Znaczenie: mały (czułe zdrobnienie); w formie żeńskiej spokrewnione z Niną.
W języku włoskim Nino to hipokorystyczny sufiks („mały”), skracający imiona takie jak Giovannino czy Antonino; odnosi się również do świętej Nino, ewangelizującej Gruzję.
14 stycznia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Nino.
Ewangelizatorka IV wieku, postać założycielska Gruzji. Zafascynowana, a następnie sprzedana w niewolę na królewskim dworze, zdobyła szacunek wszystkich dzięki swej nieustającej hojności i dobroci, nawracając najpierw królową, a potem króla i cały lud.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że nie jest konieczne posiadanie władzy, aby wpływać na świat. To spokojna siła wytrwałości i dobroci może przekształcić całe społeczeństwo.
Nino obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 14 stycznia.
Nino ma dwa oblicza, które pięknie się ze sobą spotykają. We Włoszech to czuły zdrobniały wariant w czystej postaci: mały przyrostek -nino, który zamyka Giovannino, Antonino lub Saturnino, a który ostatecznie zaczęto nosić samodzielnie, jak pseudonim, który stał się imieniem. Mówi o łagodności, czułości i „maluchu”, którego się kocha. Z drugiej strony, krzyżuje się ze świętą Nino, ewangelizatorką Gruzji, której wspomnienie obchodzone jest w styczniu.
We Francji Nino urzeka swoją śpiewną zwięzłością i śródziemnomorskim aromatem. Dwie zaokrąglone samogłoski, słoneczne brzmienie: ma wszystko z imienia przytulnego, nowoczesnego i ponadczasowego jednocześnie, które podoba się rodzicom szukającym łagodności i oryginalności bez ekscentryzmu.
Dziś Nino przywołuje ciepło, fantazję i radosny urok. Niesie echa wielkich włoskich artystów — kompozytora o geniuszu, aktorów pełnych elokwencji — oraz ten obraz wiecznego, jasnego dziecka, spontanicznego i ujmującego. Małe imię, które ma wszystko z wielkiego słońca.
Nino to męska wersja imienia-pieszczotki: włoski zdrobniały wyraz oznaczający „małego”, którego się kocha, i który zachował ze swoich korzeni całe śródziemnomorskie ciepło. Trudno mu się oprzeć. Obdarzony błyskotliwym humorem (8/10) i hojną fantazją (7/10), Nino należy do tych, którzy tworzą atmosferę nawet bez wysiłku — jeden żart, jedno komiczne zachowanie, a cały stół się śmieje. Nie sposób nie pomyśleć o elokwencji wielkich Włochów noszących to imię, aktorów i muzyków przepełnionych życiem.
Jednak jego liczba 7 wprowadza do tego obrazu pewien niuans, co czyni go wzruszającym: za wesołkiem kryje się ktoś wrażliwy (7/10), marzyciel, który ma swój ukryty ogródek i prawdziwą głębię emocji. Nino czuje rzeczy, wyczuwa niedopowiedzenia, a jego wesołość czasem maskuje delikatną melancholię — tę, którą słychać, gdy Nino Ferrer śpiewa „Le Sud”. Ciepły i dyplomatyczny (7/10), nienawidzi napięć i potrafi pojednać pokłóconych dzięki dobrze trafionemu żartowi.
Jego lojalność (7/10) czyni go wiernym przyjacielem, z tych, którzy zjawiają się z makaronem i pocieszeniem, gdy coś idzie nie tak. Mniej nastawiony na karierę (ambicja 5/10) niż na radość życia, ceni ludzi, wspólny stół, muzykę i dzielone chwile. Krótkie i słoneczne imię nadaje mu tę wieczną młodość najmłodszego dziecka, którego się rozpieszcza — spontanicznego, wyrazistego, niezdolnego do udawania. Nino idzie za instynktem, z sercem na dłoni, i rozsiewa za sobą dobry nastrój. W skrócie: temperament czułego artysty: wesołek na powierzchni, głęboki pod spodem i hojny do samego końca. Tego typu osoba, o której myślimy, że sprawia, iż życie staje się lżejsze.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Nino nosi w sobie paradoksalną zmysłowość, rozdartą między gruzińską łagodnością a włoską pasją. Jego uwodzenie nie jest atakiem, lecz powolnym pieszczotliwym dotykiem, grą „małego”, która zwodzi przeciwnika. Urzeka bliskością, ten czuły zdrobniały wyraz staje się natychmiastową cielesną zażyłością. Szuka drugiej połówki, która docenia intymność fizyczną bez ciężaru, tam, gdzie sam wzrok wystarczy, by ugasić namiętności. Jednak z racji zmiennej natury szybko nuży go szara rutyna lub zimna obojętność. Potrzebuje partnerki, która będzie jednocześnie muzą i spowiedniczką, zdolną podążać za jego skokami nastroju między łagodnością a burzą. Ucieka przed zamkniętymi duszami, ponieważ dla niego kochać to dzielić sekret, tajny kod, który wibruje jednocześnie na skórze i w umyśle. Chce być strażnikiem płomienia, a nie jego prostym widzem.
Włoskie zdrobnienie o ciepłym zabarwieniu, oznaczające „mały”, wywodzące się z imion takich jak Giovannino czy Antonino.
Włoskie pochodzenie (przyrostek zdrobniający), które łączy się również ze świętą Nino, ewangelizatorką Gruzji.
14 stycznia, dzień świętej Nino z Gruzji.
We Francji jest to imię męskie; w Gruzji Nino jest z kolei bardzo popularnym imieniem żeńskim.
Tak, oba imiona są do siebie podobne i łączy je idea łagodności; Nina jest najczęstszą formą żeńską.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.