Znaczenie: bryza, wiatr lub poruszające się powietrze.
Z łacińskiego aura i greckiego aura, z indoeuropejskim rdzeniem wer-.
19 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Aura.
Chrześcijańska zakonnica żyjąca w Kordobie, w Hiszpanii, w IX wieku. Stając w obliczu tortur narzuconych przez władzę kalifatu, najpierw uległa strachowi, zanim ostatecznie odmówiła porzucenia swoich przekonań. Jej ostateczny sprzeciw, po chwili słabości, kosztował ją życie.
Co z tego zostaje: Może zachwiać się w obliczu strachu, nie zdradzając przy tym swojej tożsamości. To właśnie w tej zdolności do podniesienia się po strachu tkwi bardzo ludzka forma odwagi.
Źródło: Nominis
Aura obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 19 lipca.
Pochodzenie od łacińskiego aura i greckiego aura, to imię oznacza bryzę, wiatr lub powietrze w ruchu. Jego indoeuropejski rdzeń, wer-, oznaczający dmuchanie lub przepływ, podtrzymuje jego elementarną esencję. Historycznie jest związane z Aurą, grecko-rzymską boginią lekkich bryz, oraz z Aurae, nimfami, które były córkami Anemoi, bogów czterech wiatrów kierunkowych.
W nowoczesnym spirytyzmie, który powstał około 1870 roku, znaczenie ewoluowało, aby oznaczać subtelną emanację otaczającą żywe istoty. Ta dwoistość łączy namacalną siłę natury z niewidzialną energią duszy.
Aura łączy w sobie to, co eteryczne, i to, co materialne. Archetypiczną postacią jest wolny duch, napędzany ideałem harmonii między „ja” a otoczeniem. Dominującą cechą jest przepuszczalność; jak sugeruje to pojęcie, „przenika wszystko, łącząc naszą wewnętrzną naturę ze światem zewnętrznym”. Ta wrażliwość pozwala im płynąć przez życie z gracją, wchłaniając emocje innych, jednocześnie zachowując własną, unikalną wibrację.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
W miłości Aura jest zmysłowa i intuicyjna; uwodzi dzięki swojej obecności, a nie sile. Przyciąga partnerów, którzy szukają głębi i rezonansu emocjonalnego. Choć jej łagodna natura jest ujmująca, może też prowadzić do tego, że zostanie przytłoczona przez energie innych. Potrzebuje partnera, który szanuje jej potrzebę przestrzeni i duchowej więzi, unikając zależności, która dusi jej serce wolnego ducha.
Pochodzi od łacińskich i greckich słów oznaczających bryzę lub poruszające się powietrze.
Aura jest boginią lekkich bryz, matką nimf Aurae.
Rozwijał się w kontekście spirytyzmu około 1870 roku.
Oznacza czynność dmuchania lub przepływu.
Tak, używa się go we francuskim, włoskim, hiszpańskim i portugalskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.