Znaczenie: pochodzący z rodu Laeliów; wesoły.
Z włoskiej formy Lelio, wywodzącej się od łacińskiego nazwiska rodowego Laelius / Laelia; najbardziej przyjęta etymologia wiąże ją z laetus, „wesoły, szczęśliwy, płodny”.
20 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Eliasz.
Hebrajski prorok z IX wieku przed naszą erą, w Izraelu. Sam skonfrontował się z kapłanami Baala na górze Karmel, wyzywając ugruntowaną władzę i większość, by trwać przy swoim przekonaniu. W obliczu przeciwności odmówił ustąpienia, nawet za cenę swojego życia.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie podążać za prądem, gdy uważa się, że prawda leży gdzie indziej. Jest to forma odwagi, która wymaga wytrwałości, ponieważ trzymanie się swojego stanowiska wobec tłumu jest często samotną próbą.
Źródło: Nominis
Lélio obchodzi imieniny we Francji, w Brazylii i w Argentynie 20 lipca.
Lélio to francuska forma włoskiego Lelio, imienia wywodzącego się bezpośrednio ze starożytnego Rzymu. Pochodzi od nazwiska rodowego Laelius, nazwy znakomitej rodziny patrycjuszy, gens Laelia. Jej najznamienitszy członek, Caius Laelius, wierny przyjaciel Scypiona Afrykańskiego, stał się piórem Cycerona bohaterem dzieła De Amicitia, traktatu o przyjaźni: trudno znaleźć piękniejszego symbolicznego patrona.
Porzucone w średniowieczu, z powodu braku świętego patrona i w cieniu imion biblijnych, Lelio odżywa wraz z włoskim renesansem, gdy humaniści wyeksponowali kulturę klasyczną. Staje się również imieniem scenicznym: Lélio jest jednym z typowych kochanków w commedia dell'arte, a Berlioz nada tym mianem swemu monodramowi lirycznemu, będącemu sequelem Symfonii fantastycznej.
We Francji Lélio uwodzi dziś rodziców poszukujących rzadkiego, słodkiego i słonecznego imienia, o śródziemnomorskich brzmieniach i starożytnej patynie. Choć nie ma świętego w kalendarzu, nie pozbawia go to bogatego imaginarium: cycerońskiej przyjaźni, radości jego łacińskiej etymologii i elegancji włoskiej sceny.
Lélio niesie ze sobą aromat starożytności i renesansu, aromat imienia, które pachnie łacińskim słońcem i radością życia, bo tak właśnie brzmi laetus. Łatwo wyobrazić sobie ciepły i promienny temperament, obdarzony zdolnością do przyjaźni, na wzór jego odległego patrona, Gajusza Laeliusa, którego Cyceron uczynił modelem wiernej przyjaźni. Lojalność i zamiłowanie do prawdziwych więzi wydają się być wpisane w jego etymologię.
Ale Lélio to nie tylko słodycz: jego numerologia w ósemce nadaje mu piękną ambicję, naturalny magnetyzm i pragnienie budowania. Lubi duże projekty, odpowiedzialności i uznanie, które wieńczy wysiłek. W nim jest elegancja lidera, zdolność do jednoczenia i wcielenia się w rolę, jak amant z commedii dell’arte, który z werwą zajmuje pierwsze plany sceny. Wyczuwa się, że czuje się swobodnie w świetle reflektorów, co nie prowadzi jednak do próżności.
Ta słoneczna strona współistnieje z prawdziwą finezją. Karmiony humanistyczną i artystyczną wyobraźnią, Lélio ma gust, ciekawość i poczucie piękna, które kierują go ku kulturze, muzyce i słowom. Umiejętnie posługuje się humorem i uwodzeniem, rozbrajając napięcia urokiem, a nie siłą.
Pod fasadą podbojową czuwa jednak wrażliwość, którą jego bliscy dobrze znają: Lélio potrzebuje uznania, boi się zdrady bardziej niż porażki, a dotrzymywanie słowa stawia sobie za punkt honoru. Niezależny, nie lubi, gdy decydują za niego, ale pozostaje głęboko związany ze swoimi bliskimi. W skrócie: charakter starożytnego śródziemnomorczyka: ambitny i radosny, błyszczący w towarzystwie, wierny w przyjaźni i napędzany przekonaniem, że życie zasługuje na to, by żyć je z werwą.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lélio nie wchodzi w uwodzenie przez fałsz, lecz przez zaraźliwą witalność, odziedziczoną po tym korzeniu laetus, który go definiuje. Flirtuje ze zmysłową szczerością, tam gdzie inni grają w tajemnice. Jego urok tkwi w tej promiennej, rozbrajającej radości życia; oferuje miłość natychmiastową, cielesną i obecną, bez nużących wstępów. Pociąga go witalność, szuka partnerki zdolnej dorównać jego energii, muzy, która podzieli jego pragnienie doświadczeń. W zamian nic go nie irytuje tak bardzo jak ociąganie się lub chłodna kalkulacja. Smutek go nudzi, sztywność go odpycha. Potrzebuje płynności, wspólnego śmiechu i autentycznego połączenia fizycznego. Dla Lélia miłość jest aktem celebracji. Jeśli poczuje, że płomień gaśnie na rzecz analizy lub melancholii, wycofa się z zimną elegancją, wybierając wolność nad martwą pasję. Bardzo lubi, ale lubi swobodnie.
Włoskie imię Lelio wywodzi się od rzymskiego nazwiska rodowego Laelius (gens Laelia), rodziny z czasów starożytnego Rzymu.
„Z rodziny Laelia”; najbardziej powszechna etymologia łacińska wiąże je z laetus, „wesoły, szczęśliwy”.
Tak: Lélio jest czczony 20 lipca, dnia, który kalendarz poświęca świętemu Élie. Prorok Starego Testamentu (IX wiek p.n.e.) — Prorok Eliasz z Tiszby w Galaadzie bronił praw Boga przed Achabem, bezbożnym królem Izraela. Zapowiedział suszę jako karę za grzechy króla i, na rozkaz Boga, ukrył się w potoku Cherit, w samotności, przez trzy lata.
Tak, Lélio to francuska wersja włoskiego Lelio, spopularyzowana w okresie renesansu i na scenach teatralnych.
Tak: to bohater traktatu Cycerona o przyjaźni, jeden z amantów commedii dell'arte oraz tytuł dzieła Berlioza.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.