Znaczenie: pożądany lub bardzo oczekiwany chłopiec.
Z łacińskiego desiderium lub desideratus.
23 maja
Dlaczego ten dzień? Ucy.me świętuje to imię na cześć postaci: Święty Didak. Pamięć o niej trwa w osobie, która nosi to imię.
Biskup Wienne na początku VII wieku, w Frankijskiej Galii. Odmówił poddania się królowej Brunehaut, która żądała, by tolerował nadużycia i zbrodnie jej dworu. Za obronę prawdy wobec absolutnej władzy został zamordowany na rozkaz władczyni.
Co z tego zostaje: Można zachować integralność, gdy wszyscy oczekują, że ugniesz się. To obywatelskie męstwo, polegające na powiedzeniu „nie” niesprawiedliwości nawet kosztem własnego bezpieczeństwa, pozostaje wzorem godności.
Didier obchodzi imieniny we Francji, w Hiszpanii, w Brazylii i w Argentynie 23 maja.
Didier to imię o czułym sercu ukrytym za bardzo stanowczym wyglądem. Pochodzi z łacińskiego „desiderium”, czyli pragnienie, lub „desideratus”, czyli pożądany – dosłownie tak oczekiwane dziecko, to, którego się spodziewano. To czuła etymologia, która wiele mówi o powitaniu zarezerwowanym dla tych, którzy noszą to imię.
Jego święty, Didier z Vienne, był biskupem z czasów wczesnego średniowiecza, nieugiętym strażnikiem dyscypliny, zmartwionym za panowania królowej Brunehaut; jego wspomnienie obchodzone jest 23 maja. Ciekawostka: wielki humanista Erasmy nosił imię Desiderius, czyli po łacinie Didier.
Imię to kwitnie przede wszystkim we Francji lat 1950–1960, co nadaje mu dziś smakowity, vintage aromat, ciepły i popularny w najlepszym znaczeniu tego słowa. Wciela się w sympatycznych i bardzo lokalnych postaciach: w mistrzu świata, selekcjonerze Didierze Deschampsie, komiku Didierze Bourdonie oraz napastniku Didierze Drogbie. W rezultacie Didier przywołuje na myśl wiernego przyjaciela, dobrego kompana, nieco żartownisia – tego, z którym od nowa układa się świat przy kieliszku.
Didier to złoty przyjaciel, filar grupy, ten, którego samo imię już wywołuje czuły uśmiech. Jego etymologia — „pożądany”, tak oczekiwane dziecko — idealnie pasuje do jego natury: Didier to ten, na widok którego czujesz przyjemność. Ciepły i żartobliwy (humor 7/10), ma zmysł do łagodnych żartów i dobrej atmosfery, na wzór Didiera Bourdona: potrafi rozbawić cały stół, nigdy nie starając się nikogo ranić.
Pod żartami kryje się rosą niezawodności. Jego stabilność (8/10) i lojalność (8) czynią go przyjacielem na całe życie, tego typu, który odpowiada „obecny” dwadzieścia lat później, jakby nic się nie zmieniło. Nie potrzebuje błyszczeć (potrzeba uwagi 3/10): Didier woli być dyskretnym fundamentem niż gwiazdą, co nie przeszkadza mu mieć charakteru i dużej niezależności (7) — potrafi powiedzieć „nie” i bronić swoich pozycji, w stylu Deschampsa, który prowadzi, nie zdradzając siebie.
Jego energia jest spokojna (5/10), bardziej wytrzymały żółw niż pośpiechliwa zając: idzie swoim tempem, pewny siebie, i to zawsze się opłaca — patrz na dorobek selekcjonera. Jego umiarkowana ambicja (5) i spokojna fantazja (5) rysują postać zbalansowanego mężczyzny, bez przesady, który znajduje szczęście w rzeczach realnych: przyjacielach, rodzinie, dobrym jedzeniu, partii w karty. Pokolenie lat 50.-60., Didier ma ten pocieszający, vintage zapach solidnego i hojnego człowieka, z którym odbudowuje się świat przy kieliszku i któremu naprawdę można zaufać. Pożądany, który jako dorosły nadal czyni dobro dla wszystkich.
Portret z przymrużeniem oka.
Co mówi nauka. Wpływ imienia na charakter jest udokumentowany i zajmowało się nim wiele badań naukowych. Nie dowodzą one, że imię skrywa jakąś osobowość, lecz że przyciąga uwagę, budzi społeczne oczekiwania i nieznacznie zmienia sposób, w jaki inni na nas reagują. Więcej w naszym artykule (po angielsku) o psychologii imion.
Didier nie należy do tych, którzy bawią się w uczniów czarodziejstwa w kwestii uwodzenia. Jego imię, to „pożądane”, ten ciężar oczekiwania, nadaje mu magnetyczną, niemal ciężką zmysłowość. Nie pędzi za miłością; pozwala jej przyjść, pewny, że grawitacja jego aury w końcu przyciągnie ku niemu ciała i dusze. Dla niego uwodzenie jest aktem kontrolowanej cierpliwości, wolnym tańcem, w którym ujawnia swoją wyliczoną wrażliwość. To, co go porusza, to ta rzadka intensywność, ten wzrok, który mówi: „czekałem na ciebie”. Z kolei ucieka przed bezczelną powierzchownością i wiecznymi grami bez wyjścia. Obojętność lub lekkość bez głębi męczą go natychmiast; szuka cielesnego i duchowego połączenia, które uzasadni oczekiwanie. Dla Didiera miłowanie jest słodkim, ale nieuniknionym podbojem, w którym pożądanie nie jest impulsem, lecz ciężkim dowodem sensu. Chce być tym, którego nie zapomina, tym, który pozostaje.
Didier wywodzi się z łacińskiego desiderium lub desideratus, co oznacza „pożądany” lub „bardzo oczekiwane dziecko”.
Ucy.me przypisuje obchody na 23 maja, dzień poświęcony świętemu Didierowi z Wiednia, biskupowi Galii frankijskiej w VII wieku.
Zarejestrowano 478 urodzeń, z szczytem w 1975 roku, choć obecnie jest to imię rzadko spotykane.
Nie odnotowano powszechnych zdrobnień ani istotnych wariantów językowych poza jego oryginalną formą łacińską.
Łatwo go wymówić i zapisać, ponieważ podąża za jasnymi regułami fonetycznymi i nie zawiera niejednoznaczności ortograficznych w języku hiszpańskim.
Ucy.me zbiera imieniny każdego imienia, kraj po kraju — a aplikacja sama przypomni ci o imieninach twoich kontaktów.
Profil z przymrużeniem oka, dla rozrywki.
Data, która nie zgadza się z twoim zwyczajem, wątpliwa etymologia? Napisz do nas. Sprawdzamy u źródła i publikujemy poprawkę — albo wyjaśnienie różnicy, na tej stronie.