Znaczenie: wiatr, wiatr lub ruch powietrza.
Z łacińskiego aura i greckiego aura, o indoeuropejskim rdzeniu wer-.
19 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Aura.
Chrześcijańska zakonnica żyjąca w Kordobie, w Hiszpanii, w IX wieku. Stając w obliczu tortur narzuconych przez władzę kalifatu, najpierw uległa strachowi, zanim ostatecznie odmówiła porzucenia swoich przekonań. Jej ostateczny sprzeciw, po chwili słabości, kosztował ją życie.
Co z tego zostaje: Może zachwiać się w obliczu strachu, nie zdradzając przy tym swojej tożsamości. To właśnie w tej zdolności do podniesienia się po strachu tkwi bardzo ludzka forma odwagi.
Źródło: Nominis
Aura obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 lipca.
Pochodzący od łacińskiego aura i greckiego aura, to imię oznacza bryzę, wiatr lub ruch powietrza. Jego indoeuropejski rdzeń, wer-, oznaczający dmuchać lub płynąć, podtrzymuje jego elementarną istotę. Historycznie jest związane z Aurą, grecko-rzymską boginią lekkich bryz, oraz z Aurami, nimfami, które były córkami Anemoi, bogów czterech wiatrów kardynalnych.
W nowoczesnym spirytyzmie, który pojawił się około 1870 roku, znaczenie ewoluowało, by oznaczać subtelną emisję otaczającą żywe istoty. Ta dwoistość łączy namacalną siłę natury z niewidzialną energią duszy.
Aura to nazwa, która wciela w sobie eteryczne i dotykalne. Archetypiczną postacią jest wolny duch, napędzany ideałem harmonii między „ja” a otoczeniem. Dominującą cechą jest przepuszczalność; jak sugeruje to pojęcie, „przenikają wszystko, łącząc naszą wewnętrzną naturę ze światem zewnętrznym”. Ta wrażliwość pozwala im płynnie nawigować przez życie, wchłaniając emocje innych, jednocześnie zachowując własną, unikalną wibrację.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Aura jest zmysłowa i intuicyjna, uwodząc swoją obecnością, a nie siłą. Przyciąga partnerów, którzy szukają głębi i rezonansu emocjonalnego. Choć jej łagodna natura jest ujmująca, może też prowadzić do przytłoczenia przez energie innych. Wymaga partnera, który uszanuje jej potrzebę przestrzeni i duchowej więzi, unikając zależności, która dusi jej serce wolnego ducha.
Pochodzi od łacińskich i greckich słów oznaczających bryzę lub ruch powietrza.
Aura jest boginią lekkich bryz, matką nimf Aurae.
Rozwijała się w kontekście spirytyzmu około 1870 roku.
Oznacza działanie dmuchania lub przepływu.
Tak, jest używana we francuskim, włoskim, hiszpańskim i portugalskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.