Znaczenie: biały, błyszczący.
Od germańskiego „blank”, co oznacza „biały, błyszczący”.
5 sierpnia
Dlaczego ten dzień? To dzień, który kalendarz imion poświęca postaci: Najświętsza Maryja Panna.
Maryjna dewocja, która pojawiła się w Pampelunie w Hiszpanii, związana z tradycją cudownego śniegu w lecie. Ta figura symbolizuje czystość i światło, stając się tożsamościowym sercem miasta, które co roku latem świętuje swoją odporność i jedność.
Co z tego zostaje: W świetle można odnaleźć siłę jednoczącą, zdolną przekształcić prosty symbol w trwały więź społeczny. To zdolność do tworzenia wspólnego sensu z gestu jasności.
Bianca obchodzi imieniny we Francji, w USA, we Włoszech, w Brazylii i w Niemczech 3 października; w Hiszpanii i w Argentynie 5 sierpnia.
Imię „Bianca” to włoska forma imienia Blanca, którego jasne znaczenie, „biała, lśniąca”, przenika języki od germańskiego blank („jasny, blady”). We Włoszech natychmiast przywołuje na myśl czystość, światło i pewną arystokratyczną elegancję: nosiły je wiele wielkich dam renesansu, od Bianki Marii Sforza po Biankę Cappello, wielką księżną Toskanii. W kalendarzu jest związane ze świętą Bianką, zwaną również Candide, męczennicą czczoną w Rzymie, której wspomnienie obchodzi się 3 października.
Dźwięczne i śpiewane, Bianca od dawna jest jednym z najpopularniejszych żeńskich imion na Półwyspie Apenińskim, gdzie od lat 2000. przeżywa renesans. Jego łacińska muzykalność, jasność i ponadczasowa elegancja czynią je opcją zarówno klasyczną, jak i glamour, noszoną przez znane modelki, piosenkarki i sportowców.
We Francji i w świecie anglosaskim Bianca cieszy się tym włoskim blaskiem: brzmi wyrafinowanie, nieco egzotycznie, bardzo kobieco. Pojawia się również w literaturze, od Szekspira (dwie Bianki w jego dziełach, w „Poskromieniu złośnicy” i „Otello”) po powieści współczesne. Postrzegane jako jasne i eleganckie, jest to imię, które potrafiło pozostać nowoczesne, nie rezygnując nigdy ze swojej oryginalnej elegancji.
Imię „Bianca” niesie w sobie światło, a tak właśnie wyobrażamy sobie tę osobę: jasną, elegancką obecność, która bez wysiłku rozświetla pomieszczenie. Białe znaczenie etymologiczne jej imienia nie przywołuje nijakości, lecz blask, czystość intencji, ten sposób bycia wprost do sedna sprawy z gracją. W Biance tkwi naturalny szlachetny wdzięk, gust do piękna, być może odziedziczony po wielkich damach włoskiego renesansu, które nosiły to imię.
Liczba 3 w jej numerologii potwierdza ten słoneczny temperament: Bianca jest wyrazista, kreatywna, często obdarzona magnetycznym charyzmatem. Lubi się podobać, błyszczeć, wywoływać śmiech i z łatwością posługuje się sztuką rozmowy. Wyobrażamy ją sobie towarzyską, otoczoną ludźmi, swobodną pod reflektorami, jak sugerują to modelki i artystki noszące jej imię. Ale jej elegancja nigdy nie jest powierzchowna: pod blaskiem kryje się wymagająca postawa, poczucie smaku i duma, która nie ustępuje w sprawach zasadniczych.
Bo Bianca ma charakter. Ta jasność, która ją definiuje, może też stać się ostra: mówi to, co myśli, gardzi hipokryzją i broni swoich poglądów z pięknym spokojem. Ambitna, ale nie obliczeniowa, celuje wysoko i zapewnia sobie środki do spełnienia swoich marzeń. W przyjaźni jak i w miłości jest hojna i lojalna, ale w zamian oczekuje nienaruszalnej wierności. Bywa nieco perfekcjonistką, czasem zaniepokojona swoim wizerunkiem, ale potrafi też okazywać rozbrajający ciepłom tym, których kocha. Podsumowując: to osoba o jasnym, dobrze wyważonym charakterze, łącząca włoską elegancję, szczerość i blask, który nie pozostawia nikogo obojętnym.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Bianca, ta dusza odbić czystego śniegu, nie znosi obsceniczności mętnej namiętności. Szuka jasnego światła, połączenia, w którym dusza tańczy z ciałem bez zasłon. Jej uwodzicielstwo jest jak świt: dyskretne, nieuchronne, oświetla ciemne zakamarki Twojego codziennego życia. Przyciąga to, co lśni, nie z powodu przepychu, lecz dzięki wewnętrznemu blaskowi, temu niemieckiemu błyskowi, który obiecuje absolutną jasność. Dla Bianki miłość jest nieskalaną bielą, w której wszystko staje się możliwe, płótnem, na którym malowane są świetliste wspomnienia. Z drugiej strony, ucieka od błotnistych dusz, od mętnych relacji, które przyciemniają horyzont. Nuda jest nieprzezroczystością; zmęczenie – szarością. Potrzebuje partnera, który odważy się na przezroczystość, który zaakceptuje, że nagość serca jest tak cenna jak nagość ciała. Jej pocałunek nie jest podbojem, lecz objawieniem, echem tego prastarego „białego”, które przenika stulecia, by powiedzieć Ci: jestem tu, cała, promienna, bez owijania w bawełnę.
Oznacza „biała, błyszcząca, czysta”, od germańskiego „blank”.
Obchodzona jest 5 sierpnia, w związku z wezwaniem Naszej Pani Białej (oraz Matki Boskiej Śnieżnej).
Kastyliańska królowa z XIII wieku, matka św. Ludwika Francuskiego i regentka królestwa francuskiego, wzór średniowiecznej kobiecej władzy.
Ma germański rodowód i świeckie znaczenie („biała”), ale w Hiszpanii kojarzona jest z Białą Panią, patronką kilku miast.
Blanche po francusku, Bianca po włosku oraz Blanka po niemiecku i w językach słowiańskich.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.