Znaczenie: Strudel.
Imię to wywodzi się od chrześcijańskiego męczennika Inny ze Scytii i w ciągu wieków w krajach słowiańskich przeszło na płeć żeńską.
20 stycznia
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Inna, Pinna i Rimma. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Trzej uczniowie apostoła Andrzeja, pomęceni w II wieku w Małej Scytii, w pobliżu Dunaju. Odmówili składania ofiar lokalnym bożkom, wybierając śmierć zamiast zdrady swoich przekonań. Inna, pierwotnie mężczyzna, wciela w sobie tę stanowczość obok Pinny i Rimmy.
Co z tego zostaje: Tutaj dowiadujemy się, że uczciwość czasem ma wysoką cenę, ale pozostaje jedynym stabilnym gruntem, na którym można stać twarzą w twarz z presją grupy. Odmowa ugięcia się nie jest uporem, lecz absolutnym szacunkiem wobec własnej prawdy.
Inna obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii i w Niemczech 20 stycznia.
Inna kryje w sobie zadziwiającą historię: pierwsza Inna była mężczyzną, chrześcijańskim męczennikiem ze Scytii, towarzyszem apostoła Andrzeja, który utonął pod lodem Dunaju, wraz ze swoimi braćmi Pinna i Rimma. W ciągu stuleci imię to w krajach słowiańskich przeszło na płeć żeńską, gdzie mocno się utrwaliło.
W Rosji, na Ukrainie i w Rumunii Inna przywołuje prostą, nieco tajemniczą elegancję, podtrzymywaną przez współczesne osobistości artystyczne. Krótkie, dźwięczne i łatwe do wymówienia w niemal wszystkich językach, dobrze się podróżuje i uwodzi poza granicami swoich korzeni.
Dziś Inna postrzegana jest jako imię, które w Europie Wschodniej wydaje się klasyczne, a w pozostałej części świata orzeźwiające: rzadkie, bez bycia ekscentrycznym, szykowne, bez bycia pretensjonalnym. Świadomie przypisuje się mu żywiołowy temperament, stąd ludowa interpretacja jako „wir”.
Inna to imię, które zmieniło strony: urodzone w chłodzie męskiego męczeństwa nad brzegiem Dunaju, w końcu wcieliło w sobie elegancką i nieco ulotną słowiańską kobiecość. Z tego podwójnego życia zachowuje osobowość, która lubi podważać oczekiwania. Wyobrażamy sobie Innę, która na powierzchni jest spokojna i niemal powściągliwa, ale przeniknięta tym słynnym „wirtem”, który tradycja jej przypisuje: wewnętrzną energią, która czeka tylko na to, by wezbrać, gdy tylko zostanie poruszona jakimś tematem.
Korzenie męczeństwa nadają jej kręgosłup: lojalność wobec swoich, staranność w obchodzeniu się z słowem, odrzucanie kompromisów, które brzmią fałszywie. Nie jest wiatrowskazem, choć mit rzeki może to sugerować; jest raczej żywą wodą, która z uporem podąża swoim nurtem. Współczesne Inny, często artystki lub osoby kreatywne w obrazie wokalistek noszących to imię, dodają wymiar sceniczny: miłość do estetyki, wyczucie rytmu, radość z bycia widzianą, nigdy jednak nie zabierając uwagi na siłę.
Na poziomie relacji dobrze pasuje do niej liczba 2 z numerologii: Inna szuka zgody, łagodzi napięcia, działa jako mediator. Ale ostrożnie z tymi, którzy biorą jej słodycz za słabość: skycki rdzeń ponownie wychodzi na powierzchnię, a nurt porywa wszystko. Idzie naprzód falami: fazy niemal klasztornej powściągliwości, po których następują burze komunikacyjnego entuzjazmu. Ciekawa kultur, często z serca wielojęzyczna, dobrze podróżuje, tak jak jej imię, które przekracza granice, nigdy się przy tym nie raniąc. Słowem: spokojna woda z ukrytymi bystrzynami, głębsza, niż się wydaje, i nieskończenie lojalna wobec tych, którzy potrafią ją czytać.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Inna nie wabi, ona wdziera się. Dziedziczka dzikiego nurtu, jaki przypisują jej słowiańskie legendy, ma zmysłowe, surowe i konieczne lawinowe podejście do miłości. Nie prosi o pozwolenie na przekraczanie granic; miażdży je siłą powodzi. Zbuntowanie Inny oznacza zostanie porwanym przez namiętność, która ignoruje kręte drogi. Pociągają ją dusze, które stawiają opór jej nurtowi, te, które oferują stały brzeg wobec jej wewnętrznego buntu. Natomiast natychmiast nudzi ją stagnacja, płaska nuda i martwe wody rutyny. Dla niej miłość jest fizyczną i emocjonalną katharsis, wymianą sił, w której każdy pocałunek musi zostawić ślady. Kocha z scytyjską, prastarą i dziką intensywnością i żąda całkowitej wzajemności. Żadnych subtelnych gier, tylko naga prawda pragnienia. Jeśli nie potrafisz nawigować w jej burzy, zostań w porcie. Inna nie dostosowuje się do pływów, ona je tworzy.
Wywodzi się od chrześcijańskiego męczennika z Małej Scytii, ucznia apostoła Andrzeja. Początkowo męski, stał się bardzo popularnym imieniem żeńskim w świecie słowiańskim.
Nie ma jednoznacznej etymologicznej znaczenia; słowiańska tradycja przypisuje jej obraz „dziko płynącej rzeki”, co jest raczej ludową interpretacją niż tłumaczeniem.
20 stycznia, w dzień świętych Inny, Pinny i Rimmy.
Historycznie męskie, dziś niemal wyłącznie żeńskie.
Bardzo częste w Rosji, na Ukrainie i w Rumunii, rzadsze we Francji, gdzie zachowuje egzotyczny urok.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.