrobniałe imię o znaczeniu „mały”, wywodzące się od imion własnych, takich jak Giovannino czy Antonino.
Włoskie pochodzenie (sufiks hipokorystyczny), które łączy się również z świętą Nino, ewangelizatorką Gruzji.
14 stycznia, dzień świętej Nino z Gruzji.
We Francji jest męskie; w Gruzji Nino jest z kolei bardzo rozpowszechnionym imieniem żeńskim.
Tak, oba imiona są do siebie podobne i dzielą ideę słodyczy; Nina jest najczęstszą formą żeńską.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.