Znaczenie: mały lub skromny.
Z łacińskiego Paulus.
29 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paweł.
Misjonarz i autor I wieku, pochodzący z Tarsu w Anatolii. Przeszedł pieszo cały śródziemnomorski świat, by szerzyć ideę powszechnej braterstwa, pisząc listy, które ukształtowały zachodnią myśl. Jego odwaga doprowadziła go do więzienia i śmierci za jego przekonania.
Co z tego zostaje: Tu się tu uczy, że odważna zmiana zdania i poświęcenie się sprawie większej niż sam człowiek mogą zmienić bieg wydarzeń. Upór w obliczu przeciwności pozostaje wzorem wewnętrznej siły.
Paolo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 29 czerwca.
Paolo to włoska — i najbardziej melodyjna — forma łacińskiego Paulus, „mały, pokorny”, rzymskiego imienia, które stało się popularne w całym Zachodzie dzięki apostołowi Pawłowi z Tarsu. Obchodzone jest 29 czerwca wraz ze św. Piotrem i jest jednym z najbardziej symbolicznych męskich imion we Włoszech, gdzie dominowało w pokoleniach powojennych, zanim stało się nieco rzadsze, zachowując przy tym nienaruszony prestiż.
Kulturowo Paolo przywołuje transalpińską doskonałość we wszystkich jej odcieniach: futbol pełen sztuki z Paolo Maldinim i Paolo Rossim, kino autorskie z Paolo Sorrentino, poetycki śpiew z Paolo Conte, malarstwo renesansowe z Paolo Veronese. Wszystkie te postacie powiązały to imię z wizerunkiem klasy, talentu i solidności.
Dziś Paolo zachowuje ponadczasową elegancję: nie jest ani krzykliwe, ani niemodne, urzeka swoim śpiewnym brzmieniem i szlachetnym pochodzeniem. Poza Włochami postrzegane jest jako piękny, ciepły i wyrafinowany ukłon w stronę kultury łacińskiej.
Paolo to imię, które pachnie słońcem Półwyspu i solidnością rzymskiego filaru. Za nim czuwa apostoł Paweł, ten Szaweł z Tarsu, porażony na drodze do Damaszku, który przekuł swój impet prześladowcy w energię niezmordowanego ewangelizatora. Z tego pochodzenia Paolo dziedziczy smakowity paradoks: jego łacińska etymologia oznacza „mały, pokorny” (paulus), ale człowiek stojący za tym imieniem zbudował Kościoły od jednego krańca Morza Śródziemnego do drugiego. Paolo jest właśnie taki: skromny na zewnątrz, ogromny w wytrwałości.
Wyobrażamy go sobie spokojnego, z niskim głosem, słodką ironią, tego typu przyjaciela, który mówi niewiele, ale jego słowa ważą. Jego wielka lojalność nie jest głośna: udowadnia się w czasie, w dotrzymywanych zobowiązaniach i zachowywanych obietnicach. W Paolo jest uspokajająca stabilność, niemal tektoniczna: można na nim polegać, nie obawiając się, że się zachwieje.
Włochy, które tak go nosiły, nadają mu instynktowną elegancję i gust do piękna: sławni Paolo to architekci gry, jak Maldini, filmowcy jasnej melancholii, jak Sorrentino, pieśniarze-autorzy, jak Conte. Wszyscy dzielą tę spokojną klasę, ten brak chwalenia się. Ambitny, Paolo jest bez agresji: celuje wysoko, ale idzie krok po kroku, bardziej jak rzemieślnik niż zdobywca.
Jego wrażliwa strona pojawia się w wybranych momentach: obiad, który się przedłuża, rozmowa o sensie rzeczy. Nie ma głośnej potrzeby uwagi: woli być doceniany za to, co robi, niż za to, co pokazuje. Podsumowując, Paolo to ciepła, dyskretna, lojalna i uparta skała, znacznie głębsza, niż się wydaje na pierwszy rzut oka.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Paolo nie jest drapieżnikiem, jest subtelnym magnesem. Jego imię, „mały”, jest pułapką: nigdy nie wymusza wejścia, czeka, aż drzwi się uchylą. Dla niego uwodzenie to gra zmysłowej cierpliwości, bliskość fizyczna, która rozbraja bardziej niż wielkie przemówienia. Przyciąga dusze szukające ciepłego poczucia bezpieczeństwa, dyskretnej, ale niezachwianej obecności. W miłości jest tym, kto słucha ciszy między dwoma słowami, oferując intymną, niemal świętą czułość. Ale uwaga: jego pokora nie jest słabością. Co go nudzi, to wystawna próżność i ciężkie dusze. Paolo ucieka przed bezużytecznymi wybuchami. Szuka prawdziwego połączenia, porozumienia, w którym kruchość jest dzielona bez osądzania. Lubi, gdy pozwalają mu zobaczyć jego wady, bo to właśnie tam, w tej absolutnej intymności, oferuje całe swoje ciepło. Nie podbija, przyjmuje. A dla tych, którzy zostają, jest to słodko-gorzka, zakorzeniona, głęboka namiętność, w której pokora serca staje się największym uwodzeniem.
Pochodzi od łacińskiego Paulus, rzymskiego cognomen oznaczającego „mały” lub „pokorny”. Rozprzestrzenił się po świecie chrześcijańskim dzięki apostołowi św. Pawłowi.
Oznacza „mały” lub „pokorny”, od łacińskiego przymiotnika paulus.
29 czerwca, święto św. Piotra i św. Pawła, jest najpopularniejszym terminem w Hiszpanii. Także 25 stycznia (Nawrócenie św. Pawła).
Tak, jest to jedno z najczęstszych imion męskich w Hiszpanii od początku XXI wieku.
Paul we francuskim i angielskim, Paolo we włoskim, Paulo w portugalskim i Pau w katalońskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.