Znaczenie: ten, kto ratuje.
Z łacińskiego Salvator.
6 sierpnia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Jezus z Nazaretu. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Żydowski kaznodzieja I wieku w rzymskiej Palestynie. Zakwestował hierarchie społeczne i religijne swojego czasu, broniąc wykluczonych i ubogich. Odmówił ulegania przemocy lub kompromisom politycznym, nawet w obliczu śmierci.
Co z tego zostaje: Dowiaduje się, że można stawiać czoła władzy, nie używając siły. Jego przykład zachęca do stawiania godności ludzkiej i współczucia ponad ustalony porządek.
Salvatore obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 18 marca; w USA i w Argentynie 6 sierpnia.
Imię „Salvatore” nie wywodzi się od mężczyzny, lecz od tytułu boskiego: Chrystusa, Zbawiciela świata. Jest to imię czysto dewocyjne, nadawane przez wieki jako akt wiary i wdzięczności, a niesie ze sobą zarówno powagę, jak i ciepło. Jest jednym z symbolicznych imion południa Włoch, zwłaszcza na Sycylii, gdzie brzmi jak skarb tożsamości.
Imię ma dźwięk wspaniały i uroczysty, ale życie codzienne uczyniło je dzięki zdrobniałym formom niewiarygodnie czułym: Totò, Turi, Salvo, Turiddu. W tych formach imię traci całą surowość i staje się obliczem przyjaciela, towarzysza i syna z sąsiedztwa.
Salvatore przywodzi na myśl głębokie korzenie, zjednoczone rodziny, pamięć i przynależność. Ci, którzy noszą to imię, niosą imię mówiące o ochronie i poświęceniu, ale w życiu codziennym łączy się ono z czułością. Starożytne, a jednocześnie niewiarygodnie ciepłe.
Imię „Salvatore” wciela w sobie lojalność: w jego profilu ta cecha osiąga szczyt i jest kluczem do wszystkiego, co go dotyczy. Osoba nosząca to imię nie zdradzi, nie porzuci i nie zapomni, skąd pochodzi. Rodzina, przyjaciele z całego życia i kraj pochodzenia to dla niego sakralne przymierza, spójne z imieniem, które mówi o ratowaniu i ochronie innych.
Jest to osoba o ogromnej stabilności, filar w cudzych burzach: gdy wszystko się wali, Salvatore pozostaje na nogach i wyciąga pomocną dłoń. Posiada energię życiową i konkretne działania, więcej gestów niż słów; wyobraźnia jest jego słabym punktem, ponieważ woli to, co realne, od mglistego, fakty od pustej gadki. Nie buduje zamków w chmurach: buduje domy, w których ludzie mogą mieszkać.
Za jego solidnym, a czasem ostrym zachowaniem kryje się zaskakująca wrażliwość. Salvatore wzrusza się, przywiązuje i ceni ludzi z czułością, którą jego zdrobnienia – Totò, Turi – wyrażają lepiej niż jakiekolwiek słowo. Nie musi wydawać się wielki: wystarczy, że jest użyteczny i kochany przez swoją rodzinę.
Mierzy z równowagą i hojnością, ale nie jest naiwny: ma poczucie honoru związane z ziemiami, z których pochodzi jego imię, a ci, którzy zdradzą to zaufanie, tracą go na zawsze. Jego humor jest umiarkowany, często ostry, ale zawsze dobroduszny. Podsumowując, Salvatore to przyjaciel i ojciec, o którym wszyscy by marzyli: silny, a nie twardy, czuły, a nie słaby, zawsze obecny. Imię, które samo w sobie jest obietnicą bycia tam.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salvatore, ten „zbawca” narodziły się z łacińskiego płomienia, nie flirtuje – podbija z niemal religijną intensywnością. Jego miłość jest aktem łaski, lekarstwem na banalną samotność. Zaczarowuje tą aurą absolutnej ochrony, magnetycznym urokiem, który czyni partnerkę wybraną, duszę przeznaczoną do zachowania. Nie bawi się w fruwolne gry umysłowe; zanurza się bezpośrednio w cielesną i emocjonalną esencję. Przyciąga go szczera wrażliwość, ta kruchość, która obiecuje przemienić się w siłę. Z kolei ucieka przed duszami pełnymi podejrzliwości, tymi, które się nie oddają, ponieważ jego instynktem jest chronić, a nie pilnować. Obliczona chłoda czy obojętność natychmiast go męczą: dla niego miłowanie jest życiowym zobowiązaniem, obietnicą wzajemnego zbawienia. Ofiarowuje swoją siłę, by druga osoba mogła wreszcie wzlecieć, wolna i spełniona, bez obawy przed upadkiem. To miłość totalna, płomienna i wierna, w której każdy pocałunek jest aktem odkupienia.
Z łacińskiego Salvator, „ten, który zbawia”, co jest tłumaczeniem greckiego Sōtḗr. Jest to tytuł chrześcijański nadany Jezusowi jako odkupicielowi świata.
Oznacza dosłownie „zbawca” lub „ten, który zbawia”. Nawiązuje do Chrystusa Zbawiciela.
6 sierpnia, święto Przemienienia Pańskiego (Zbawiciela). W dniu 18 marca wspomina się również św. Salvadora z Horta.
Jego pochodzenie jest dewocyjne, ale dziś jest używany naturalnie jako klasyczne imię, w dużej mierze dzięki postaciom takim jak Salvador Dalí.
Tak, a nawet nadaje nazwę całemu krajowi, El Salvador, którego stolica oddaje cześć Zbawicielowi Świata.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.