Znaczenie: niebiański lub boski.
Łacińskie imię Diana, utożsamiane z grecką Artemidą.
10 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Diana z Andalu.
Włoska zakonnica z XIII wieku, aktywna w rejonie Bolonii. Współzałożyła klasztor dominikański, tworząc uporządkowaną przestrzeń, w której kobiety mogły poświęcić się nauce i życiu wspólnotowemu, z dala od ograniczeń tamtych czasów.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by zbudować miejsce, w którym inteligencja i spokój są ważniejsze niż otaczający hałas. To dowód na to, że upór pozwala tworzyć trwałe schronienia, nawet w niespokojnych czasach.
Do sprawdzenia: źródła na temat tej postaci są niepełne lub sprzeczne.
Diana obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 10 czerwca; we Francji 9 czerwca.
Diana to imię wywodzące się bezpośrednio z mitologii rzymskiej, obciążone ciężarem bogini polowania, księżyca i dzikiej natury, dziewiczej łowczyni, zaciekle niezależnej, którą Rzymianie utożsamiali z grecką Artemidą. Jej rdzeń oznacza „niebiański” lub „boski”, a coś z tego świetlistego, oświetlonego księżycem charakteru zawsze mu towarzyszyło.
W przeciwieństwie do imienia świętego, Diana niesie ze sobą pogański i klasyczny blask, przywołując na myśl srebrzyste łuki, lasy i światło gwiazd. W wyobraźni współczesnej zyskała drugą, niezapomnianą warstwę dzięki Dianie, Księżnej Walii, której globalna sława nadała imieniu ton elegancji, współczucia i cichego buntownictwa pod koniec XX wieku.
Dziś Diana brzmi królewsko, z wdziękiem i silnie, kobieco, ale nie delikatnie. Wygląda na ponadczasowe i międzynarodowe, czuje się u siebie w języku angielskim, hiszpańskim, włoskim i innych, jest to imię sugerujące postawę, niezależność i odrobinę niebiańskiego blasku.
Diana nie podąża za nikim. Najwyższą cechą w jej profilu jest niezależność, co idealnie pasuje do imienia, które należało do nieposkromionej bogini łowów, przemierzającej las ze srebrnym łukiem i nie odpowiadającej przed nikim. Diana sama wyznacza sobie kurs od wczesnych lat i rzadko prosi o pozwolenie; posiada tę samokontrolowaną, lekko królewską jakość, która sprawia, że ludzie zakładają, iż ma ona władzę, nawet gdy nikt jej jej nie nadał. Jej ambicja również jest wysoka, ale jest to jej czysta, samokierowana odmiana, wola opanowania własnego terytorium, a nie zadowalania tłumu.
I naprawdę nie potrzebuje tłumu. Jej potrzeba uwagi jest zaskakująco niska, co daje jej beztroską pewność siebie; będzie robić swoje, podczas gdy inni pchają się o aprobatę. Jest tu też prawdziwa energia i ciepło, poczucie ruchu i celu, złagodzone dyplomatyczną skłonnością, która utrzymuje ją w równowadze, zamiast czynić ją kolczastą. Może zarządzać salą i ujmować ją w tym samym oddechu, w sposób, w jaki Diana Ross dominuje scenę lub Diana Rigg dominuje scenę.
Podwójne dziedzictwo imienia daje jej rozpiętość: po jednej stronie dzika, oświetlona księżycem łowczyni, a po drugiej gracja i ciche współczucie, które świat kochał w Dianie, Księżnej Walii. Diana może być jedną i drugą, o silnym umyśle i czułym sercu, silną obrończynią, która broni ludzi, których kocha. Stabilna i zakorzeniona pod odważnością, jest lojalna, ale nie lepka, i godna zaufania, ale nie uległa. Jej humor jest pewny siebie i lekko suchy. W całości jest to niezależny duch z królewskim blaskiem: ktoś, kto wyznacza własną drogę, nie potrzebuje oklasków, by poznać swoją wartość i, mimo to, niemal bez wysiłku, i tak zwykle kończy w blasku.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Diana podchodzi do intymności z cichą, drapieżną gracją samego księżyca — blada, lśniąca i absolutnie nieposkromiona. Nie goni; czeka, obserwując z cieni, aż moment dojrzeje, by zaatakować. Jej uwodzenie nie jest krzykiem, lecz szeptem boskiego przyciągania, zakorzenionym w starożytnej, niebiańskiej pewności siebie. Pociągają ją partnerzy o dzikim i niezależnym duchu, ci, którzy potrafią utrzymać swoją pozycję wobec dzikości, którą ona wciela. Dla Diany miłość jest polowaniem duszy, świętym tańcem między myśliwym a ofiarą, w którym szacunek jest jedynym środkiem płatniczym. Jednak jej cierpliwość jest ograniczona. Ma w pogardzie stagnację, emocjonalną lepką zależność lub nudę. Partner, któremu brakuje głębi lub nie potrafi uszanować jej autonomii, znajdzie ją wycofującą się w zimną ciszę boskości, zostawiając go za sobą. Szuka zjednoczenia, które wydaje się przeznaczone, intensywne i wiecznie świeże, jak pierwsze światło dnia przełamujące horyzont.
„Niebiański” lub „boski”, od łacińskiego rdzenia związanego z niebem i światłem dziennym; Diana była rzymską boginią księżyca i łowów.
Dzień imienia Diany przypada 10 czerwca, ku czci Błogosławionej Diany d’Andalo. Była włoską dominikanką, założycielką klasztoru św. Agnieszki w Bolonii.
Rzymska bogini łowów, zwierząt dzikich, księżyca i porodów, odpowiedniczka greckiej Artemidy.
Imię jest stare, ale Diana, księżna Walii, nadała mu ogromną współczesną sławę i trwały związek z gracją i współczuciem.
Di, Didi, Dee i Dinah to wszystkie popularne krótkie formy.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.