Znaczenie: pochodzący z rodu Laelius; wesoły.
Pochodzi od włoskiej formy Lelio, wywodzącej się od łacińskiego nazwiska rodowego Laelius / Laelia; najczęściej przyjmowana etymologia wiąże je z laetus „wesoły, szczęśliwy, płodny”.
20 lipca
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Święty Eliasz.
Hebrajski prorok z IX wieku przed naszą erą, w Izraelu. Sam skonfrontował się z kapłanami Baala na górze Karmel, wyzywając ugruntowaną władzę i większość, by trwać przy swoim przekonaniu. W obliczu przeciwności odmówił ustąpienia, nawet za cenę swojego życia.
Co z tego zostaje: Można wybrać, by nie podążać za prądem, gdy uważa się, że prawda leży gdzie indziej. Jest to forma odwagi, która wymaga wytrwałości, ponieważ trzymanie się swojego stanowiska wobec tłumu jest często samotną próbą.
Źródło: Nominis
Lélio obchodzi imieniny we Francji, w Brazylii i w Argentynie 20 lipca.
Lélio to francuska forma włoskiego imienia Lelio, wywodzącego się prosto z antycznego Rzymu. Pochodzi od gentylonu Laelius, nazwiska sławnej rodziny patrycjuszowskiej, gens Laelia. Jego najbardziej znany członek, Caius Laelius, wierny przyjaciel Scypiona Afrykańskiego, stał się pod piórem Cycerona bohaterem dzieła De Amicitia, traktatu o przyjaźni: trudno o piękniejszy patronat symboliczny.
Zapomniane w średniowieczu, z braku świętego patrona i w cieniu imion biblijnych, Lelio odżywa wraz z włoskim renesansem, gdy humaniści przywracają na honor kulturze klasycznej. Staje się również pseudonimem scenicznym: Lélio jest jednym z typowych kochanków commedii dell’arte, a Berlioz nadał mu tak tytuł swemu monodramowi lirycznemu, będącemu kontynuacją Symfonii fantastycznej.
We Francji Lélio przyciąga dziś rodziców poszukujących rzadkiego, łagodnego i słonecznego imienia, o śródziemnomorskich brzmieniach i antycznym patynie. Choć nie ma świętego w kalendarzu, niesie ze sobą bogatą wyobraźnię: cyceronowską przyjaźń, radość płynącą z jego łacińskiej etymologii oraz elegancję włoskiej sceny.
Lélio niesie ze sobą zapach starożytności i renesansu, to imię, które pachnie latyńskim słońcem i radością życia, co zresztą potwierdza jego etymologiczny rdzeń laetus. Łatwo wyobrazić sobie ciepły i promienny temperament, obdarzony talentem do przyjaźni, na wzór jego odległego patrona, Gajusza Laeliusa, którego Cyceron uczynił wzorem wiernego przyjaciela. Lojalność i zamiłowanie do prawdziwych więzi wydają się być wpisane w jego etymologię.
Ale Lélio to nie tylko łagodna dusza: jego numerologia, oparta na ósemce, nadaje mu piękną ambicję, naturalny magnetyzm i chęć budowania. Kocha wielkie projekty, odpowiedzialność i uznanie, które wieńczy wysiłek. Widać w nim elegancję lidera, zdolność do jednoczenia ludzi i wcielania się w role, tak jak kochanek commedii dell’arte, który z rozmachem zajmuje miejsce na pierwszym planie. Wyobrażamy go sobie pewnego siebie w świetle reflektorów, bez popadania w próżność.
Ta słoneczna strona współistnieje z prawdziwą finezją. Karmiony humanistyczną i artystyczną wyobraźnią, Lélio ma dobry smak, ciekawość świata i wyczucie piękna, które kierują go ku kulturze, muzyce i słowu. Umie posługiwać się humorem i uwodzeniem, rozładowując napięcia dzięki urokowi, a nie sile.
Pod podbojową fasadą czuwa jednak wrażliwość, którą znają jego bliscy: Lélio potrzebuje szacunku, bardziej boi się zdrady niż porażki i traktuje dotrzymywanie słowa jako kwestię honoru. Niezależny, nie lubi, gdy inni podejmują decyzje za niego, ale pozostaje głęboko przywiązany do swoich. W skrócie: charakter starożytnego mieszkańca basenu Morza Śródziemnego: ambitny i radosny, błyszczący w towarzystwie, wierny w przyjaźni i napędzany przekonaniem, że życie należy przeżywać z rozmachem.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Lélio nie wchodzi w sedukcję przez udawanie, lecz przez zaraźliwy ferment, odziedziczony po tym korzeniu laetus, który go definiuje. Flirtuje z zmysłową szczerością, tam, gdzie inni grają w tajemnice. Jego urok tkwi w tym promiennym radości życia, które rozbraja; oferuje miłość natychmiastową, cielesną i obecną, bez nudnych wstępnych okrążań. Pociąga go witalność, szuka partnerki zdolnej dorównać jego energii, muzy, która dzieli jego pragnienie doznań. Z drugiej strony, nic go nie irytuje tak bardzo jak ponurość lub obliczeniowa chłoda. Smutku nudzi go, sztywność go odpycha. Potrzebuje płynności, wspólnego śmiechu i autentycznego połączenia fizycznego. Dla Lélios miłość jest aktem celebracji. Jeśli poczuje, że płomień gaśnie na rzecz analizy lub melancholii, wycofa się z zimną elegancją, wybierając wolność nad martwą pasję. Kocha mocno, ale kocha swobodnie.
Włoskie Lelio, wywodzące się od rzymskiego nazwiska rodowego Laelius (gens Laelia), rodziny z czasów starożytnego Rzymu.
Pochodzący od rodziny Laelius »; najczęściej przyjmowana etymologia łacińska wiąże go z laetus, „wesoły, szczęśliwy”.
Dzień imienin Lélio przypada 20 lipca, ku czci świętego Eliasza. Jest to prorok Starego Testamentu.
Tak, Lélio to francuska wersja włoskiego imienia Lelio, upowszechnionego w okresie renesansu oraz na scenach teatralnych.
Tak: to bohater traktatu Cycerona o przyjaźni, miłośnik commedia dell'arte oraz tytuł dzieła Berlioza.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.