Znaczenie: wojownik.
Urodzony z boga Marsa, ale jego ogromna europejska fortuna wywodzi się z gestu pokoju: Święty Martin z Tours.
11 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Marcin z Tours. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski żołnierz z IV wieku, który został biskupem w Galii. Podzielił się płaszczem z żebrakiem w mrozie, gest solidarności, który zapisał się w pamięci znacznie wykraczając poza jego karierę wojskową i religijną.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wielkość nie wymaga wyjątkowych środków, jedynie zdolności dostrzegania cierpienia drugiego człowieka i natychmiastowego działania. To lekcja ludzkiego męstwa, która pozostaje aktualna.
Źródło: Wikidata
Martino obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 listopada.
Martino to imię o wojowniczych korzeniach, wywodzące się od boga Marsa, jednak jego ogromna popularność w Europie bierze się z gestu pokoju: św. Martin z Tours, rzymski żołnierz, który rozciął swój płaszcz na pół, aby okryć nim zamarzniętego żebraka. To prawdopodobnie najbardziej znany obraz chrześcijańskiej miłosierdzia, który uczynił Martino jednym z najbardziej kochanych świętych na kontynencie.
We Włoszech imię to jest związane z tysiącami tradycji ludowych: 11 listopada obchodzi się „lato św. Martina”, czyli powrót łagodnej i przyjemnej pogody, a mówi się: „Na św. Martina każde wino staje się winem”. Martino jest również imieniem wielkiego papieża, Martina V, który zakończył schizmę zachodnią.
Dziś Martino przeżywa wspaniałe odrodzenie wśród nowo narodzonych Włochów: brzmi jednocześnie staro i niezwykle świeżo, słodko i męsko, z tym końcowym -ino, które czyni je czułym. Postrzegane jest jako imię eleganckie, łagodne i zdrowe, idealne dla tych, którzy szukają klasyki bez formalizmu.
Martino to wspaniała paradoks: imię pochodzące od boga wojny, które wszyscy kojarzą z najczulszym gestem – płaszczem rozciętym na pół, by ogrzać biedaka. W tym sprzeczności kryje się cały jego charakter. Jest w nim żylka wojownika, odwaga, lojalność, zdolność do bycia na pierwszej linii frontu; ale jest to odwaga oddana w służbie innym, siła, która wybiera ochronę, a nie podbijanie. Martino to dobry rycerz, ten, który walczy wyłącznie o sprawiedliwe sprawy.
Osoba nosząca to imię wyobraża sobie, że jest z natury hojna, niezdolna do odwrócenia się plecami do kogoś, kto potrzebuje pomocy, z poczuciem sprawiedliwości, które jest niemal instynktem. Jest lojalna do końca wobec przyjaciół i rodziny, z tą solidną i ciepłą lojalnością, która nie zna kalkulacji. Słodkie zakończenie imienia oraz zdrobnienia Tino i Martì zdradzają również czułą, dowcipną i łagodną stronę: Martino potrafi wnosić radość i rozładowywać napięcie, nie tracąc przy tym swojej głębokiej powagi.
Pokoleniowo imię przeżywa dziś drugą młodość wśród włoskich dzieci, i nie bez powodu: łączy fascynację tradycjami chłopskimi i świętami świętego Marcina z najnowszą świeżością. Przywołuje na myśl młode wino, płaszcze i nieoczekiwane ciepło listopada, ale także postacie najwyższej rangi, takie jak papież Martino V, który przynosił pokój, lub, w formie angielskiej, giganta takiego jak Martin Luther King. Wynika z tego portret osoby stabilnej i godnej zaufania, stającej nogami na ziemi, z wielkim sercem, zdolnej do gestów, które zostają w pamięci. Martino to ten, kto bez wielu słów bierze swój płaszcz i dzieli go: hojność urzeczona w imieniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Martino nie szuka miłości, zdobywa ją jak strategiczną bitwę. Jego wojownicza natura przejawia się w żelaznej, intensywnej i bezpośredniej pasji. Nie kocha za pomocą więzów, lecz przez fizyczną obecność kogoś, kto przejmuje dowodzenie. Jego uwodzenie jest ostrą bronią: wpatrujący się wzrok, stanowczy głos, energia, która obejmuje cię bez ostrzeżenia, zostawiając cię bez tchu. Przyciąga go odważność, ktoś, kto nie poddaje się łatwo, duch, który może być równorzędnym partnerem jego wewnętrznej siły. Jednak jego lojalność jest absolutna, gdy tylko wybrany zostanie cel. Zdrada jest jedyną wadą, której nie wybacza, ponieważ sprzeciwia się kodeksowi honoru, którym się kieruje. Z czasem jego wojownicza niecierpliwość może przemienić się w zmęczenie; nienawidzi niepewności i braku komunikacji. Szuka sojuszniczki, a nie widza. Gdy kocha, czyni to z oddaniem kogoś, kto poświęcił się świętej sprawie: całkowicie, nieubłaganie i głęboko.
Pochodzi z łaciny, od imienia Martinus związanego z bogiem Marsem; jego rozpowszechnienie zawdzięcza głównie św. Martinowi z Tours.
Oznacza „poświęcony Marsowi”, bogu wojny, a w rozszerzonym znaczeniu „wojownik”.
11 listopada, święto św. Martina z Tours.
To okres łagodnej i słonecznej pogody, który często występuje w połowie listopada, około 11. dnia, czyli w dzień świętego.
Tak, we Włoszech Martino wróciło bardzo do mody i znajduje się wśród najczęściej wybieranych imion męskich w ostatnich latach.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.