Znaczenie: mały, pokorny.
Z łacińskiego paulus, „mały, o niskim wzroście”, rzymski przydomek, który stał się imieniem pod wpływem apostoła Pawła.
29 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Paweł z Tarsu.
Apostoł I wieku, pochodzący z Tarsu w Azji Mniejszej i obywatel rzymski. Po prześladowaniu swoich współczesnych, podjął wyczerpujące podróże, aby szerzyć swoje idee, i redagował teksty fundacyjne nowej wspólnoty, otwierając drogę dla nie-Żydów.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się tu, że przeszłość nie dyktuje przyszłości i że najgłębsze przekonanie może narodzić się z całkowitego odwrócenia myśli. Jest to dowód na to, że inteligencja i odwaga pozwalają na ponowne wymyślenie swojego życia i służenie sprawie większej niż ja.
Paolo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 29 czerwca.
Paolo to włoska — i najbardziej melodyjna — forma łacińskiego Paulus, „mały, pokorny”, rzymskiego przydomka rozpowszechnionego na całym Zachodzie przez apostoła Pawła z Tarsu. Uroczyście obchodzony 29 czerwca wraz ze świętym Piotrem, jest jednym z najbardziej symbolicznych męskich imion we Włoszech, gdzie dominował w pokoleniach powojennych, zanim jego popularność nieco się zmniejszyła, zachowując przy tym nienaruszony prestiż.
Kulturowo Paolo przywołuje włoską doskonałość we wszystkich jej odcieniach: artystyczną piłkę nożną z Paolo Maldinim i Paolo Rossim, kino autorskie z Paolo Sorrentino, poetycką piosenkę z Paolo Conte oraz malarstwo renesansowe z Paolo Veronese. To postacie, które nadały imieniu wizerunek klasy, talentu i solidności.
Dziś Paolo zachowuje ponadczasową elegancję: nie jest ani krzykliwe, ani przestarzałe, zachwyca śpiewnym brzmieniem i wybitnym pochodzeniem. Poza Włochami postrzegane jest jako ładny, ciepły i szlachetny ukłon w stronę łaciny.
Paolo to imię, które pachnie słońcem Półwyspu i solidnością rzymskiej kolumny. Za nim stoi apostoł Paweł, ten Saul z Tarsu, porażony piorunem na drodze do Damaszku, który przekuł swój zapał prześladowcy w niestrudzoną energię ewangelizatora. Z tego pokrewieństwa Paolo odziedziczył smakowity paradoks: jego łacińska etymologia oznacza „małego, pokornego” (paulus), ale człowiek stojący za tym imieniem zbudował Kościoły od jednego końca Morza Śródziemnego do drugiego. Paolo jest więc taki: skromny na pozór, ogromny w wytrwałości.
Wyobrażamy go sobie spokojnego, z niskim głosem, z łagodnym humorem, tego rodzaju przyjaciela, który mówi niewiele, ale każde jego zdanie waży. Jego wielka lojalność nie jest głośna: udowadnia się w czasie, w dotrzymywanych spotkaniach i zachowywanych obietnicach. W Paolo jest uspokajająca stabilność, niemal tektoniczna — można się na niego oprzeć bez obawy, że zachwieje się.
Włochy, które tak chętnie nadawały to imię, nadają mu instynktowną elegancję i smak piękna: sławni Paolo to architekci gry, jak Maldini, reżyserzy jasnej melancholii, jak Sorrentino, pieśniarze-poeci, jak Conte. Wszyscy dzielą ten spokojny szlachetny styl, tę niechęć do popisywania się. Paolo jest ambitny, ale bez agresji: celuje wysoko, ale idzie krok po kroku, bardziej jako rzemieślnik niż zdobywca.
Jego wrażliwa część wypływa w wybranych momentach — w obiedzie, który się przedłuża, w dyskusji o sensie rzeczy. Nie ma krzyczącej potrzeby uwagi: woli być rozpoznawany za to, co robi, niż za to, co pokazuje. W skrócie, Paolo to ciepła, dyskretna, lojalna i uparta skała, człowiek znacznie głębszy, niż się wydaje na pierwszy rzut oka.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Paolo nie jest drapieżnikiem, jest subtelnym magnetyzmem. Jego imię, „mały”, to przebiegłość: nigdy nie wymusza wejścia przez drzwi, czeka, aż się uchylą. Sztuka uwodzenia jest dla niego grą zmysłowej cierpliwości, bliskością fizyczną, która rozbraja bardziej niż wielkie przemówienia. Przyciąga dusze poszukujące ciepłego poczucia bezpieczeństwa, dyskretnej, ale niezmiennej obecności. W miłości jest tym, kto słucha ciszy między dwoma słowami, oferując intymną, niemal świętą czułość. Ale uwaga: jego pokora nie jest słabością. To, co go męczy, to wystawna próżność i ciężkie dusze. Paolo ucieka przed niepotrzebnymi wybuchami. Szuka prawdziwej więzi, porozumienia, w którym kruchość jest dzielona bez oceniania. Kocha, gdy ktoś pozwala mu zobaczyć swoje słabości, bo właśnie tam, w tej absolutnej intymności, daje całą swoją ciepłotę. Nie podbija, przyjmuje. A dla tego, kto zostaje, jest to gorzko-słodka, zakorzeniona, głęboka pasja, w której pokora serca staje się największym z uwodzicielskich atutów.
Paolo to włoska forma łacińskiego Paulus, „mały, pokorny”, rozpowszechniona przez apostoła św. Pawła.
29 czerwca, dzień świętych Piotra i Pawła.
Dosłownie „mały” lub „pokorny”, od rzymskiego przezwiska paulus.
Tak: Paolo to włoska wersja imienia Paul (Pablo po hiszpańsku, Paulo po portugalsku).
Wciąż pozostaje klasyczne we Włoszech, choć nieco mniej popularny niż w XX wieku, a jednocześnie nadal jest noszony i ceniony na arenie międzynarodowej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.