Znaczenie: Niebiański, boski.
Diana wywodzi się od starożytnego łacińskiego/praindoeuropejskiego rdzenia *diw- oznaczającego „niebiański” lub „boski” (powiązanego z dies, „dzień”), imienia rzymskiej bogini księżyca i łowów.
10 czerwca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święta Diana z Andalu.
Włoska fundatorka z XIII wieku, pochodząca z regionu Bolonii. Zorganizowała i ustrukturyzowała wspólnotę kobiet w Bolonii, zapewniając im stabilną i samodzielną formę życia w ramach zakonu dominikanów. Jej działalność umożliwiła trwałe osadzenie klasztoru, który przetrwał znacznie dłużej niż jej epoka.
Co z tego zostaje: Można wybrać budowanie czegoś konkretnego i trwałego, nawet w kontekście, w którym inicjatywa indywidualna jest często hamowana. Jest to dowód na to, że organizacja i upór pozwalają stworzyć przestrzeń wolności dla siebie i dla innych.
Diana obchodzi imieniny w USA, we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 10 czerwca; we Francji 9 czerwca.
Diana to imię prosto z rzymskiej mitologii, noszone przez boginię łowów, księżyca i dzikiej natury, przez Rzymian utożsamianą z grecką Artemidą. Była to zaciekle niezależna, dziewicza łowczyni. Rdzeń imienia oznacza „niebiańskie” lub „boskie” i coś z tego świetlistego, księżycowego charakteru zawsze mu towarzyszyło.
W przeciwieństwie do imienia świętego, Diana niesie ze sobą pogański, klasyczny blask, przywołując na myśl srebrne łuki, lasy i blask gwiazd. W wyobraźni współczesnych zyskała drugi, niezapomniany wymiar dzięki Dianie, księżnej Walii, której globalna sława nadała imieniu w późnym XX wieku nutę elegancji, współczucia i cichego buntu.
Dziś imię Diana brzmi królewsko, z gracją i siłą; jest kobiece, ale nie delikatne. Wygląda na ponadczasowe i międzynarodowe, dobrze czuje się w języku angielskim, hiszpańskim, włoskim i innych, sugerując spokojną pewność siebie, niezależność i odrobinę niebiańskości.
Diana nie jest niczyją naśladowczynią. Dominującą cechą w jej profilu jest niezależność, co pasuje do imienia, które należało do nieposkromionej bogini łowów, kroczącej przez las ze srebrnym łukiem i nie podlegającej nikomu. Diana wyznacza sobie własny kurs już we wczesnym okresie i rzadko prosi o pozwolenie; posiada tę pewną siebie, lekko królewską jakość, która sprawia, że ludzie zakładają, że ma władzę, nawet gdy nikt jej jej nie nadał. Jej ambicja jest również wysoka, ale to czysty, samokierowany rodzaj dążenia do opanowania własnego obszaru, a nie do zadowolenia tłumu.
I naprawdę nie potrzebuje tłumu. Jej potrzeba uwagi jest zaskakująco niska, co daje jej spokojną pewność siebie; chętnie będzie robić swoje, podczas gdy inni rywalizują o aprobatę. Jest tu również prawdziwa energia i ciepło, poczucie ruchu i celu, złagodzone dyplomatycznym zacięciem, dzięki któremu zachowuje opanowanie, a nie staje się kolczasta. Potrafi zawładnąć salą i oczarować ją jednym tchem, tak jak Diana Ross włada sceną lub Diana Rigg władała sceną.
Podwójne dziedzictwo imienia daje jej zakres: dziką, oświetloną księżycem łowczynię po jednej stronie, a po drugiej stronie grację i ciche współczucie, które świat kochał w osobie Diany, księżnej Walii. Diana może być jednocześnie twardą i czułą, silną obrończynią, która wspiera ludzi, których kocha. Stabilna i ugruntowana pod odważnością, jest lojalna bez bycia przyklejoną i godna zaufania bez bycia posłuszną. Jej humor jest pewny siebie i nieco suchy. W całości jest niezależnym duchem z królewskim blaskiem: ktoś, kto idzie własną ścieżką, nie potrzebuje oklasków, by poznać swoją wartość, a jednak, niemal bez wysiłku, zwykle kończy się tym, że i tak świeci.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Diana podchodzi do intymności z cichą, drapieżną gracją samego księżyca – blada, lśniąca i całkowicie nieposkromiona. Nie goni; czeka, obserwując z cienia, aż moment będzie dojrzały do ataku. Jej uwodzenie nie jest krzykiem, lecz szeptem boskiego uroku, zakorzenionym w starożytnej, niebiańskiej pewności siebie. Przyciągają ją partnerzy o dzikim, niezależnym duchu, ci, którzy potrafią stanąć twardo na nogach wobec dzikości, którą ona wciela. Dla Diany miłość jest polowaniem duszy, świętym tańcem między łowcą a ofiarą, w którym jedyną walutą jest szacunek. Jednak jej cierpliwość jest ograniczona. Nienawidzi stagnacji, kurczowego przywiązania i emocjonalnej tępoty. Partner pozbawiony głębi lub nie szanujący jej autonomii odkryje, że Diana wycofuje się w chłodną ciszę boskości, zostawiając go w kurzu. Szuka związku, który wydaje się przeznaczeniem, intensywnego i wiecznie świeżego, jak pierwsze światło dnia przebijające się nad horyzontem.
„Niebiański” lub „boski”, od łacińskiego rdzenia związanego z niebem i światłem dziennym; Diana była rzymską boginią księżyca i łowów.
Imieniny Diany obchodzone są 10 czerwca, ku czci błogosławionej Diany z Andalò. Była włoską dominikanką, która założyła klasztor św. Agnieszki w Bolonii.
Rzymska bogini łowów, zwierząt dzikich, księżyca i porodu, odpowiedniczka greckiej Artemidy.
Imię jest starożytne, ale Diana, księżna Walii, nadała mu ogromną współczesną sławę i trwały związek z gracją i współczuciem.
Di, Didi, Dee i Dinah to wszystkie popularne formy skrócone.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.