Znaczenie: uwieńczony laurem lub ukoronowany chwałą.
Od Laurentius, nazwiska rodowego związanego z antycznym miastem Laurentum oraz z wawrzynem, o jasnym znaczeniu „ten, który został uwieńczony wawrzynem”.
10 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Łukasz. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Diakon Kościoła Rzymskiego w III wieku, za pontyfikatu Sykstusa II. Stając w obliczu wymogu wydania bogactw swojego zakonu, wolał przedstawić ubogich, chorych i wykluczonych jako prawdziwe skarby, które należy chronić. Następnie stawił czoło swojej egzekucji z nieprzeniknioną godnością i poczuciem humoru, które stawiało opór jego katom.
Co z tego zostaje: Uczy się tu, że prawdziwa wartość wspólnoty tkwi w jej zdolności do przyjęcia najbardziej wrażliwych, a nie w jej dobrach materialnych. W obliczu przeciwności, odwaga przejawia się również w odmowie poddania się zastraszeniu oraz w trzeźwości wobec absurdu.
Renzo obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 10 sierpnia.
Renzo to jedno z tych imion, które pachną autentyczną Italią: powstaje jako skrócona i czuła forma Lorenzo, zachowując łacińskie korzenie Laurentius, związane z miastem Laurentum i laurowym drzewem, którym opasywano zwycięzców i poetów. Za jego zwięzłością kryje się zatem idea skromnej chwały, wieńca zasłużonego, a nie ostentacyjnie noszonego.
W kulturze włoskiej Renzo zajmuje miejsce honorowe dzięki Alessandro Manzoniemu: Renzo Tramaglino, młody tkacz, główny bohater „Narzeczonych”, uczynił to imię synonimem ludowej wytrwałości, wiernej miłości i upartej wiary w sprawiedliwość. Nie jest przypadkiem, że pokolenia studentów spotykały je na szkolnych ławkach.
Dziś Renzo brzmi „vintage” w najpiękniejszym sensie tego słowa: to imię wiarygodnego dziadka, rzemieślnika, ale także wybór o charakterze dla tych, którzy szukają solidnych korzeni i suchego dźwięku, bez ozdobników. Mniej częste wśród noworodków w porównaniu z efektownym Lorenzo, zachowuje surowy i kojący urok.
Renzo, to imię o łacińskim rodowodzie, niesie w sobie dyskretne echo dawnych laurowych wieńców. Jako czułe zdrobnienie od Lorenzo, nie ogłasza swojej chwały; nosi ją skromnie, z naturalną elegancją. Jego nadrzędnym ideałem nie jest brutalna dominacja, lecz subtelne uznanie, ten niewidzialny wieniec, który dostrzegają jedynie wtajemniczeni. Posiada wrodzoną artystyczną żywotność, to pragnienie tworzenia, które czyni go architektem własnego losu. Jak mówił Wergiliusz: „ Fortunati ambo, si quid nostra est operae ”: fortuna uśmiecha się do tych, którzy pielęgnują swój wewnętrzny ogród. Renzo jest właśnie takim ogrodnikiem. Nie szuka oślepiających reflektorów, lecz szczerego docenienia ukończonego dzieła, niezależnie od tego, czy chodzi o projekt zawodowy, czy harmonijną przestrzeń wewnętrzną. Jego dominującą cechą jest ta spokojna godność, ta zdolność do pozostawania „wieńczonego laurem” nawet w burzy, odnajdując w uporządkowanej piękności niezniszczalną siłę oporu. Jest to artysta, który wie, że prawdziwym zwycięstwem jest zwycięstwo słodkiej, życzliwej i zdecydowanej wytrwałości.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Renzo nie gra w szaleńcze podboje. Zaleca się z cierpliwością rzeźbiarza, który wydobywa posąg z marmuru. Jest zmysłowy, ale nie wulgarny; ceni połączenie intelektualne ponad kontakt cielesny, lecz gdy zaufa, jego namiętność ma rzadką intensywność. Pociąga go żywa inteligencja i naturalny wdzięk, te, które nie starają się robić wrażenia, lecz zadziwiać. Natychmiast nudzi go powierzchowna frywolność lub manipulacja emocjonalna; ucieka od gier władzy na rzecz autentycznej intymności. Lubi kochać z niemal sakralnym oddaniem, oferując stabilną i pocieszającą obecność. Dla niego uwodzenie polega na stworzeniu przestrzeni, w której druga osoba może wreszcie się zrelaksować i być sobą. Szuka towarzyszki, która jest jednocześnie muzą i równą partnerką, z którą równie przyjemnie dzieli ciszę, jak i śmiech. Jego miłość jest bezpieczną przystanią, schronieniem laurowym, do którego przybywa się w poszukiwaniu spokoju i płomienia.
Oznacza „uwieńczony laurem” lub „laureat”, od łacińskiego „Laurentius”, kojarzonego z laurem zwycięstwa i chwały.
10 sierpnia, święto św. Wawrzyńca z Rzymu, diakona i męczennika III wieku.
Filip II zadedykował go św. Wawrzyńcowi po zwycięstwie w bitwie pod San Quintín, odniesionym w dniu jego święta, i nadał mu rzut w kształcie rusztu, w hołdzie dla męczeństwa świętego.
Deszcz Perseidów, widoczny około 10 sierpnia, jest popularnie znany jako „łzy świętego Wawrzyńca”.
Nic z tych rzeczy: Lorenzo przeżywa silny renesans w Hiszpanii, we Włoszech i w Ameryce Łacińskiej dzięki swojej klasycznej i ponadczasowej elegancji.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.