Znaczenie: poświęcony Marsowi.
Z łacińskiego Martinus, pochodzącego od imienia Marsa, boga wojny.
11 listopada
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Marcin z Tours. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Rzymski żołnierz z IV wieku, który został biskupem w Galii. Podzielił się płaszczem z żebrakiem w mrozie, gest solidarności, który zapisał się w pamięci znacznie wykraczając poza jego karierę wojskową i religijną.
Co z tego zostaje: Dowiadujemy się tu, że wielkość nie wymaga wyjątkowych środków, jedynie zdolności dostrzegania cierpienia drugiego człowieka i natychmiastowego działania. To lekcja ludzkiego męstwa, która pozostaje aktualna.
Źródło: Wikidata
Martino obchodzi imieniny we Włoszech, w Hiszpanii, w Brazylii, w Argentynie i w Niemczech 11 listopada.
Martino to imię o wojowniczych korzeniach, wywodzące się od boga Marsa, ale jego ogromna popularność w Europie bierze się z gestu pokoju: święty Martin z Tours, rzymski żołnierz, który podzielił swój płaszcz na pół, aby okryć nim zmarzniętego żebraka. To prawdopodobnie najsłynniejszy obraz chrześcijańskiej miłosierdzia, który uczynił Martino jednym z najbardziej kochanych świętych na kontynencie.
We Włoszech imię to jest związane z tysiącem ludowych tradycji: 11 listopada obchodzi się „lato świętego Martina”, czyli powrót łagodnej i przyjemnej pogody, a mówi się: „W święto Martina każdy moszcz staje się winem”. Martino jest również imieniem wielkiego papieża, Martina V, który zakończył schizmę zachodnią.
Dziś Martino przeżywa wspaniałe odrodzenie wśród włoskich noworodków: brzmi jednocześnie staroświecko i niezwykle świeżo, słodko i męsko, z tym końcówką -ino, która czyni je czułym. Postrzegane jest jako imię eleganckie, uprzejme i zdrowe, idealne dla tych, którzy szukają klasyczności bez formalizmu.
Martino to wspaniała paradoks: imię wywodzące się od boga wojny, a jednak wszyscy kojarzą je z najczulszym gestem, z płaszczem przeciętym na pół, by ogrzać biedaka. W tym sprzeczności kryje się cały jego charakter. Posiada w sobie siłę wojownika, odwagę, lojalność, zdolność do bycia na pierwszej linii; ale jest to odwaga oddana do dyspozycji innych, siła, która wybiera ochronę zamiast podboju. Martino to dobry rycerz, ten, który walczy wyłącznie o sprawiedliwe sprawy.
Osoba nosząca to imię wyobrażana jest jako naturalnie hojny, niezdolny do odwrócenia się od kogoś, kto potrzebuje pomocy, z poczuciem sprawiedliwości, które jest niemal instynktem. Jest lojalny do szpiku kości wobec przyjaciół i rodziny, z tą solidną i ciepłą lojalnością, która nie zna kalkulacji. Słodkie zakończenie imienia oraz zdrobnienia Tino i Martì zdradzają również czułą, pomysłową i łagodną stronę: Martino potrafi wnosić radość i rozładowywać napięcie, nie tracąc przy tym swojej głębokiej powagi.
Pokoleniowo imię przeżywa dziś drugą młodość wśród włoskich chłopców i nie bez powodu: łączy urok tradycji chłopskich i świąt świętego Martino z nowoczesną świeżością. Przywołuje na myśl młode wino, płaszcze i nieoczekiwane ciepło listopada, ale także postacie najwyższej rangi, takie jak papież Martino V, który przynosił pokój, lub, w formie angielskiej, giganta w postaci Martina Luthera Kinga. Z tego wyłania się portret osoby stabilnej i godnej zaufania, z nogami na ziemi i wielkim sercem, zdolnej do gestów, które pozostają. Martino to ten, kto bez wielu słów bierze swój płaszcz i dzieli go: hojność urzeczona w imieniu.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Martino nie szuka miłości, lecz podbija ją jak strategiczną bitwę. Jego wojownicza natura przejawia się w żelaznej, intensywnej i bezpośredniej pasji. Nie kocha z dodatkami, lecz z fizyczną obecnością tego, kto przejmuje dowodzenie. Jego uwodzenie to ostry oręż: wpatrujący się wzrok, stanowczy głos, energia, która obejmuje cię bez ostrzeżenia, zostawiając cię bez tchu. Pociąga go odważność, ten, kto nie poddaje się łatwo, duch, który może dorównać jego wewnętrznej sile. Jednak jego lojalność jest absolutna, gdy już wybrał cel. Zdrada to jedyna wada, której nie wybacza, ponieważ jest sprzeczna z kodeksem honoru, którym się kieruje. Z czasem jego wojownicza niecierpliwość może zamienić się w zmęczenie; nienawidzi niepewności i braku komunikacji. Szuka sojuszniczki, a nie widza. Gdy kocha, czyni to z oddaniem kogoś, kto poświęcił się świętej sprawie: całkowicie, bezwzględnie i głęboko.
Od łacińskiego Martinus, pochodzącego od Marsa (Mars), rzymskiego boga wojny.
Oznacza „poświęcony Marsowi” lub, w szerszym znaczeniu, „wojownik”.
11 listopada, w święto św. Marcina z Tours, żołnierza, który podzielił się płaszczem z ubogim.
Tak, José de San Martín jest bohaterem narodowym, który wyzwolił Argentynę, Chile i Peru; nosił to imię na cześć świętego.
Tak, to jedno z najczęściej wybieranych imion męskich w Hiszpanii w ostatnich latach, a także bardzo rozpowszechnione w całej Ameryce Łacińskiej.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.