Znaczenie: zbawca.
z włoskiego „salvatore”, z łacińskiego „salvator”: zbawiciel.
18 marca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Salvator d'Orta.
Szewc i hiszpański franciszkanin z epoki renesansu, urodzony w Geronie. Po porzuceniu zawodu szewca poświęcił swoje życie dyskretnemu służeniu swojej wspólnocie, podejmując się najcięższych obowiązków, takich jak gotowanie w Horta, zanim zmarł podczas misji na Sardynii.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by znaleźć swoją wielkość w pokorze pracy fizycznej, a nie w dążeniu do uznania. Jest to dowód na to, że godność nie zależy od statusu społecznego, lecz od stałości, z jaką służy się innym.
Źródło: Nominis
Salvatore obchodzi imieniny we Francji, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii i w Niemczech 18 marca; w USA i w Argentynie 6 sierpnia.
Salvatore nie wywodzi się od mężczyzny, lecz od tytułu boskiego: Chrystusa, Zbawiciela świata. Jest to imię czysto dewocyjne, nadawane przez wieki jako akt wiary i wdzięczności, a zatem łączy w sobie powagę i ciepło. Jest jednym z symbolicznych imion południowych Włoch, zwłaszcza na Sycylii, gdzie brzmi jak skarb tożsamości.
Imię to ma dźwięk grandiozny i uroczysty, ale życie codzienne uczyniło je niesamowicie czułym dzięki zdrobnieniom: Totò, Turi, Salvo, Turiddu. W tych formach imię traci całą surowość i staje się obliczem przyjaciela, towarzysza i syna z sąsiedztwa.
Salvatore przywodzi na myśl głębokie korzenie, zjednoczone rodziny, pamięć i przynależność. Ci, którzy noszą to imię, noszą imię mówiące o ochronie i ofierze, ale w życiu codziennym topi się ono w czułości. Starożytne, a jednocześnie niesamowicie ciepłe.
Salvatore wciela w sobie lojalność: w jego profilu ta cecha osiąga absolutny szczyt i jest kluczem do wszystkiego, co go dotyczy. Ten, kto nosi to imię, nie zdradzi, nie opuści i nie zapomni, skąd pochodzi. Rodzina, przyjaciele na całe życie i kraj pochodzenia to dla niego sakralne przymierza, spójne z imieniem, które mówi o zbawieniu i ochronie innych.
Jest osobą o wielkiej stabilności, filarem w burzach innych: gdy wszystko się wali, Salvatore to ten, kto pozostaje na nogach i wyciąga rękę. Posiada energię życiową i konkretne działania, więcej gestów niż słów; wyobraźnia jest jego słabym punktem, ponieważ woli rzeczywistość niż mglistość, fakty niż gadanie. Nie buduje zamków w chmurach: buduje domy, w których ludzie mogą żyć.
Za jego solidnym, a czasem surowym zachowaniem kryje się zaskakująca wrażliwość. Salvatore wzrusza się, przywiązuje i ceni ludzi z czułością, którą jego zdrobnienia — Totò, Turi — wyrażają lepiej niż jakiekolwiek słowa. Nie musi wydawać się wielki: wystarczy, że jest użyteczny i kochany przez swoją rodzinę.
Godzi spory z wyważeniem i hojnością, ale nie jest naiwny: ma poczucie honoru związane z ziemiami, z których pochodzi jego imię, a ci, którzy zdradzają to zaufanie, tracą go na zawsze. Jego humor jest umiarkowany, często surowy, a jednocześnie dobroduszny. W skrócie, Salvatore to przyjaciel i ojciec, jakiego wszyscy by chcieli: silny, ale nie twardy, czuły, ale nie słaby, zawsze obecny. Imię, które samo w sobie jest już obietnicą obecności.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Salvatore, ten „zbawca” narodzony z łacińskiego płomienia, nie zaleca się, lecz podbija z niemal religijną intensywnością. Jego miłość jest aktem łaski, lekarstwem na banalną samotność. Pociąga aurą absolutnej ochrony, magnetycznym urokiem, który czyni partnerkę wybranką, duszą przeznaczoną do bycia chronioną. Nie bawi się w błahe gry umysłu; zanurza się prosto w cielesną i emocjonalną esencję. Co go przyciąga, to szczera wrażliwość, ta kruchość, którą obiecuje przekształcić w siłę. Z drugiej strony ucieka przed duszami chłodnymi, tymi, które niczego nie oddają, ponieważ jego instynktem jest chronić, a nie pilnować. Obliczona chłodność lub obojętność natychmiast go nudzą: dla niego kochać to żywotne zobowiązanie, obietnica wzajemnego zbawienia. Ofiaruje swoją siłę, by druga osoba mogła wreszcie odlecieć, wolna i spełniona, bez obawy przed upadkiem. To miłość totalna, płonąca i wierna, w której każdy pocałunek jest aktem odkupienia.
Oznacza to „ten, który ratuje”, od łacińskiego Salvator; jest to tytuł nadany Jezusowi Chrystusowi.
Dzień imienin Salvatore przypada 18 marca, ku czci świętego Salwatora z Horty. Był on hiszpańskim bratem mniejszym franciszkaninem.
Toto to czułe i dziecięce określenie Salvatore, bardzo powszechne, zwłaszcza na południu.
Jest bardzo zakorzenione na całym południu, zwłaszcza na Sycylii, gdzie tradycyjnie jest jednym z najpopularniejszych imion.
Sylvatrice i Sylvina, choć rzadsze, są udokumentowane.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.